|
Deze route brengt u naar Utah Beach, via Carentan en eindigt in Ste-Mère-Eglise.
Vanuit Bayeux (neem de N 13 richting
Cherbourg) is het een klein half uur rijden naar
Carentan. Verlaat hier de snelweg en rij door Carentan. Hier kunt u stoppen bij het
monument nabij de stadhuis.
Slechts via een smalle corridor vanuit het noorden kon Carentan aangevallen worden door de Paratroopers van
het 101st Airborne Division. Hun Duitse tegenstanders waren Fallshirmjäger van het 6de Regiment. Ondanks bloedige
gevechten die zich op enkele meters van elkaar afspeelden, schoot het niet op. De Amerikanen begonnen op 7
juni de stad met artillerie te beschieten voor drie dagen. Op tien juni werden binnen 24 uur, 6000 granaten
de stad ingeschoten. De volgende dag werd een nieuwe aanval ingezet. Aan beide kanten vielen veel slachtoffers,
maar de Duitse para's onder commando van Von der Heydte hielden stand. In de middag werd de stad beschoten
met fosforgranaten. Door de vele branden kwamen de bewoners uit hun kelders de straat op om te vluchten.
De Amerikanen die hadden verwacht dat de bevolking de stad had verlaten, wisten op het laatste moment de
bommenwerpers tegen te houden die onderweg waren om de stad plat te gooien. Die nacht trokken de laatste
Duitsers Carentan uit. Op 12 juni werd de stad bevrijd verklaard. Ondanks een felle tankaanval de volgende
dag door een Duitse Panzer divisie, die op het laatste nippertje afgeslagen kon worden door snel oprukkende
tanks vanaf Omaha Beach, bleef Carentan in Amerikaanse handen. Het in handen krijgen van dit belangrijke
verkeersknooppunt kwam tegen een zware prijs, de 101st Airborne had de helft van haar mannen in de strijd verloren.
Carentan bevrijdt, paratroopers van het 327th Glider Infantry Regiment wijzen hun doel!
Een interessant overblijfsel uit de oorlog en nog steeds in gebruik in de omgeving van Carentan
is een Bailey brug. Deze is gelegen over het riviertje de Taute bij Saint-Hilaire-Petit-Ville. Om het te vinden: zie deze pagina
(Als u de Bailey brug bezocht heeft, keer terug naar Carentan). Vervolg de route noordwaarts richting St. Côme-du-Mont.
U verlaat Carentan via een grote rotonde. deze is aangelegd op het punt waar de beroemde bajonetaanval door
de mannen onder leiding van Robert Cole met succes op de hier toen gelegen brug ondernam.
Na twee kilometer verschijnt recht voor u een recent geopend
museum, 'Dead Man's Corner'. Omdat u nu in het gebied bent waar de 101st Airborne Division landde,
is dit museum
geheel gewijd aan de paratrooper. Voor meer over de strijd in dit gebied, kijk ook even op 101st Airborne Division en op één van de pagina's over Margraten waar het heldenverhaal van kolonel Robert Cole
en zijn mannen staat.
Doel van het 101ste was Carentan als hoofddoel. Daar de verdediging optimaal was
in Carentan door de Duitsers, wachtten de paratroopers op steun van tanks.
De D 913 was de enige weg vanaf Exit 2, via St.-Marie-du-Mont richting Carentan
die stevig in handen was van de Amerikanen. Op 7 juni komt de eerste tank, een M5 Stuart, de
paratroopers van het 101ste AB. te hulp nabij de Y-splitsing van de D 913 met de D 270 naar St. Côme-du-Mont. Volgens de ooggetuige
Donald R. Burgett in zijn boek 'Currahee' brak de tank door de bocage en reed achter een heg op en neer om de indruk te geven dat er meer dan één
tank was. Toen de tank al zijn munitie had verschoten draaide hij de weg op. Een Duitse 88mm trof de tank waarop de gehele bemanning omkwam.
De commandant hing nog dagen nadien uit de tankkoepel.
Voor de Amerikanen werd deze plek voor altijd 'Dead Man's Corner'.
De onfortuinlijke Stuart tank nabij 'Dead Man's Corner'
Het paratrooper-museum. is een doorgaand project, welke de eigenaren in 2007 hopen te voltooien. Het museum is ondergebracht in
een historisch huis. De Duitsers gebruikten het eerst als hoofdkwartier en later als eerstehulppost. De inrichting is
zeer smaakvol bedacht. U heeft het idee, zodra u boven bent, dat u in een soort van vliegtuig bent. De decorinrichting
is van hoogstaande kwaliteit. Ook de tentoongestelde zaken zijn zeer de moeite waard. Voor velen zullen de
originele eigendommen van Major Dick Winters, bekend van de tv-serie 'Band of Brothers',
een tastbare link vormen naar het Toen en Nu.
