Na Colleville-sur-Mer is het een kleine rit naar het Normandy American Cemetery & Memorial. Deze indrukwekkende begraafplaats is bijna 70 hectaren groot en bevat 9.387 Amerikaanse graven waarvan 307 onbekend. De speelfilm 'Saving Private Ryan' begint met een scène op deze begraafplaats. U hoeft geen moeite te doen om het graf van Captain John Miller (een fictieve rol van Tom Hanks) te zoeken, die ligt hier niet (er ligt trouwens wel een John Miller, een Private First Class die op 19 juli, 1944 sneuvelde. Deze Miller is te vinden in Plot C, Rij 19, Graf 26).

De eerste stop vanaf de parkeerplaats, die u niet mag overslaan, is het indrukwekkende herinneringscentrum. U betreedt eerst de hedendaagse Amerikaanse werkelijkheid, want de tassen worden gecontroleerd, alsof u op een vliegveld bent. Menig museum kan jaloers zijn op de sobere en toch overweldigende confrontatie in dit gebouw dat de bezoeker diep zal raken.

Niet de John Miller uit 'Saving Private Ryan' (Met dank aan Johan Vervoort)

Het meest beroemde graf hier is die van Brigadier General Theodore Roosevelt Jr. (zoon van President "Teddy") op Plot D, Rij 28, Graf 45 (12 juli 1944, kreeg hij een hartaanval in een boomgaard bij Carentan (57 jaar). Naast Theodore ligt zijn broer Quentin, een Eerste Wereldoorlog vliegenier die op 14 juli 1918 omkwam. Er liggen hier 33 "paren" broers en een vader en zoon (Col. Ollie Reed en Ollie Jr.) op Plot E, Rij 20, Graf 19. 14.000 gesneuvelde kameraden werden naar de Verenigde Staten terug gescheept.

Brigadier General Theodore Roosevelt Jr., en zijn graf

HET MEMORIAL:

Het Memorial kijkt uit over een rechthoekige vijver vanwaar u een indrukwekkende blik kunt werpen over de hagelwitte grafzerken. In het Memorial zijn aan beide zijden gevechtskaarten afgebeeld in gekleurd emaile. Geflankeerd door twee bronzen urnen staat het standbeeld The Spirit of American Youth Rising From the Waves, door Donald de Lue uit New York (zie foto onder aan deze pagina). Achter het Memorial is de 'Garden of the Missing' met de namen van 1557 vermisten.

Vanaf de begraafplaats loopt ook een pad naar beneden naar het strand met uitleg op borden over de invasiestranden. Volgt u het pad naar beneden dan komt u op het strand van de sector 'Easy-Red'.

De American National Cemetery is dagelijks geopend
vanaf half april tot half september van 09.00 tot 18.00 uur.
De rest van het jaar is het geopend van 10.00 tot 17.00 uur.

Medal of Honor

Er liggen op deze begraafplaats drie omgekomen militairen met het Congressional Medal of Honor. Deze graven zijn te herkennen door hun gouden belettering op de zerken. Niet alleen Roosevelt is een bezitter van de Medal of Honor, ook Frank D. Peregory en First Lieutenant Jimmie W. Monteith behoren tot de dragers van deze medaille. Monteith landde op D-Day nabij Colleville-sur-Mer onder zwaar Duits vuur. Zonder aan zijn eigen veiligheid te denken begon hij manschappen naar de top van de klif te leiden.

Het graf van 1st Lt. Jimmie Walter Monteith, Jr.

Monteith zag twee tanks die niet de geschikte positie hadden om effectief vuur af te geven. Door een mijnenveld leidde hij daarop de twee tanks naar een betere opstelling die daarop enkele vijandelijke stellingen uitschakelden. Hierna begon hij de defensie van zijn troepen weer aan te geven. Herhaaldelijk rende hij over open terrein 200 tot 300 meter onder dodelijk vuur. Toen de eenheid van Lt Monteith omsingeld werd probeerde hij zijn mannen uit deze situatie te leiden, maar helaas werd Montheith dodelijk getroffen. Door zijn heldenmoed en leiderschap werd hem daarop de Medal of Honor toegekend. Men vindt zijn graf in de sector I, rij 20, graf 12.

Voor een uit te printen achtergrond (alleen in het engels) klik op de:
officiele uitgave American Battle Monuments Commission

---

Sinds 2004 staat het monument 'Les Braves' op het strand bij St-Laurent-sur-Mer.

