Met de ervaringen opgedaan gedurende de oorlog, werd het duidelijk dat de vooroorlogse luchtmacht van Nederland ingrijpend ging veranderen. In enkele jaren tijd waren de vliegtuigen ontzettend veranderd. Niet alleen krachtigere schroefjagers, ook de eerste straalmotoren voorspelden een dynamieke toekomst. In 1944 begon de Nederlandse regering in Londen plannen te maken voor die nieuwe toekomst. Zodra het zuiden van Nederland bevrijdt was, werd er een rekruteringsstation geopend in Eindhoven. Dit was hard nodig, de piloten die op dat moment in dienst waren konden nooit een serieuze luchtmacht bevolken. In de tijden van grote veranderingen, trok ook de spanning van de luchtmacht veel rekruten. Opleidingen werden gedaan in Engeland en Amerika.

In de zomer van 1946 kwamen de eerste Spitfires naar Nederland. De Spitfire sprak tot de verbeelding, een mooie kist, met een heftige naam. Tijdens de oorlog had menig Nederlander deze legendarische machine al eens door het zwerk zien schieten, soms letterlijk. Na de oorlog was de Spitfire ruim voorhanden. Nederland besloot er 58 aan te schaffen. Twintig gingen direct naar Nederlands Indië en 35 kwamen naar Nederland. Drie stuks waren een tweezitter om piloten in te trainen.
Officieel vloog de laatste Spitfire in Nederlandse dienst tot september 1953. Vanaf Texel werd daarna nog enige tijd de Spitfire gebruikt als doelsleper door Schreiner Aero Contractors . Na drie ongelukken was het in 1957 echt afgelopen met de operationele Spitfire in Nederland.

De 20 Spitfires die in Nederlands Indië aankwamen werden vanuit 40 kratten opgebouwd. De eerste Spitfire, NH238, vloog op 24 oktober 1947. Op 31 oktober vloog de tweede Spitfire, de nu nog steeds luchwaardige MH434.
Tijdens de opbouw bleek er een tekort aan onderdelen en vanuit Europa kwam ook geen aanvulling. Vanuit Medan ging een groepje luchtmacht personeel naar Celebes waar een RAF dump was,… inclusief Spitfires. Hoe die Spitfires daar gekomen waren, is een raadsel. De Spitfires waren de jungle in getaxied, waarop het landingsgestel was ingetrokken. Toch wisten de Nederlandse techneuten veel bruikbare onderdelen te bergen, waardoor haar eigen Spitfires operationeel bleven.

Vijftien maanden na aankomst had 322 Squadron twaalf Spitfires operationeel vanaf Semarang. Na eindeloos oefenen en vooral zweten en balen in de tropen, kwamen op 19 december 1948 twee Spitfires, de H-63 (MH725) en de H-104 (MK923), in actie. Er werd een missie gevlogen naar het vliegveld nabij Delanggoe. Deze werd beschoten en gebombardeerd. Het doel, een radiozender, werd vernietigd. De operationele vluchten hielden aan tot half augustus 1949. In september vlogen de Spitfires via Kalidjati naar Andir om terug te keren naar Nederland. Twee gecrashte Spits bleven achter in Semarang. Omdat de oorspronkelijke kratten niet meer voorhanden waren, moesten er eerst nieuwe geconstrueerd worden, die pas halverwege 1950 gereed waren.
Terug in Rotterdam sloeg de corrosie snel toe in de lekke kratten. De Nederlandse Luchtmacht had de Spitfires niet meer nodig omdat de Gloster Meteor haar opwachting maakte. Maar er was een klant voor de oude Spitfires.