|
De Amerikaanse
strijdkrachten voor Omaha Beach
De Amerikaanse strijdkrachten hadden als doel het meest
westelijke deel van de landingsgebieden in Normandië. Dit
gebied werd onderverdeeld in twee sectoren, Utah Beach en
Omaha Beach. Deze sectoren werden op zich weer opgesplitst in
aparte stukken waar ieder onderdeel een doel kreeg aangewezen.
Op Utah waren dit, 'Tare', 'Uncle', 'Victor' en 'William'
(waarvan deze ook opgesplitst werden in 'Green' en 'Red').
Omaha Beach werd op dezelfde manier onderverdeeld. Vanaf de
rivier de Vire tot aan Port-en-Bessin (naar het oosten) werd
dit gebied opgesplitst in 'Abel', 'Baker', 'Charlie', 'Dog',
'Easy', 'Fox' en 'George'. Feitelijk zouden alleen de gebieden
'Dog', 'Easy' en 'Fox' de landingsstranden worden. In de
sector 'Charlie' lag Pointe du Hoc.
Insignes van de US
1st Infantry Division en de US 29th Infantry
Division. Hieronder die van de Rangers
Omaha werd bij voorbaat al gezien als een lastige sector
vanwege de hoge heuvels. Het was essentieel om deze sector in
te nemen daar anders de overbrugging tussen de Utah Beach en
de Brits/Canadese sector te groot zou worden. Het werd
toegewezen aan het US V Corps dat onder leiding van General
Gerow ‘Force O’ samenstelde. De US 1st Infantry Division,
bekend als de ‘Big Red One’ en de toegevoegde US 29th Infantry
Division, ('Blue and Gray') werden aangewezen als de eenheden die Omaha Beach
moesten bestormen. Als extra ondersteuning werden verschillende
andere onderdelen toegevoegd, waaronder twee Ranger bataljons.
De sectoren voor
116th en 16th Regiment, en hun uiteindelijke
landingsplaats
US 1st Infantry
Division: Maj. Gen. Clarence R. Huebner
De commandant voor de landingstroepen voor Omaha Beach was Maj.Gen.
Huebner. Tevens leidde hij het 175th RCT en andere toegevoegde
eenheden van de 29th Division, zoals de Engineer Special
Brigade.
16th Regimental Combat Team
(RCT)
Bestaande uit:
16th Infantry Regiment Plus toegevoegde
ondersteuning:
7th Field Artillery Battalion
1st Engineer Combat Battalion
1st Medical Battalion
741st Tank Battalion (DD)
62d Armored Field Artillery Battalion
20th Engineer Combat Battalion
18th Regimental Combat Team (RCT)
Bestaande uit:
18th Infantry Regiment Plus toegevoegde
ondersteuning:
32d Field Artillery Battalion
5th Field Artillery Battalion
Company B, 1st Engineer Combat Battalion
Companies B and D (-), 1st Medical Battalion
745th Tank Battalion
Extra toegevoegde onderdelen:
26th Regimental Combat Team (RCT)
Bestaande uit:
26th Infantry Regiment Plus toegevoegde
ondersteuning:
33d Field Artillery Battalion
Company C, 1st Medical Battalion
1st Platoon, Company C, 1st Engineer Combat Battalion
De 16th Infantry Regiment van de 1st Division was de enige
eenheid met slagveld ervaring die in de eerste golf zat die
tijdens D-Day werd ingezet. De ervaringen opgedaan in
Noord-Afrika (1942) en Sicilië (1943) waren van generlei nut
op 6 juni 1944. Op deze dag zouden deze troepen moeten landen
op Omaha Beach in de sectoren, Easy Red, Fox Green en Fox Red.