OMAHA BEACH, NAAR VIERVILLE-SUR-MER

Als u door St-Laurent-sur-Mer afzakt, via het Musée Omaha 6 Juin 1944 waar u een bezoek kunt brengen (zie de volgende pagina), naar Omaha Beach, ziet u direct voor u het grote natuurstenen monument met daarachter, in het zand gestoken, het enorme metalen monument 'Les Braves'. Als u rechts aanhoudt komt u uit bij de sector EASY-Green, bekend als 'de Vallei van Ruquet', zie vorige pagina. Hou links aan om naar Vierville-sur-Mer te gaan via de boulevard. Op enkele tientallen meters links van het grote monument, hangt een kleine bronzen plaquette aan de zeemuur. Deze is daar geplaatst om de kleinschalige commando actie te herdenken welke onder de naam Operation Aquatint op dit strand en omgeving plaatst vond.

Deze kleine plaquette welke herinnert aan Operation Aquatint

Om de sterkte te onderzoeken langs de kusten die als landingstranden voor de Geallieerden konden worden aangewezen, was het nodig om met een kleine, zogenaamde Small Scale Raiding Force (SSRF), commando acties te ondernemen. Omaha Beach werd aangedaan op 13 september 1942, iets na middernacht, toen 11 commando’s nabij Les Moulins (het latere Wn 65) onder leiding van Major 'Gus' March-Phillipps hier aan land gingen. Al snel werden de mannen ontdekt en een vuurgevecht brak uit. Na de ongelijke strijd waren drie man omgekomen, waaronder Major March-Phillipps.

De drie graven van van de omgekomen commando's zijn te vinden
op de begraafplaats van de kerk van St.Laurent-sur-Mer

Na de gevechten werden vier commando's direct gevangen genomen, en vier anderen wisten in eerste instantie te ontsnappen, maar werden later ook gepakt, waaronder de Nederlandse commando Jan Helling (Jan Hollings). De plaquette is ter hoogte aangebracht waar Major March-Phillipps werd gevonden.

Vervolg uw weg langs de boulevard richting Vierville-sur-Mer

Na een paar honderd meter (orientatiepunt: iets voorbij de tennisbaan) ziet u aan de linkerkant een monument. Dit is de plek waar het eerste Amerikaanse oorlogsgravenveld werd ingericht op Franse bodem. De lichamen werden later overgebracht naar The American National Cemetery, bij Colleville-sur-Mer.

Dit monument geeft de plaats aan van de eerste Amerikaanse begraafplaats

6 JUNI 1944, 06.36 UUR OBJECT:
OMAHA BEACH, "DOG" SECTOR, VIERVILLE-SUR-MER

In de sector 'DOG' (en EASY-green), van St.Laurent-sur-Mer tot Vierville-sur-Mer, landde het 116th Infantry Regiment (29th Div.) in de eerste golf. De sectoren 'EASY' en 'FOX', ter hoogte van Colleville-sur-Mer, was voor het 16th Infantry Regiment (1st Div.). Vanaf het begin loopt alles fout. De broodnodige steun van tanks, zoals van de DD tanks, daarvan bereiken maar een paar het strand. De meeste waren te ver op zee uitgezet en verzwolgen door de golven. Ook het inleidende bombardement door bommenwerpers was mislukt, de bommen vielen veel te ver landinwaarts. Het goed getrainde Duitse 352nd Division liet de landingsboten rustig naar het strand komen.

Een goed uitzicht over de stranden is vanuit de duinen bij Wn 73, Vierville-sur-Mer.

Zodra de eerste kleppen vielen van de landingsboten, om 06.36 uur, brak de hel los. In paniek sprongen de soldaten over de zijkanten van de landingsboten en vele verdronken onder het zware gewicht van hun bepakkingen. Dertig man van LCA (Landing Craft Assault) No 1015 werden allemaal gedood door machinegeweervuur. Binnen 7 á 10 minuten had Company A van het 116th Inf. Reg. al haar officieren verloren, 10 minuten later was de aanvalsmacht gereduceerd tot een klein reddingsteam dat probeerde hun makkers uit het bloedkolkende water te redden. Het 116th viel onder het 29th Division van de National Guard Division. Hierdoor was het 116th één grote vriendenkring. Sommigen kenden elkaar van kinds af aan. Van het 1st Battalion waren Company A, B & D gerekruteerd uit de plaatsen Bedord, Lynchburg en Roanoke, Virginia. Uit het 3000 tellende plaatsje Bedford sneuvelden hier op Omaha 23 jonge mannen. Ook drie 'setjes' broers kwamen hier om.

Inschepen in de houten wankele LCVP voor Omaha Beach,... en (onder) erop af!

De landingen werden uitgevoerd tijdens het opkomen van de vloed. Terwijl de ene golf gevechtstroepen na de andere binnenliep en het strand vol liep met voertuigen (die vrijwel direct werden uitgeschakeld) was de chaos compleet. De ‘Exit DOG-1’ bij Vierville-sur-Mer was geblokkeerd door een betonnen versperring en er was ook geen doorkomen aan vanwege het aanhoudende regenen van Duits vuur. De USS Texas probeerde met haar enorme geschut de betonnen barrière weg te schieten, maar slaagde daar niet in. De anti-tank muur zou pas rond 17.00 uur in de middag opgeblazen worden.

