6 JUNI 1944, 07.25 UUR
SECTOREN VAN DE BRITTEN EN HET GEMENEBEST: 'SWORD', 'JUNO' EN 'GOLD'

SECTOR 'JUNO' 6 JUNI 1944, 07.45 UUR

De Canadese 3rd Division (15.000 man) en 9.000 ondersteunende Britse troepen werd de sector 'JUNO' toegewezen. De sector begon bij St-Aubin-sur-Mer en liep tot aan La Rivière (Ver-sur-Mer). Na het inleidende bombardement, eerst door de Britse en later door de Amerikaanse luchtmacht, namen 11 marineschepen de kustlijn onder vuur. Ondanks het verzet van de Duitsers wisten de Canadezen het grootse stuk grondgebied te bezetten van alle eenheden die die dag landden (tot bijna 10 kilometer het land in). Helaas kon geen aansluiting gemaakt worden met de sector 'SWORD'.

LUC-SUR-MER/PETIT ENFER

Hier is de grens van SWORD met JUNO Beach. Dit was het gat waar in de avond van de 6de juni een klein onderdeel van het 12. SS Panzer Divsion 'Hitler Jugend' de defensie op zich nam. De geallieerde eenheden wisten die nacht de Duitse eenheid te omcirkelen en de volgende dag werd deze uitgeschakeld mede dankzij een landing van de 46th RM (Royal Marines) Commando om 09.00 uur 's morgens op de 7de juni.

Hierboven werd al even de 12. SS Panzer Division 'Hitler Jugend' aangehaald. Deze eenheid was verantwoordelijk voor verschillende oorlogsmisdaden tegenover Canadese soldaten (zij vermoordden zeker 156 Canadezen terwijl deze krijgsgevangen waren). Deze link brengt u naar Abbaye d'Ardenne waar 20 onfortuinlijke Canadese soldaten werden omgebracht.

DOUVRES RADAR STATION: 6 T/M 17 JUNI 1944

Het Würzburg radar station van Douvres ligt in het gat tussen SWORD en JUNO, tussen de plaatsjes Douvres-La-Deliverande en het westelijke Basley en Bény-sur-Mer aan de D 83 (route de Bény). Hier is een klein museum gevestigd en sinds enkele jaren staat er ook weer een Würzburg radar. Het is geopend in de maanden juli en augustus.

De radarpost werd destijds bemand door 200 man Luftwaffe personeel. Het was de taak van het North Shore (New Brunswick) Regiment om de post in te nemen. In de vroege morgen van de 7de juni om 07.00 uur werd de aanval ingezet. De verdediging was hardnekkig. Aan het eind van die middag werd het North Shore terug getrokken en het 5th Battalion Black Watch (51st Highland Division) ingezet maar deze kon ook geen doorbraak forceren. General Dempsey, commandant van het 2de Britse Leger, gaf opdracht om de radarpost met alle middelen te proberen uit te schakelen. De Duitsers konden vanuit deze post alle bewegingen van het Britse leger bekijken en door rapporteren. De 51st Highland Division werd de volgende dag weer ingezet met hulp van het 80th Assault Squadron RE, weer zonder succes.

Op 11 juni probeerde het 48th RM Commando de radarpost in te nemen. Maar de aanval werd niet doorgezet. Pas op 17 juni werd met hulp van het 22nd Dragoon, 41st RM Commando en het 26th Assault Squadron RE de aanval echt ingezet. Met het inzetten van vier vlegel tanks, om de mijnen op te ruimen, en 12 AVRE tanks, om de bunkers met mortieren te beschieten, werd eindelijk na een kort maar heftig gevecht de radarpost ingenomen. Acht tanks werden beschadigd en vier afgeschreven. Er waren 'slechts' 12 slachtoffers gevallen, maar het had wel 11 dagen geduurd voor men de post had uitgeschakeld.

ST.-AUBIN-SUR-MER

Na het bezoek aan de radar keert u terug richting de kust, naar St.-Aubin-sur-Mer. Maak even een stop bij de kleine kazemat waarin nog steeds het 5cm KwK opgesteld staat. Aan één kant van de kazemat kunt u nog steeds de schade zien die een Petard mortier vanaf een AVRE tank veroorzaakt heeft.

BERNIÈRES, 08.15 UUR

Dit was het object voor de Queens Own Rifles of Canada van het 8th Canadian Brigade Group. Hier vielen de meeste Canadese slachtoffers. Vanuit hun betonnen bunkers hadden de Duitsers een vrij schietgebied. De landing hier was om 08.15 uur zonder tank ondersteuning en 200 meter te oostelijk en direct in front van een 'Widerstandnest'. De eerste golf Canadezen verloren de helft van hun manschappen. Dankzij een kanonneerboot, die bijna het strand op kwam, werden de Duitsers tot zwijgen gebracht.

