P-51 MUSTANG
'CADILLAC OF THE SKIES'

Wilde en getemde Mustangs

Chuck Yeager

Het 357th Fighter Group was de eerste P-51 eenheid dat vanaf februari 1944 voor operationele acties werd ingezet over Europa. Onder de piloten bevond zich een arrogante en onverschrokken vlieger die enkele jaren later wereldberoemd zou worden.

Links, Chuck Yeager voor zijn P-51B, in het midden met zijn crew voor zijn P-51D.

Charles 'Chuck' Yeager vloog met zijn eenheid, op zijn zevende operationele vlucht, naar Berlijn toen hij zijn eerste Me 109 verschalkte. Maar de volgende dag, 5 maart 1944, ging het mis, drie FW 190's wisten Yeager zijn P-51B uit te schakelen, waarop Yeager per parachute landde 50 km ten oosten van Bordeaux, Frankrijk. Hij maakte contact met het Franse verzet en sloot zich enige tijd bij hen aan. Hij was niet direct betrokken bij sabotage acties, maar hielp wel daar waar mogelijk, zoals het scherpstellen van explosieven. Maar op 30 maart stapte hij in Spanje het Amerikaanse consulaat binnen. Hij bracht 6 weken in een hotel door voor hij geruild kon worden tegen een hoeveelheid brandstof voor het Franco-regime. Samen met zes anderen werd Yeager terug gebracht naar Engeland. Normaal gesproken zou een piloot die neergeschoten is over het vasteland van Europa en die terug gekeerd was, niet meer in actie komen over Europa. Dit om eventuele gevangenschap door de Duitsers verraad zou kunnen opleveren aan het verzet.

Chuck Yeager in een F-100, gesigneerd voor de webmaster.

Yeager diende een verzoek in bij generaal Eisenhower om weer operationele missies te mogen maken. Wachtende op een beslissing vloog Yeager trainingvluchten. Tijdens een training werd er assistentie gevraagd om dekking te geven aan een neergeschoten vlieger die in het Kanaal terecht was gekomen. Toen er een Ju-88 verscheen, haalde Yeager deze neer, tegen alle orders in. Hij gaf de film van de boordcamera aan een andere piloot, zodat die de overwinning kon ‘claimen’, maar Yeager kreeg evenzogoed een uitbrander.

Ike Eisenhower verleende toestemming in de zomer van 1944 om Chuck Yeager weer in de strijd te werpen. Hij kreeg een nieuwe Mustang, een P-51D, die de naam ‘Glamorous Glen’ kreeg, naar zijn vriendin. Op 12 oktober 1944 werd Yeager een ‘Ace in a Day’ toen hij bommenwerpers escorteerde naar Bremen. Terwijl hij een Me 109 in het vizier heeft, schopte deze Duitse vlieger zijn toestel links de bocht om, en ramde daarbij zijn vleugelman. Beide piloten maken gebruik van hun parachute. Yeager krijgt twee overwinningen toegevoegd, zonder een schot gelost te hebben. In een direct daarop volgende luchtgevecht weet Yeager nog drie Duitse jagers te verschalken. Zijn laatste missie is in januari 1945, met 11.5 overwinningen, waaronder twee Me 262 straaljagers (waarvan één hem het DFC opleverde).

Chuck Yeager, de dag dat hij zijn vijf overwinningen boekte.

Terug in de Verenigde Staten wordt hij na enige tijd testpiloot op Murdoc Field (het huidige Edwards) in Californië, waar hij op 14 oktober 1947 de eerste mens wordt die officieel de geluidsbarrière doorbreekt met de Bell X-1, (die de naam ‘Glamorous Glennis’ voerde).

Op 26 oktober 2002, als generaal Chuck Yeager 80 jaar is, maakt hij zijn laatste militaire vlucht in een F-15D Eagle. Hij vloog het toestel zelf nog eenmaal met de snelheid van ander half maal het geluid om na een uur zijn militaire vliegcarrière af te sluiten. Maar als Yeager de kans krijgt vliegt hij nog graag in een P-51 Mustang tijdens luchtshows.