De rode onderbroken lijn geeft de positie aan van de betonnen barrière

Hiertoe werd onder bescherming van een bulldozer TNT en C4 naar de muur gebracht. Anders dan op de plaquette staat, zou niet de 121 Engineer Combat Battalion (ECB) daar verantwoordelijk voor zijn, maar de 147th ECB (aldus de veteraan Don 'Ducky' Robertson ). De positie waar de betonnen barrière ooit zat, tussen de rotswand en een kazemat van Wn 72, wordt aangegeven met een bronzen plaquette. In deze kazemat is nog het 8,8cm kanon te vinden dat zo moorddadig huishield onder de landende Amerikaanse troepen.

De bronzen plaquette op de plaats waar ooit de betonnen barrière stond

Vierville-sur-Mer was een zwaar verdedigde positie. Niet alleen was de doorgang versperd met een betonnen muur, ook enkele zware kazematten lagen op dit punt, Wn 72. Iets meer naar het westen, tegen de heuvel op ligt Wn 73. Staande bij Wn 72 ziet men duidelijk het gapende gat van een kleine bunker voor een 7,5cm kanon tegen de heuvel liggen.

Het 8,8cm PAK 43/41 kanon staat nog steeds in de kazemat van Wn 72

Wn 71 ligt globaal boven de bronzen plaquette voor de betonnen muur. Een mooi spoor is hier van te vinden door richting Vierville-sur-Mer te rijden en als men de bocht door is, naar links te kijken om een opvallende machinegeweerpost te zien geïntegreerd in de rotswand. Het is mogelijk om meer sporen boven te bekijken van Wn 71, (ga daarvoor de achterliggende woonwijk in en lopende naar de rand van de klif) maar is alleen interessant voor iemand die alles gezien wil hebben.

De opvallende positie van een machinegeweerpost van Wn 71 in de rotswand

Ditzelfde geldt voor het bezoeken van Wn 73. Er is weinig van terug te vinden voor een hele klim- en klauter partij. Toch is het wel voor diegene die alles wil bezoeken de moeite waard. Vooral het uitzicht richting DOG-Green vanaf de kleine kasemat waarin ooit een 7,5cm kanon was geplaatst welke deze sector zwaar onder vuur heeft gehouden. In deze kasemat is nog een kleine beschildering te zien van het doelgebied (naast een inslag van een granaat).

De belangrijkste kazemat van Wn 73, voor een 7,5cm kanon,
uitkijkende over Omaha Beach, sector 'DOG'

Als u verder klimt in de sector Wn 73. dan langs een interessante bunker. Deze heeft haar schootsveld niet richting het strand maar richting het dorp Vierville-sur-Mer, met name richting de kerk. Verder was hier het zogenaamde ‘versterkte huis’ te vinden. Dit was een doelwit voor de Rangers. De laatste stukken ruïne van het huis zijn in 1990 neergehaald. Er liggen nog wat stukken steen en er is nog een kleine bunker te vinden.

De mondigsrem van het 7,5cm kanon welke in de achterliggende kasemat van Wn 73
stond, is nu te vinden in de zeemuur waar het is ingegoten (en als asbak dienst doet)

Als u terugkeert van uw klimpartij naar Wn 73, dan kunt u op zoek gaan naar een apart stuk overblijfsel waar de meeste bezoekers geen weet van hebben en aan voorbij lopen. In de betonnen zeemuur (nabij de opgang naar de steiger/restant Mulberry haven) is de mondingsrem van het 7,5cm kanon uit de kasemat van Wn 73 te vinden. De onwetende bezoeker denkt tegenwoordig dat het een asbak is!

Sinds 2014 is dit sculptuur, 'Ever Forward', toegevoegd in 'Exit DOG-1'

In 2014 werd een nieuw sculptuur geplaatst, met de naam 'Ever Forward'. Het toont een soldaat welke een andere uit de golven met zich mee sleurt. Het is geplaatst ter nagedachtenis aan de mannen van de 29th Infantry Division, en dan met name het 116th Infantry Regimental Combat Team. Het gebied rond Vierville-sur-Mer herbergt nog veel resten van D-Day. Bij laag water zijn nog delen van de Mulberry ‘A’ haven te zien. Op de volgende pagina nog een kort vervolg over deze sector, Omaha Beach.

Wn 72, de kazemat voor de 5cm, Toen en Nu
(Boven: als borg voor een barrage ballon tegen vliegtuigen)