In het achtergedeelte is de mogelijkheid om authentieke souvenirs te kopen.
Originele zaken van Major Dick Winters zijn te vinden in het museum
'Dead Man's Corner'
Angoville-au-Plain
Een dorpje waar men meestal aan voorbij rijdt is Angoville-au-Plain. Het ligt tussen St-Côme-du-Mont en
Vierville, richting Ste-Marie-du-Mont aan de D 913. Het is een dorpje van niks met als middelpunt een klein
kerkje. Maar het lag in DZ-D, de meest zuidelijk drop-zone van de 1st en 2nd Battalion, 501st PIR. van de 101st
Airborne Division. De eerste 48 uur na de sprong waren hier zware gevechten tussen de paratroopers en de Duitse
Fallshirmjäger.
Het kerkje van Angoville-au-Plain aan het Place Toccoa,
(op de voorgrond het monument voor Wright en Moore)
In de 2nd Battalion waren twee medics, Robert E. Wright en Kenneth J. Moore die de kerk gebruikten
als eerstehulppost. Dagenlang vochten ze om soldaten en burgers in leven te houden. Toch zouden minstens drie
paratroopers sterven in de kerk. Op één van de achterste banken is nog steeds het hout doordrongen van bloed,… een
vlek die blijft herinneren dat kostbaar leven hier verloren ging. De gevechten rond dit punt gingen op en neer.
Op een gegeven moment kwamen zelfs enkele Duitsers de kerk in, maar verlieten deze na een snelle check. Wright en Moore
hadden bepaalt dat iedereen in de kerk welkom was zolang ze hun wapens maar buiten lieten. De kerk, één van de oudste
in deze omgeving, werd zwaar beschadigd in de strijd en alle middeleeuwse ramen waren gesneuveld. Pas in 2004 werd
genoeg geld ingezameld om de kerk te restaureren. Twee glas-in-lood ramen zijn opgedragen aan de paratroopers waarvan
één speciaal aan de medics Wright en Moore.
Robert E. Wright en Kenneth J. Moore flankeren één van de twee
glas-in-lood ramen
Naar Ste-Marie-du-Mont
Keer terug naar de D 913 en neem de weg naar Houesville, ga hier rechtsaf naar La Croix-Pan (onder de N 13 door).
Rij verder via de D 129. Na één kilometer komt u bij het monument voor General Pratt, de eerste gesneuvelde
generaal op 6 juni, 1944. Voor meer hier over, zie ook de pagina over de 101st Airborne Division.
Ga op de kruising nu rechtsaf richting Hiesville en dan naar Vierville over de D 329.
Het eerste hoofdkwartier voor Major-General Maxwell Taylor bij Hiesville
Even buiten Hiesville komt u langs het boerenbedrijf waar de opvolger van General Pratt, Major-General Maxwell Taylor,
een week doorbracht. Er is een plaquette ter herinnering naast de ingang aangebracht.
Na Vierville, linksaf naar Ste-Marie-du-Mont, over de D 913.
De 101st Airborne Division bestond uit 8451 man maar ze sprongen zover
uiteen dat van een geconsolideerde troepenmacht geen sprake
was. In kleine groepjes werd hier met de Duitsers gevochten.
In deze omgeving vocht het 506th van de 101st Airborne
Division, later bekend geworden door de tv-serie Band of Brothers.
Ste-Marie-du-Mont, Toen en Nu

In Ste-Marie-du-Mont is de kerk na de oorlog van
nieuw glas in lood voorzien en de toren gerestaureerd. Verder
is het plaatsje nog net zo als 60 jaar geleden. Op veel huizen en gebouwen hangt
een plaquette met informatie wat het gebouw deed tijdens de Duitse bezetting en de invasie. Nabij de kerk
is een 'dump-winkel' (La Boutique du Holdy) met veel authentiek materiaal uit de
maand juni 1944 (openingstijden wisselen, maar eind van de
middag meestal open).
Aan de D 14, het monument om de actie bij Brécourt Manor te herdenken
Een indrukwekkende scène uit de TV-serie, Band of Brothers speelde zich hier af. Lt. Dick Winters
kreeg hier de opdracht om vier kanonnen die vanuit een weiland bij Brécourt Manor Utah Beach beschoot, uit te
schakelen. Sinds 2008 wordt dit feit herdacht met een monument. Om de plek te vinden, verlaat u St-Marie-du-Mont
via de weg naar het noordoosten (de kust) over de D 913. Deze weg staat bekend als 'EXIT 2' ('EXIT 1’ lag bij Pouppeville).
Na een kilometer komt u op de kruising met de D 14, ga hier links af. Na ongeveer 500 meter komt
u bij de afslag naar Brécourt Manor (het monument staat hier op de hoek).
