Enkele honderd meter verder, voorbij 'Maisy Batterie', is aan de andere kant van de 'weg' ook een interessant object te vinden. Hier liggen drie kazematten behorende bij Wn 83/Stp 84. Deze zijn van het Type R 612. Deze R 612's werden als kustbatterij Brasilia ingezet en lagen daardoor verder in het achterland. Het gebied dat deze kanonnen bestreken was richting Utah Beach.

Net als het opgegraven complex, zien deze kazematten er gaaf uit en vertonen weinig schade van strijd, of het moeten wat kraters aan de binnenkant zijn van de middelste kazemat. inslagen veroorzaakt door een zware mitrailleur? Volgens overlevering zou deze batterij door de Britse zware kruiser D86 H.M.S. Hawkins onder vuur zijn genomen, waarop het schieten vanuit deze kazematten stopte. De drukgolven van de 190mm granaten die insloegen rond de R 612's kan voldoende zijn geweest om personeel in de kazematten uit te schakelen.

Keer terug naar de D 514, aangezien het weggetje Perruques waarop u zich nu bevindt onbegaanbaar wordt, en sla rechtsaf. Na twee kilometer, ga rechtsaf de D 199a op naar Géfosse-Fontenay en bij de kerk rechtsaf. Rij door tot u bij de kust arriveert.

Wiederstandsnest Wn 90 had als belangrijkste geschutspositie een 5cm KwK L/42. kanon geplaatst in een zogenaamde 'Doppelschartenstand'. Opvallend aan deze kazemat is dat het twee geschutssleuven heeft zodat het kanon over beide strandzijden kon schieten.

U kunt de binnenzijde van de Doppelschartenstand bekijken via een gangetje dat aan de zijkant van de kazemat loopt. Het 5cm kanon kon dus in de kazemat 360° draaien. Om loop van het kanon genoeg draairuimte te bieden was er een sleuf aangebracht in de geschutsruimte. Wat verder opvalt in deze ruimte zijn de inslagen van een licht kaliber vuurwapen.

Ook is er nog een open geschutsopstelling te vinden voor een 5cm KwK. Het blijkt dat deze als zodanig als eerste geplaatst is in Wn 90. Maar vanwege de dat er geen enkele bescherming was voor het bedienende personeel moest er een andere oplossing komen. Deze kwam dus in de vorm van bovenstaande Doppelschartenstand.

Vanuit dit punt kunt u eventueel een wandeling ondernemen naar Wn 88. Hier ligt een kazemat R 667 waarin een 5cm KwK L/42 was ondergebracht. Na de oorlog werd in deze kazemat de munitie opgeslagen die in dit gebied werd verzameld. Eenmaal de kazemat volgestouwd, werd de zaak opgeblazen, waarbij de structuur geheel ontzet werd. Naast deze R 667 vindt men verder in Wn 88 ook een Vf4a machinegeweer kazemat en twee Vf8 Tobruks.

Keer nu terug naar de afslag van Géfosse-Fontenay en ga weer linksaf de D 199a op. Na enkele honderden meters is een afslag linksaf, deze leidt naar Wn 87. Hier liggen in het hoge gras van de duinen nog een paar bunkers verscholen voor de liefhebber, waaronder de VF6a/b observatiepost van Wn 83 en waarschijnlijk 'Batterie Maisy'.

Keer nu weer terug naar de D 199a en steek de D 514 over. Enkele kilometers verder aan de linkerzijde in de hoek van de weg vindt men dan het monumentje ter nagedachtenis aan Advanced Landing Ground A-3.

Op 10 juni 1944 zette 816th Engineer Aviation Battalion de eerste spade in de grond ten oosten van Cardonville om te beginnen aan de bouw van ALG A-3. (de website www.forgottenairfields.com heeft als aanvangsdatum 7 juni, maar dat lijkt mij niet juist, Point du Hoc werd pas op 8 juni ontzet, en de gevechten rond Grandcamp-Maisy hadden hun hoogtepunt op 9 juni). Hoe dan ook, onder leiding van Lt. Colonel D.A. Parkhurst werd een 1525 meter lange strip aangelegd, met een breedte van 40 meter. Op 13 juni was 397th Fighter Squadron, 368th Fighter Group, enkele dagen voor ze naar A-3 konden gaan, geland op A-1 bij St. Pierre-du-Mont voor operaties over Normandië.

Op 14 juni landde de eerste jachtbommenwerper, een P-47 Thunderbolt op het in aanbouw zijnde ALG A-3. Op 18 juni maakte P-47D 42-76436,(CP-D), 367 Fighter Squadron, 358th Fighter Group, een noodlanding op A-3. De verdwaasde vlieger, Lt. Jacob C. Blazicek, moest uit de cockpit worden geholpen. De schade aan de bakboordvleugel was signifikant te noemen, en het was een wonder dat de piloot het vliegveld wist te vinden en er een redelijke landing kon maken. Het toestel kwam op zijn neus tot stilstand (zie de foto hierboven).

Op 19 juni (op de herinneringstablet staat 18 juni) arriveerden dan de P-47's van 397th Fighter Squadron, 368th Fighter Group, afkomstig van A-1 op A-3 welke het als vaste basis ging gebruiken. Op 26 en 27 juli, tijdens Operation Cobra, Thunderbolts van 368th FG ondersteunden de grondtroepen door de verborgen Duitse tanks aan te vallen. In deze twee dagen werden 107 tanks vernietigd, waaronder twee Tiger tanks. Vijf P-47's gingen verloren, maar de piloten waren okay. Op 23 augustus verkaste 368th FG naar A-40 Chartres.

Op 24 juli werden ook P-38 Lightnings van 402nd Fighter Squadron, 370th Fighter Group op A-3 gestationeerd. Net als de P-47 groepen, zorgden de vliegers van 370th FG in hun P-38 toestellen voor ondersteuning aan de grondtroepen, door Duitse stellingen te bestoken in de buurt van St.Lô, Avranches en later verder in de Zak van Falaise. Deze groep bleef tot 15 augustus op A-3 toen het vertrok naar A-19 La Vieille (Couvains in Normandië).

Tegenwoordig is er niets meer dat herinnert aan ALG A-3. Er is een steen opgericht aan de D 199, nabij het kruispunt met de D 199A (richting Géfosse-Fontenay). Op de steen staat het volgende: 'June 18 1944 the 368th Fighter Group was the first operational air unit in France after the D-day Advanced Landing Ground A-3 was built by the 816th Battalion AAF Engrs of the 9th Air Force. In respectful memory to those who gave their lives for liberty. Gardonville, Géfosse-Fontenay.

Met het bezoek aan de Advanced Landing Ground A-3 heeft u in deze omgeving, rond Grandcamp-Maisy alles wel zo'n beetje gezien. U kunt nu uw tocht voorzetten richting Utah Beach. Ik raad u aan om een stop te maken bij de Duitse begraafplaats nabij La Cambe en dan uw tocht voort te zetten naar Utah Beach.

---