MARGRATEN
De Amerikaanse Begraafplaats

The American Battle Monuments Commission

Op 13 september 1944 trokken eenheden van de 30th Infantry Division, van de US 1st Army, door Margraten, ten oosten van Maastricht richting het Roergebied. Hiermee kwam een vier jaar durende Duitse bezetting tot haar einde. Tijdens de veldtocht tegen Duitsland kwamen zoveel Amerikaanse militairen om het leven dat er een begraafplaats werd ingericht in dit gebied. Op 10 november 1944 werd het door de Amerikanen in gebruik genomen. Niet alleen kwamen er gesneuvelde jongens uit Duitsland om hier hun laatste rustplaats te vinden. Mannen die het leven hadden gelaten in de strijd tijdens en na Operation Market-Garden werden hier herbegraven. Toen een maand na in gebruik te zijn genomen het Ardennen Offensief losbarste, werden ook Amerikaanse soldaten uit dat front hier ten rust gelegd. Langzaam werden de 26 hectaren gevuld met slachtoffers die gestreden hadden tegen Hitlers Derde Rijk.

De Nederlandse regering gaf de Amerikanen de grond in eeuwige bruikleen aan de American Battle Monuments Commission (ABMC). Deze organisatie, opgericht in 1923 en die onafhankelijk opereert in dienst van de Amerikaanse overheid, is verantwoordelijk om de omgekomen Amerikanen op passende wijze te gedenken in het buitenland. Hiervoor ontwerpen, bouwen en waken de ABMC over gedenktekens, monumenten en begraafplaatsen. In het geval van de begraafplaats van Margraten werden de architecten Shepley, Bullfinch, Richardson & Abbott, uit Boston, Massachusetts uitgenodigd om het monument en de begraafplaats te ontwerpen. De bronzen sculptuur werd ontworpen door Joseph Kiselewski uit New York (zie de foto hierboven). Clarke, Rapuano en Halleran waren verantwoordelijk voor de landschaparchitectuur.

Eén van de frontkaarten op de begraafplaats

De begraafplaats van Margraten is gelegen aan de provinciale N278 weg tussen Maastricht (op 12.5 kilometer) en Aken. Het is dagelijks open van 9.00 uur tot 17.00 uur, behalve op 25 december en 1 januari. Bij het betreden van de begraafplaats ziet men rechts het bezoekerscentrum en links een overdekte ruimte met enorme landkaarten. Hierop zijn de frontlijnen en het verloop van de oorlog na 6 juni 1944, D-day, afgebeeld. Ook is er aandacht voor de Amerikaanse strategische luchtaanvallen vanaf 1942.

De muur der vermisten, de rozet bij private Archie Ketchum geeft aan dat deze geďdentificeerd is.

Als u uw weg vervolgt richting de grote witte toren die boven alles uitrijst, ziet u links en rechts van de spiegelvijver de muren waarin 1722 namen van vermisten zijn gebeiteld. Hier en daar ziet u een kleine rozet voor een naam staan. Dit geeft aan dat deze vermiste naderhand toch gevonden is. U kunt zich voorstellen welk een rust dit geeft bij de nabestaanden.

Vele onderdelen van de gedenktekens zijn uitgevoerd in Romaans travertijn, een natuursteen waarin vele fossielen te zien zijn. Een passender natuursteen is niet denkbaar. Achter de bronzen sculptuur, een treurend figuur met naast haar een door strijd verwoeste boom, maar waaruit een nieuwe loot, een nieuwe toekomst ontspruit, en duiven die vrede verkondigen, staat een dertig meter hoge toren. Aan weerzijden van de toren bevinden zich muren waarin strijdgebieden genoemd worden waar Amerikaanse troepen bij betrokken waren; Maastricht, Eindhoven, Grave, Nijmegen, Arnhem, Julich, Linnich, Geilenkirchen, Krefeld, Venlo, Rheinberg, Cologne (Keulen), Wesel en Ruhr (Roer). Deze toren, opgetrokken uit Portlandsteen uit Engeland, bevat op de beneden verdieping een kapel. Hierin hangt een grote open kroon, een geschenk van de Nederlandse bevolking. Lichten als sterren aan de hemel hangen aan het plafond. Op een altaar staat een zilveren schaal met de inscriptie, ‘Honor-Faith-Valor’. Als u de 149 treden wilt beklimmen, dan heeft u vanaf het observatieplatform een mooie indruk van de vormgeving van het complex.

De eigenlijke erevelden bestaan uit zestien vlakken (lopende van A tot en met P). Hierop staan 8301 grafstenen, waarvan één graf twee onbekende slachtoffers bevat. Ook van 106 andere onbekende doden ontbreken de namen op de zerken. Tevens liggen er op Margraten maar liefst veertig ‘setjes’ van broers naast elkaar. De laatste Amerikaan die is bijgezet, op 16 september 1994, was 2nd Lt.Utecht.

Er is de mogelijkheid om een graf te adopteren. Dit kan via de Stichting Adoptie Graven Amerikaanse Begraafplaats Margraten. Deze stichting biedt geďnteresseerden de mogelijkheid om een graf te adopteren van een gesneuvelde bevrijder. De adoptanten ontvangen een certificaat waarop de bij de Stichting en de begraafplaats bekende persoonsgegevens van de bevrijder vermeld zijn.

Hoe het veld van eer tot stand kwam en haar vorm kreeg
en voor meer over de erbarmelijke omstandigheden
waarin men moest werken om de begraafplaats
in gebruik te kunnen nemen;

KLIK HIERONDER