Na Colleville-sur-Mer is het een kleine rit naar het
Normandy American Cemetery & Memorial. Deze indrukwekkende
begraafplaats is 172 hectaren groot en bevat 9.286 Amerikaanse
graven waarvan 307 onbekend. De speelfilm 'Saving Private Ryan' begint met
een scène op deze begraafplaats. U hoeft geen moeite te doen
om het graf van Captain John Miller (rol van Tom Hanks) te
zoeken, die ligt hier niet (er ligt trouwens wel een John Miller,
een Private First Class die op 19 juli, 1944 sneuvelde.
Deze Miller is te vinden in Plot C, Rij 19, Graf 26).
Niet de John Miller uit 'Saving Private Ryan'
(Met dank aan Johan Vervoort)
Het meest beroemde graf hier is die van
Brigadier General Theodore Roosevelt Jr. (zoon van President
"Teddy") op Plot D, Rij 28, Graf 45 (12 juli 1944, kreeg hij
een hartaanval in een boomgaard bij Carentan (57 jaar). Naast
Theodore ligt zijn broer Quentin, een Eerste Wereldoorlog
vliegenier die op 14 juli 1918 omkwam. Er liggen hier 32
"paren" broers en een vader en zoon (Col. Ollie Reed en Ollie
Jr.) op Plot E, Rij 20, Graf 19. 14.000 gesneuvelde kameraden
werden naar de Verenigde Staten terug gescheept.
Brigadier General
Theodore Roosevelt Jr., en zijn graf
HET MEMORIAL:
Het Memorial kijkt uit over een rechthoekige vijver vanwaar
u een indrukwekkende blik kunt werpen over de hagelwitte grafzerken.
In het Memorial zijn aan beide zijden gevechtskaarten afgebeeld in gekleurd
emaile. Geflankeerd door twee bronzen urnen staat het
standbeeld The Spirit of American Youth Rising From the Waves,
door Donald de Lue uit New York (zie foto onder aan deze pagina). Achter het Memorial is de
'Garden of the Missing' met de namen van 1557 vermisten.
Vanaf de begraafplaats loopt ook een pad naar beneden naar het strand
met uitleg op borden over de invasiestranden. Volgt u het pad
naar beneden dan komt u op het strand van de sector
'Easy-Red'.
Let op: de American National Cemetery is dagelijks geopend tot 17.00 uur.
Medal of
Honor
Er liggen op deze begraafplaats drie omgekomen militairen
met het Congressional Medal of Honor. Deze graven zijn te herkennen door hun
gouden belettering op de zerken. Niet alleen Roosevelt is
een bezitter van de Medal of Honor, ook Frank D. Peregory en First
Lieutenant Jimmie W. Monteith behoren tot de dragers van deze medaille. Monteith landde op D-Day
nabij Colleville-sur-Mer onder zwaar Duits vuur. Zonder aan
zijn eigen veiligheid te denken begon hij manschappen naar de
top van de klif te leiden.
Het graf van 1st Lt.
Jimmie Walter Monteith, Jr.
Monteith zag twee tanks die niet de geschikte positie
hadden om effectief vuur af te geven. Door een mijnenveld
leidde hij daarop de twee tanks naar een betere opstelling die
daarop enkele vijandelijke stellingen uitschakelden. Hierna
begon hij de defensie van zijn troepen weer aan te geven.
Herhaaldelijk rende hij over open terrein 200 tot 300 meter
onder dodelijk vuur. Toen de eenheid van Lt Monteith omsingeld
werd probeerde hij zijn mannen uit deze situatie te leiden,
maar helaas werd Montheith dodelijk getroffen. Door zijn
heldenmoed en leiderschap werd hem daarop de Medal of Honor
toegekend. Men vindt zijn graf in de sector I, rij 20, graf 12.
Sinds 2004 staat het monument 'Les Braves' op het strand bij St-Laurent-sur-Mer.
6 JUNI
1944, 06.36 UUR OBJECT:
OMAHA BEACH, "DOG" SECTOR,
VIERVILLE-SUR-MER
In de sector 'DOG' (en EASY-green), van Vierville-sur-Mer tot St.Laurent-sur-Mer, zou het 116th Infantry Regiment (29th Div.) landen.
De sectoren 'EASY' en 'FOX', ter hoogte van Colleville-sur-Mer, was voor het 16th Infantry Regiment (1st Div.).
Vanaf het begin loopt alles fout.
De broodnodige steun van tanks, zoals van de DD tanks, daarvan bereiken maar een paar het strand.
De meeste waren te ver op zee uitgezet en verzwolgen door de golven. Ook het
inleidende bombardement door bommenwerpers was mislukt, de
bommen vielen veel te ver landinwaarts. Het goed getrainde
Duitse 352nd Division liet de landingsboten rustig naar het
strand komen.
