VERVOLG DE KUSTWEG NOORDWAARTS:

Vijf kilometer na het Leclerc Monument, linksaf de D 69 op en volg de borden 'Batterie d'Crisbecq' even voorbij Saint-Marcouf (of ga even verder landinwaarts de D 69 op).

Hier zijn enkele enorme kazematten voor zwaar geschut. Er is een klein museum ingericht sinds deze locatie in 2003 geheel is blootgelegd. In twee kazematten van het Type H 683 stonden twee 210mm kanonnen opgesteld, verdedigd door drie 21 mm kanonnen, zes 75 mm luchtafweergeschut, drie 20 mm's en zeventien machinegeweren. Er waren nog twee kazematten in aanbouw, plus het plan voor een vijfde. Alles was rondom beschermd door landmijnen en prikkeldraad. In de vroege morgen van de 6de juni viel hier 600 ton bommen zonder schade aan te richten. De kanonnen kwamen bij daglicht in actie en brachten een fregat tot zinken en beschadigden een kruiser en andere schepen. Het tegenvuur vernietigde veel kleiner geschut maar de 210mm's bleven in actie tot de 12de juni ! Op deze datum trokken de Duitsers zich terug met achterlating van 78 doden. De kazematten zijn daarna opgeblazen door de genietroepen van de Amerikanen. Vanaf de vroegere vuurgeleidingsbunker heeft u een goed overzicht hoe het complex is ingedeeld.

Ga na Crisbecq iets verder landinwaarts naar de 'Batterie d'Azeville. Dit is zeker een bezoek waard. Hier zijn vier kazematten te vinden; twee H671 en twee H650 (waarvan één bovenop een extra borstwering had voor een 37mm luchtafweerkanon). Gedurende de gehele nacht van 5 op 6 juni, 1944 werd deze batterij aangevallen door Amerikaanse paratroopers. Toch wist het in de morgen haar kanonnen te richten op Utah Beach. De zware verdediging van de batterij dwong de geallieerden om de stelling heen te trekken. Maar na intensieve gevechten viel de batterij op 9 juni.

Tegenwoordig is het een goed bewaarde batterij die ook buiten de bezoekuren goed te bewonderen is. Let hier eens op de originele 'nepsteen' beschildering die hier en daar nog op de kazematten zit. Opvallend is dat deze kazematten een extra 'gleuf' naar rechts hebben zodat het kanon een verder bereik naar die zijde had, de zuidpunt van Utah Beach. Overal op de kazematten zijn sporen van granaat en kogel inslagen te zien. Hier stonden in juni 1944, 4 X 105mm Schneider 331 (f) kanonnen van Franse makelij opgesteld. Onder leiding van een gids is het mogelijk de tunnels, die de kazematten onderling verbinden, te bezoeken.

Vanuit Azeville is het een korte rit naar Sainte-Mère-Eglise. Een sleutelplaats tijdens de nachtelijke landingen van de paratroopers van het 82nd Airborne Division en wereldberoemd gemaakt door de speelfilm 'The Longest Day'.

6 JUNI 1944, 01.30 UUR OBJECT: SAINTE-MÈRE-EGLISE

Ste-Mère-Eglise was het object dat ingenomen moest worden door het 82nd Airborne Division. Een bekende scène uit de film 'The Longest Day' gaat over de inname van dit stadje. Tijdens de sprong van de parachutisten stond hier een huis in de brand (daar waar nu het museum staat). Hierdoor waren veel burgers op straat om te helpen blussen. De bewuste pomp staat nog steeds op het kerkplein. Soldaat John Steele maakte hier zijn hachelijke sprong. Hij bleef uren aan de kerktoren hangen om later krijgsgevangen te worden van de Duitsers (waaraan hij later wist te ontsnappen). Hij was niet de enige die gegrepen werd door de kerktoren, ook Ken Russell werd met zijn parachute slachtoffer van de kerk. Maar hij wist al snel los te komen en weg te komen.

In de kerk zijn twee glas-in-lood ramen te bewonderen die de nachtelijke sprong herdenken. Boven de hoofdingang is ontworpen door Paul Renaud, zoon van de burgemeester ten tijde, Alexandre Renaud. Hierop is de Maagd Maria afgebeeld geflankeerd door paratroopers. Het andere venster is gedoneerd door veteranen van de 82nd Airborne Division. Hierop is Sint Michael afgebeeld, beschermpatroon van de paratroopers.

HET MUSEUM IN STE-MÈRE-EGLISE:

Het museum, met de daken in de vorm van parachutes, schuin tegenover de kerk is zeer de moeite waard, trek daarvoor minstens 1 à 2 uur uit. Onder het eerste dak is een Waco CG-4 zwever te vinden. Onder het tweede dak is een C-47 transportvliegtuig te vinden. Daarbuiten verschillende 'hardware', zoals een Sherman tank en een Halftrack.

Verlaat St-Mère-Eglise in westelijk richting, via de D15 (Picauville/Etienville). Onder de N13 door, bij de Y-splitsing rechts aan houden. Na drie kilometer komt u bij de brug van la Fière over de rivier de Merderet. Parkeer uw auto rechts op de parkeerplaats. Hier is het herdenkingsmonument voor de paratroopers van de 82nd Airborne Division.