Toen 10 minuten later de volgende golf het strand bereikte, het Regiment de La Chaudière, waren alleen nog sluipschutters actief. Wat de bewoners van Bernières verbaasde was dat de 'Tommies' Frans spraken! Het was een franstalig Canadees regiment. Eén hardnekkige geschutsbunker werd door een bulldozer vanachter 'aangevallen' en vol geschoven met zand. Bij 'het eerste bevrijde huis' staat het monument dat herinnert aan de landing door de Canadezen. Ongeveer 250 meter naar het oosten staat een Duitse bunker met meer (aangetaste) herinnering plaquettes.

Hier, op dit gedeelte van JUNO Beach, landde het 7th Canadian Brigade Group om 08.00 uur. Ondanks het verzet verliep de landing hier vrij voorspoedig. Ook omdat de meeste DD tanks hier op korte afstand werden gelost (800 meter). In 1970 is een DD Sherman tank buiten de kust geborgen en dient nu als memorial in Courseulles.

In Courseulles-sur-Mer is ook het Centre Juno Beach gevestigd (zie foto hieronder). Om dit te bereiken, steekt u de grote brug over bij de haven en vervolg uw weg over de D 514. Na een lange bocht naar links, neemt u de eerste afslag naar rechts (250 meter na de brug). Steek weer een (smalle) brug over en ga rechtsaf. Centre Juno Beach is een modern museum. Verwacht hier geen zalen met poppen in militaire kleding of vitrines vol wapens. Het is een centrum van voorlichting met aandacht voor de landingen door de Canadezen hier, en hoe het Canadese land en haar cultuur zich tot op heden heeft ontwikkeld.

GRAY-SUR-MER

Als u vertrekt vanaf het Centre Juno Beach in Courseulles-sur-Mer, ga dan niet linksaf de brug weer over, maar ga rechtdoor langs de duinen. Ongeveer 50 meter na de kruising is een strandopgang, parkeer hier.

Ga de strandopgang door. Halverwege ziet u rechts een enorme kazemat scheef gezakt in het zand liggen.
Dit is de zogenaamde ‘Cosy’s Pillbox’, vernoemd naar Sergeant Cosy die hier sneuvelde tijdens de zware gevechten rond deze kazemat. Een bord met verklarende tekst geeft het volgende: 'Cosy had de opdracht gekregen om met 15 andere Canadezen van de Royal Winnipeg Rifles om deze kazemat uit te schakelen. Met machinegeweren en handgranaten werd dit doel ingenomen, waarbij Cosy dodelijk in de longen werd getroffen. Korte tijd later kwamen zo’n 150 man aan genie troepen hier die springladingen aanbrachten. De enorme explosie verplaatste de kazemat en deze zakte scheef in het zand. De Duitsers van dit complex gaven zich daarna over'. Maar klopt dit wel?

Toch plaats ik een kanttekening bij bovenstaand verslag. Ik vond een foto van deze kazemat, een H 612 met 7,5cm kanon, van na de strijd. Bovenop poseren zes mannen, zo te zien van de marine. Op de achtergrond hangt een sperballon. Bij bestudering van deze foto met een foto van het heden ziet men veel overeenkomsten. Het duidelijkst is de vorm van de blokken in de zijbeschermende borstwering die bewijzen dat we hier met dezelfde kazemat te maken te hebben. En wat valt dus vooral op, dat de kazemat helemaal niet is weggezakt in het zand. Dit zal waarschijnlijk door de jaren heen door erosie van het duin zijn gekomen.

Vervolg uw weg langs de duinen westwaarts tot een honderd meters voorbij het enorme Lotharingen kruis. Stop hier bij de strandopgang waar een AVRE-Churchill tank staat

In deze sector vielen 128 slachtoffers aan Canadese zijde. Achter de DD tanks die hier landden kwamen de AVRE tanks om 07.55 uur. Met vlegel tanks en bruggenleggers werd hard gewerkt rond de Duitse bunkers. De restanten zijn hier nog te vinden. Bij deze 'EXIT' was een anti-tank put gegraven en vol water gezet. Een AVRE tank zou zijn, aan de voorzijde meegevoerde bos hout erin gooien toen de rand het begaf en de tank het gat inschoof. De tank liep vol water en de zes bemanningsleden wisten ternauwernood de tank te verlaten. Ze verscholen zich achter een duin tegen het Duitse vuur. Een mortiergranaat viel tussen de mannen en vier van hen werden gedood. De twee gewonde overlevenden werden in die middag terug naar Engeland vervoerd. De tank was helemaal onder water verdwenen. Het gat werd later opgevuld met puin en hout en de tanks reden over hun soortgenoot het strand af. De Churchill bleef tot 1976 onder het wegdek begraven. Sindsdien is de tank opgegraven en staat nu als monument opgesteld bij de stranduitgang.