Een goed uitzicht over de stranden
is vanuit de duinen bij Wn 73, Vierville-sur-Mer.
Zodra de eerste kleppen vielen van de landingsboten, om 06.36 uur, brak de hel los. In
paniek sprongen de soldaten over de zijkanten van de
landingsboten en vele verdronken onder het zware gewicht van
hun bepakkingen. Dertig man van LCA (Landing Craft Assault) No
1015 werden allemaal gedood door machinegeweervuur. Binnen 7 á
10 minuten had Company A van het 116th Inf. Reg. al
haar officieren verloren, 10 minuten later was de aanvalsmacht
gereduceerd tot een klein reddingsteam dat probeerde hun
makkers uit het bloedkolkende water te redden. Het 116th viel
onder het 29th Division van de National Guard Division.
Hierdoor was het 116th één grote vriendenkring. Sommigen
kenden elkaar van kinds af aan. Van het 1st Battalion waren
Company A, B & D gerekruteerd uit de plaatsen Bedord,
Lynchburg en Roanoke, Virginia. Uit het 3000 tellende plaatsje
Bedford sneuvelden hier op Omaha 23 jonge mannen. Ook drie
'setjes' broers kwamen hier om.
Omaha Beach, een LCVP heeft haar kostbare lading afgezet
De landingen werden uitgevoerd tijdens het opkomen van de vloed. Terwijl de ene golf gevechtstroepen na de
andere binnenliep en het strand vol liep met voertuigen (die vrijwel direct werden uitgeschakeld) was de chaos
compleet. De ‘Exit DOG-1’ bij Vierville-sur-Mer was geblokkeerd door een betonnen versperring en er was ook geen doorkomen aan vanwege
het aanhoudende regenen van Duits vuur. De USS Texas probeerde met haar enorme geschut de betonnen barrière weg
te schieten, maar slaagde daar niet in. De anti-tank muur zou pas rond 17.00 uur in de middag opgeblazen worden.
De rode onderbroken lijn geeft de positie aan van de betonnen barrière
De positie waar de betonnen barrière ooit zat, tussen de rotswand en een kazemat van Wn 72, wordt aangegeven
met een bronzen plaquette. In deze kazemat is nog het 8,8cm kanon te vinden dat zo moorddadig huishield onder
de landende Amerikaanse troepen.
De bronzen plaquette op de plaats waar ooit de betonnen barrière stond
Vierville-sur-Mer was een zwaar verdedigde positie. Niet alleen was de doorgang versperd met een betonnen muur,
ook enkele zware kazematten lagen op dit punt, Wn 72. Iets meer naar het westen, tegen de heuvel op ligt Wn 73.
Staande bij Wn 72 ziet men duidelijk het gapende gat van een kleine bunker voor een 7,5cm kanon tegen de heuvel
liggen.
Het 8,8cm PAK 43/41 kanon staat nog steeds in de kazemat van Wn 72
Wn 71 ligt globaal boven de bronzen plaquette voor de betonnen muur. Een mooi spoor is hier van te vinden
door richting Vierville-sur-Mer te rijden en als men de bocht door is, naar links te kijken om een opvallende
machinegeweerpost te zien geïntegreerd in de rotswand. Het is mogelijk om meer sporen boven te bekijken van Wn 71,
(ga daarvoor de achterliggende woonwijk in en lopende naar de rand van de klif) maar is alleen interessant voor iemand die
alles gezien wil hebben.
De opvallende positie van een machinegeweerpost van Wn 71 in de rotswand
Ditzelfde geld voor het bezoeken van Wn 73. Er is weinig van terug te vinden voor een hele klim- en
klauter partij. Toch ligt hier wel een interessante bunker. Deze heeft haar schootsveld
niet richting het strand maar richting het dorp Vierville-sur-Mer, met nam richting de kerk.
Verder was hier het zogenaamde ‘versterkte huis’ te vinden. Dit was een doelwit voor
de Rangers. De laatste stukken ruïne van het huis zijn in 1990 neergehaald. Er liggen nog wat stukken steen en
er is nog een kleine bunker te vinden.
De belangrijkste kazemat van Wn 73, voor een 7,5cmm kanon,
uitkijkende over Omaha Beach, sector 'DOG'
Het gebied rond Vierville-sur-Mer herbergt nog veel resten van D-Day. Bij laag water zijn
nog delen van de Mulberry ‘A’ haven te zien. En als men de tijd heeft is een wandeling boven op
de klippen zeer de moeite waard. Op de volgende pagina nog een kort vervolg over deze sector, Omaha Beach.
Wn 72, de kazemat voor de 5cm, Toen en Nu
(Boven: als borg voor een barrage ballon tegen vliegtuigen)
KLIK HIER VOOR MEER
Omaha Beach en de omgeving
van Vierville-sur-Mer
GA TERUG