Uitkijkende naar vijandelijke troepen, staart een bronzen paratrooper (Iron Mike) over de groene vlaktes. Op deze plek hadden zo'n 500 para's zich rond het middaguur van de 6de juni verzameld. Verschillende zware gevechten vonden gedurende drie dagen hier plaats. Maar de para's van de 505th en 507th PIR lieten geen Duitsers door. Generaal Gavin, de Assistant Divisional Commander, (zijn schuttersput ligt aan de D15, honderd meter terug in de bocht die u net doorkwam) nam 75 man mee richting een brug over de Merderet bij Chef-du-Pont, enkele kilometers ten zuiden van hier. De kleine eenheid liep vast in een hardnekkige Duitse tegenstand. (Hoe het verder afliep bij die brug, wordt verteld als u uw route vervolgt).

Steek de Merderet over en ga verder in westelijke richting over de D15. Na ongeveer een kilometer bij de Y-splitsing rechts aanhouden naar Helpiquets. Aan de rechterzijde verschijnt dan het monument ter nagedachtenis aan de landing van de para's van de 507th PIR van de 82nd Airborne Division. Het 507th PIR. kwam hier het dichtst op haar DZ terecht. Het was wel over een enorme afstand, 50 km tussen noord en zuid! Ten noorden van hier kwam de 508th PIR neer over een afstand van 'slechts' 9 kilometer. Hier hadden de Duitsers alles onder water gezet, de smalle rivier de Merderet leek hier wel een groot meer. Verschillende onfortuinlijke paratroopers verdronken in dit gebied.

Keer terug naar de D15. Ga op de Y-splitsing rechts af. Na een kilometer komt u aan de rechterkant een monument tegen in de vorm van een tekstbord.

Leden van de 325th Glider Infantry Regiment kwamen de troepen bij de Merderet versterken. Op het punt waar u nu bent, werd op 9 juni de eerste Medal of Honor van de Tweede Wereldoorlog verkregen voor een paratrooper van de 82nd Airborne. Pfc. Charles N. DeGlopper, 325th GIR, Company C gaf zich met zijn enorme verschijning bloot aan een Duitse overmacht, zodat zijn kameraden weg konden komen naar de brug bij la Fière.

Tijdens een ochtendpatrouille was zijn peloton afgesneden geraakt en lagen onder machinegeweer vuur van de Duitsers. DeGlopper was al reeds gewond toen hij tot zijn heldendaad overging. Terwijl hij met zijn automatisch wapen, een BAR, op de Duitsers schoot wisten de anderen van zijn peloton door een gat in een heg weg te komen. Verschillende malen werd DeGlopper geraakt, maar bleef volharden en schakelde een groot aantal Duitsers uit. Maar zijn strijd was hopeloos. DeGlopper stierf in een kogelregen. Later vonden zijn kameraden hem temidden van ontelbare hulzen, wapens en dode Duitsers.

U kunt doorrijden naar Etienville/Pont L'Abbé en via de D70 naar Chef-du-Pont, of een kilometer verder linksaf gaan bij Caponnet naar Le Feirage gaan en de D70 linksaf naar Chef-du-Pont nemen. Besluit u het laatste, let dan op het blauwe bordje, met de tekst 'Hill 30', op een boerderij

Een groep para’s van het 508th PIR had als opdracht de brug over de Douve bij Pont l'Abbe in te nemen. Maar een Duits bataljon bij dit stadje dacht daar anders over en wist de groep tegen te houden. De overmacht was zo groot, dat de para’s besloten terug te trekken. Maar er was geen goede route terug en zo namen ze intrek in en rond deze boerderij die op een lichte verhoging lag (Hill 30). Verscheidene dagen vochten de Duitsers met enorme inzet tegen de paratroopers. Ondanks de felle oppositie van de Duitse 91ste Divisie en het 1057de Regiment, wisten de para's, onder leiding van Lt. Col Thomas J.B.Shanley, stand te houden. Deze storende groep para’s waren mede beslissend in de overwinning die uiteindelijk werd verkregen rond dit gebied.

Vlak voor u Chef-du-Pont binnerijdt stopt u rechts direct nadat u 'Pont du Capitaine Creek' bent overgestoken.

De strijd rond deze brug was ook een felle, geleverd tussen de Duitsers en mannen van 507th PIR, 82nd Airborne. Generaal Ridgeway, de divisie commandant, arriveerde bij de brug van la Fière en verorderde dat er meer troepen naar die brug kwamen. Hierdoor bleef maar een peloton over voor Captain Roy Creek om deze brug, waar u nu bent, te verdedigen. Door een toeval landde hier in de buurt een zweeftoestel met een anti-tank kanon. Captain Creek wist met dit wapen de Duitsers op afstand te houden, maar kon verder weinig meer uitrichten dan zijn positie behouden.

De brug draagt de naam van Captain Creek, die, mede dankzij de steun van twee compagnieën van de 508th PIR, met een kleine groep deze brug wist te behouden. Op het gedenkteken bij de brug staat naast de 507th, ook de 508th PIR vermeld.

Er is zoveel te zien in dit gebied en er moeten keuzes gemaakt worden. Bovenstaande brengt u naar de belangrijkste punten van Utah Beach. Toch is er meer te zien, zoals het Musée de la Liberté in Quiéville. Dit museum laat zien hoe de Normandiërs leefden ten tijde van de bezetting. Er zijn geen wapens in dit museum maar het is erg boeiend. Het gebied wemelt verder van de monumenten. Rond ieder bocht kunt u een gedenkteken verwachten, zoals bij een voormalig vliegveld (Advanced Landing Ground, A16) van de Amerikaanse luchtmacht nabij Brucheville, of een weg vernoemd naar een gesneuvelde soldaat, zoals hieronder afgebeeld nabij Le Grand Vey.

(l) Monument voor ALG A16 nabij Brucheville,(r) een weg in Le Grand Vey