B-17 FLYING FORTRESS
'THE BIG-TAILED BIRD'

DE DRAMATISCHE VERANDERING

B-17E Flying Fortress

Terwijl de B-17C en D type goed opereerden op hoogtes tussen de 20-en 30.000 voet (7 tot 10 km), bleek voor strategisch belang een hoogte van 36.000 voet een betere verdediging met zich mee te brengen. De B-17 die tot dan de basis vormde werd geheel herzien en Boeing introduceerde Model 2990. Wat gelijk in het oog sprong was het enorme kiel en staartvlak, het stabilo liep bijna tot de helft van de bommenwerper. De bewapening was geheel gewijzigd. Meest opvallende was de draaibare Sperry geschutskoepel op de rug, achter de cockpit, de staartschutterspositie, 'stinger' en de draaibare Bendix geschutskoepel onder de romp die op afstand bediend werd.

De Sperry rugkoepel en de Bendix onder de romp (met en zonder beschermkap)

Deze geschutsposities en de twee aan ramen aan de achterzijde en die in de neus waren allen voorzien van de Browning .50 machinegeweer. Woog de B-17C 22.520 kg, de nieuwe versie van Boeing woog door alle veranderingen 24.494 kg, waardoor de kruissnelheid terugliep naar 338 km/u, terwijl de B-17C een snelheid had bereikt van 515 km/u! Eigenlijk was een nieuwe naam gerechtvaardigd, maar Boeing was trots op de Flying Fortress en de aanduiding B-17 werd aangevuld met een 'E'. Een moeizaam contract voor de B-17E voor 277 toestellen werd verkregen in augustus 1940, later aangevuld tot een extra 235 B-17E's. De eerste B-17E, de 41-2393, werd uit de fabriek gerold op 27 september 1941.

Het prototype van de B-17E, de 41-2393

In december 1941 werden de eerste B-17E's afgeleverd aan de USAAF waarop de B-17D's en de enkele B-17C werden vervangen vanaf januari 1942, het eerste bij het 19th Bombardment Group en de nieuwe 7th Bombardment Group die opereerden in de Stille Oceaan, met name Nederlands IndiŽ en AustraliŽ.

B-17E, 41-2504 van de 6th Air Force in 1943

Tijdens de productie werden er aanpassingen doorgevoerd aan de B-17E, zoals het vervangen van de Bendix koepel onder de romp voor een bemande Sperry 'Ball-turret' (vanaf het 113de produktietoestel). Maar ook in 'het veld' werd er het nodige aangepast, met name aan de voorzijde, waar extra bewapening gewenst was.

De zeer krappe positie van de Sperry 'Ball-turret'

Van de in totaal 512 stuks gebouwde B-17E, gingen er 45 naar de RAF, die daar onder de naam Fortress II bekend stond. De Britse onderzoekers waren niet overtuigd van de enorme verdediging die de B-17E met zich meedroeg. De staartschutter zat te krap, en de balkoepel aan de onderzijde was voor de Britten totaal zinloos vanwege de 'rare' positie,ook voor de schutter. Deze werden gelijdelijk verwijderd. De Fortress II werd voornamelijk ingezet bij Coastal Command vanaf augustus 1942.

Twee B-17E's van de tweede productielijn. Origineel voor de RAF
maar weer toegevoegd aan de USAAF, let op de RAF 'fin-flash'.

Fortress IIA, uitgerust met de ASV radar, van Coastal Command, 1943

B-17F Flying Fortress

Voor de volgende versie van de B-17, de B-17F, werd een zogenaamde 'pool' in het leven geroepen voor de productie. Niet alleen Boeing, maar ook Douglas en Lockheed/Vega gingen de B-17 bouwen. In totaal produceerden deze drie fabrieken 3.405 B-17F's.

Een ongeÔdentificeerde B-17F Flying Fortress.

De 'F' versie was moeilijk aan de buitenzijde te onderscheiden van de 'E' variant, de plexiglas neus was nu uit ťťn stuk en puntiger van vorm. Een aanzienlijke verbetering waren de extra brandstoftanks in de buitenste vleugelpanelen. Deze 'Tokyo tanks' konden 4165 liter aan brandstof herbergen. Ook was de vaanstandstelling van de propeller verbeterd. Ondanks de 'Tokyo tanks' werden er maar een paar voor de strijd in de Stille Oceaan uitgezonden, de B-17F werd voornamelijk in Europa ingezet en daar verving ze geleidelijk de B-17E bij de 8th Air Force.

B-17F, 42-3078, 'Winsome Winn', 381st BG 534th BS (GD-M)
ging verloren op 7 januari 1944 tijdens missie 12 nabij Ludwigshafen

In de strijd boven Europa kreeg de B-17F het zwaar te verduren, Vooral de frontaanvallen van Duitse jagers eisten hun tol, het was wachten op een betere verdediging in de neus. Deze kwam met de B-17G,....

Voor het vervolg over de YB-40 en de B-17G,
Klik hieronder