Om de slag aanschouwelijk te maken zijn er drie museums gevestigd in de omgeving van Omaha Beach. De eerste die we tegenkomen op onze route is het 'Big Red One Museum' in Colleville-sur-Mer. Het is, zoals al aangegeven gewijd aan de 1st Infantry Division. Het is niet bijster groot en heeft de verwachte indeling, uniformen, enkele wapens en veel fotomateriaal. Buiten staat als blikvanger een losklep van een LCVP.

Het tweede museum op onze route is ‘Omaha Beach Memorial Museum, Musée Omaha 6 Juin 1944' te St-Laurent-sur-Mer (zie foto hieronder). Het museum laat ook veel uniformen, foto's, insignes en wapens zien en voegt misschien niet veel toe ten aanzien van de grotere musea, maar het straalt oprechtheid uit. Sinds enige tijd is een LCVP (Landing Craft Vehicle Personel) gerestaureerd en in een soort van etalage geplaatst.

De derde, 'Musée D-Day, Omaha' is gevestigd in Vierville-sur-Mer, richting Pointe-du-Hoc. Hier zijn vooral de objecten die buiten staan opgesteld een bezoek waard. Dit museum is ook verantwoordelijk voor de restauratie van een gedeelte van een Mulberry haven dat tentoongesteld ligt even buiten Vierville.

Als u de sector ‘DOG’ verlaat en naar boven rijdt, naar Vierville-sur-Mer, komt u verschillende monumenten tegen. Aan de rechterzijde is een plaquette aangebracht tegen een muur, om de daden van de Rangers te gedenken (er gemakshalve aan voorbijgaande dat ook mannen van het 116th Regiment, 29th Division dit in samenwerking deden). Centraal op de wegsplitsing staan twee grote monumenten. De eerste is die voor de 29th Infantry Division, met op een honderdtal meters daarachter het monument voor de 6th Engineer Special Brigade.

Aan de rechterkant van de weg is een opvallend relikwie te zien, een losbrug van een Mulberry haven. Iets verder, direct achter de afslag naar rechts richting Pointe du Hoc, is het Chateau de Vierville gelegen. Dit was na de landingen het hoofdkwartier voor de zogenaamde ‘Eleventh Port’. Deze voerde het bevel over de aanleg van Mulberry 'A' vlak voor de kust van Vierville-sur-Mer, bij Exit D-1. Deze zat hier vanaf 8 juni tot 21 juli, 1944.

Zoals reeds tegengekomen, was Mulberry ‘B’ bij Arromanches. Op 7 juni werd al begonnen met de aanleg van de havens. Op 18 juni waren ze in vol bedrijf. Op 19 juni, de volgende dag, stak een driedaagse storm op die ongekend zwaar was. De kunstmatige haven bij Vierville-sur-Mer werd grotendeels verwoest. De stukken die nog bruikbaar waren werden overgebracht naar Arromanches.

Bij laag tij zijn voor de kust nog brokstukken te zien van de Mulberry ‘A’ haven. Geïntegreerd in de oever is nu nog een lospier te vinden als laatste overblijfsel van deze eens zo enorme haven.

Voor u rechtsaf gaat de D 541 op, kunt u nu nog even linksaf gaan, de woonwijk van Vierville-sur-Mer binnen. Het is even zoeken maar als u nogmaals linksaf gaat dan komt u boven aan op de klif. Op deze grote vlakte hierboven was links het Wn 71 te vinden. Vlak bij elkaar liggen een overwoekerde manschapsbunker en een Tobruk.

U kunt nu te voet naar de rand van de klif voor een geweldig uitzicht over Omaha Beach. Helemaal rechts op deze heuvel, richting St Laurent-sur-Mer, lag een tijdelijk vliegveld van de Amerikanen. Nu zijn alle sporen weg en is het weer als akkerland in gebruik.

Enkele kilometers na Vierville-sur-Mer, op de D514, komt u aan de rechterzijde van de weg een smal verhard weggetje tegen. Deze leidt naar een klif die Pointe de Raz de la Percée genoemd wordt. Halverwege dit weggetje vind u aan de linkerzijde van de weg een monument ter herinnering aan één van de eerste tijdelijke vliegvelden, in dit geval Advanced Landing Ground (ALG) A1, vanwaar het 366th Fighter Group opereerde (voor meer over de aanleg van een ALG, klik HIER).
Aan het eind van het weggetje blijkt er eigenlijk weinig of geen parkeerruimte, maar met een beetje beleid kunt u er een auto kwijt. Hiervandaan loopt een wandelroute naar rechts (oostwaarts) naar een voormalig Duits radarstation. Helaas is het pad slecht onderhouden en mag u wel een kapmes meenemen. Want na een kilometer loopt het pad vast in een bosje.

Vlak voor dit bosje ziet u een 'tobruk' bunkertje aan de rechterzijde. Verder in dit stukje bos ziet u aan de rechterzijde in het land de restanten van een Würtzburg radar. Door de begroeiing is er weinig meer terug te vinden van de oorspronkelijke stelling van de Duitse Kriegsmarine. Deze wandeltocht is alleen voor diegene interessant die echt alles gezien wil hebben.