Voor het hele verhaal, klik hier
Opvallend detail aan het monument is de geëtste kaart die Dick Winters na de oorlog maakte die
de situatie toont op 6 juni, 1944. Wellicht herkend u de vormgeving van het monument, een zelfde staat
aan de bosrand van Le Bois Jacques
nabij Foy België.
6 JUNI 1944, 06.30 UUR
OBJECT: UTAH BEACH
De kapel van La Madelèine, Toen &
Nu
Vijfhonderd meter voor u bij het museum aan de 'Exit 2' komt, is een afslag naar La Madelèine,
waar een bezoek aan het kapelletje
aldaar eventueel tot een bezoekje kan horen. Hier werd vrij snel na de strijd een dienst gehouden door de Amerikanen.
Ga nu naar het strand en het museumgebied van Utah Beach.
HET UTAH BEACH MUSEUM:
Het museum is rond een Duitse bunker gebouwd (Blockhaus
W5). Trek een uurtje voor dit buitengewoon aardige museum uit om het te bezoeken.
Opvallend in de collectie
zijn twee DUKW's.
Bij de strandopgang staat kilometerpaal '00' (net zo'n één,
ook met een 'nul' nummer, staat voor het stadhuis van
Ste-Mère-Eglise). Hier begint de 4th Division Liberty Highway.
Deze loopt door Frankrijk door naar Nederland. Door geheel
Normandië vindt men deze palen met de datum en de gevorderde
afstand sinds D-day Het restaurant tegenover het museum is ook
rond een bunker gebouwd. Ten tijde dat de bunker werd gebouwd,
was het nog geen restaurant maar een opslag voor de lokale vissers.
De bunker is geheel gerestaureerd en is af en toe open voor publiek waar het dan als internetcafè gebruikt kan worden .
Het
restaurant tegenover UTAH BEACH Museum, Toen &
Nu

In de vroege morgen van 6 juni 1944 stuurde Luitenant Artur
Jahnke een Duitse patrouille uit om te zien wat al dat lawaai
van die vliegtuigen betekende. Een half uur later kwam de
patrouille terug en verraste Jahnke met 17 Amerikaanse
gevangen! De gevangen lieten niets los en er was geen tijd
voor verdere ondervraging want de hel brak los omdat het
marinegeschut het inleidende bombardement op de fortificaties
liet vallen. Het 5cm, 7,5cm en 8,8cm geschut werd
vernietigd. De Duitse troepen die niet gedood of gewond waren
liepen verdwaasd rond.
Sinds 27 september,
2008 is er een nieuw monument op Utah Beach,
om de inzet van de Amerikaanse marine te herdenken
Onder leiding van General Roosevelt
bestormde de 4th Division Utah Beach. Door een foutje en de
stroming kwamen ze enkele kilometers zuidelijker uit, wat een
geluk was, hier was de verdediging zwakker. Jahnke en zijn
troepen werden onder de voet gelopen en gevangen genomen. Aan
het eind van de dag waren hier al 23.000 man geland en 1700
voertuigen op het strand gelost.
VERVOLG DE KUSTWEG NOORDWAARTS:
De volgende afslag is 'EXIT 3". Rond 07.30 uur lag hier een
gedeelte van het 502nd PIR (Parachute Infantry Regiment), van
het 101st Airborne Division, onder leiding van het 3rd
Battalion.
Eén van de drie H655
bunkers even voorbij Exit-3
Om 09.30 uur verscheen een grote groep Duitsers
opgedreven door de oprukkende invasie op het strand. In het
vuurgevecht sneuvelden hier 75 Duitsers. Utah Beach was ook de
landingplaats van General Patton's 3rd Army. Er liggen
verspreid nog zeer veel restanten van bunkers en kazematten
hier. In de weilanden achter de duinen zijn nog duidelijk de
kuilen van de bombardementen te zien.
Nabij het
Leclerc Monument, een M8 en Sherman tank
Een kilometer verder staat het Leclerc Monument
geflankeerd door een M8 en een M3 Halftrack en sinds 2004 een Sherman tank. Achter het Monument
van Leclerc en zijn Vrije Fransen ligt op 250 meter naar het
noorden Wn 10. Hier ligt een grote H667 kazemat voor een 75mm kanon (zie hieronder).
250 meter zuidelijk van het monument ligt St 9 met twee H677 kazematten voor 88mm kanonnen.
(voor foto's 'Toen & Nu' van de zuidelijke kazemat, klik
'hier' ).
Op de volgende pagina gaat de tour verder naar het noorden,
naar de Batterij van
Crisbecq en Azeville en naar onder andere Ste-Mère-Eglise.
Klik op onderstaande foto
van een Dodge WC 52 en u rijdt er zo naar toe!
GA TERUG
|