Chuck Yeager vliegt de 'Glamorous Glen III' tijdens een luchtshow.

De P-51H, de lichtgewicht

De verdere ontwikkeling hield vooral het besparen van gewicht. Bij de P-51H variant wist men in de constructie een besparing van 454 kg terug te winnen, vooral door de vleugel anders in te richten en dunner uit te voeren. Toch behield deze versie haar zes machinegeweren. Van de geplande 4100 stuks zouden er 'maar' 555 gebouwd worden, waarvan 370 werden geleverd aan de USAAF. Het einde van de Tweede Wereldoorlog maakte een voortijdig einde aan de P-51H. Toch werd het nog verscheept om ingezet te worden tegen Japan, maar kwam in feite te laat.

Een P-51H bewaard gebleven op Lackland AFB, Texas.

Door de enorme aantallen van de P-51D en K die tijdens de oorlog geproduceerd waren, waren er voldoende om luchtmachten in her-opbouw van deze moderne jager te voorzien. Ook in de oorlog in Korea, begin jaren 50, werden grote aantallen ingezet. Onder deze Mustangs bevond zich een vreemd exemplaar, namelijk de Twin Mustang, F-82.

F-82 Twin Mustang

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was er de gedachte dat de ideale escorte jager voorzien moest zijn van twee motoren en twee vliegers. De P-51 Mustang bewees het tegendeel, maar het idee bleef doorsudderen. In juni 1943 kwam NAA met een simpele maar doeltreffende oplossing, verbind twee rompen van de P-51's via één vleugel en je hebt de dubbele prestaties van de Mustang, in theorie. De USAAF bestelde vier prototypen wat terug werd gebracht naar twee. Twee rompen van P-51G's werden gekoppeld via de vleugel en een gekoppeld hoogteroer. De machinegeweren werden in het midden tussen de rompen geplaatst. Het landingsgestel werd aan de buitenzijde van de romp geplaatst en klapte naar binnen. De twee motoren waren respectievelijk een V-1650-23 en een V-1650-25 die zorgden dat de propellers contra draaiden tegen elkaar in, wat ten goede kwam in de stabiliteit en daardoor makkelijker te hanteren was.

De F-82 Twin Mustang.

De piloot vloog het toestel vanuit de linker cockpit, de rechtse cockpit had eenvoudige bediening als back-up. Als P-82B's werden er 500 besteld, maar door het einde van de oorlog werd dit terug gebracht naar slechts 20 stuks. Maar het was niet het einde van het idee. Het bleek een ideaal platform voor een nachtjager versie. Met een APG-28 radar onder de romp en de radaroperator in de rechtercockpit werden er 100 van de P-82F besteld en een 50 stuks van de P-82G. In 1947 werd de letter 'P' (Pursuit) veranderd in 'F' (Fighter). Een laatste versie van de Twin Mustang, de F-82H, waren aangepaste P-82F en P-82G's die in winterse omstandigheden konden opereren vanuit Alaska. De F-82E werd tussen 1948 en 1950 ingezet als escorte jager bij het Strategic Air Command. F-82G's en F-82H's zagen actie in de Koreaanse oorlog, naast de 'normale' P-51D's

Een bewaard gebleven exemplaar van een F-82, Lackland AFB, Texas.

De laatste Mustangs

Wereldwijd zijn er nog heel veel P-51 versies luchtwaardig. Het verschilt per jaar, maar er zijn ongeveer nog 235 Mustangs die vliegwaardig zijn of onder restauratie zijn tot vliegend raspaard. Er zijn zelfs zoveel nieuw geproduceerde onderdelen voorradig dat het luchtwaardige voortbestaan van dit toestel voor jaren gewaarborgd is.

Chino, Californië, begin jaren 90, verschillende Mustangs in restauratie.

P-51D, 44-72216, G-BIXL van Robs Lamplough op vliegveld Lelystad.

Klik op 'Top 50' voor mijn persoonlijke 'best of' militaire vliegtuigen lijst.

GA TERUG