Fox Red, stijle kliffen
waar de zee bij vloed tegenop komt
Vijf minuten voor de eerste golf zouden
landen hadden de DD tanks al reeds op het strand moeten
staan. Helaas waren deze, of op zee verloren gegaan of nog
bezig naar het strand te ploeteren. Zonder tank ondersteuning
had de eerste golf geen schijn van kans. Toch wisten twee DD’s
van 741st Tank Battalion de kust te bereiken. Eén van deze
DD’s wist één van de 88mm kanonnen van Wn 61 uit te schakelen.
Als eerst zouden DD tanks landen, 5 minuten later gevolgd door
Shermans met waadschachten (rechts), uitgezet door Landing Craft Tank
Eén minuuut nadat de Sherman tanks met waadschachten uit de LCT waren gerold, zouden de eerste LCVP's met de manschappen
aan boord het strand bestormen. De eerste golf, bestaande uit ‘E’, ‘F’, ‘I’ en ‘L’ Company
landde op het strand iets na 06.30 uur. Helaas kwamen de troepen
verspreid terecht, sommige onderdelen van ‘L’ Company dreven bijna af tot aan
Port-en-Bessin. De eerste golf raakte vastgepind tussen de strandobstakels en onder
aan het duin, en verder naar links onder de steile klippen van 'Fox Red'.
Een LCVP tijdens een training voor D-day
Het drama wat zich afspeelde op dit deel van Omaha Beach, werd wereldberoemd door de foto's gemaakt
door de oorlogsfotograaf Rober Capa, die met 'E' Company was meegkomen.
De tweede golf van landingsboten kwam om 07.00 uur en
ondervond dat het ook vastgepind raakte op het strand. Maar,
met deze extra versterking kon wel eindelijk een begin gemaakt
worden met een uitbraak.

Fox Red, de oostelijke flank van Omaha Beach, Toen en Nu

US 29th Infantry
Division: Maj. Gen. Charles H. Gerhardt
116th Regimental Combat Team
(RCT) (Col. Charles D.W. Canham)
Bestaande uit:
116th Infantry Regiment Plus toegevoegde
ondersteuning:
121st Engineer Combat Battalion (Lt. Colonel Robert P. Ploger)
5th Ranger Battalion (Lt.Col. James E. Rudder)
2nd Ranger Battalion (2 Company's)(Lt.Col.Max F. Schneider)
743st Tank Battalion (DD) (Lt.Col. John S. Upham jr.)
1121st Engineer Combat Group:
37th Engineer Combat Battalion (Lt. Colonel Lionel F. Smith (KIA 6 juni '44)
147th Engineer Combat Battalion
336th Engineer Combat Battalion
1171st Engineer Combat Group:
112th Engineer Combat Battalion (Major William A. Richards (KIA 6 juni '44)
146th Engineer Combat Battalion (Lt.Col Carl J. Isley)
149th Engineer Combat Battalion
1340th Engineer Combat Battalion
58th Field Artillery Battalion
104st Medical Battalion
111th Field Artillery Battalion
635th Tank Destroyer Battalion
115th Regimental Combat Team
(RCT) (Col. Eugene N. Slappey) Plus toegevoegde ondersteuning.
175th Regimental Combat Team
(RCT) (Col. Paul R. Goode) Plus toegevoegde ondersteuning.
De eerste golf van de 116th Infantry Regiment van de 29th
Division kwam aan land in de sector ‘Dog’ en ‘Easy’, waren 'C', 'A', 'G',
'F' en 'E' Company. Ook hier verliep de landing verre van
eenvoudig. Vele LCVP
landingsboten dreven af naar andere sectoren, onderdelen van
‘E’ Company ('Easy' Green) waren zelfs afgedreven naar de sector ‘Fox’ Green van de 16th!
De sector 'DOG' bij Vierville-sur-Mer
In de sector ‘Charlie’ landde de 5th Ranger Battalion rond
06.20 uur. 65 Rangers in twee LCA's werden
zwaar bestookt en de helft van de mannen van LCA 1038 kwamen
om in de kogelregen. Ook de andere LCA ging verloren toen het
getroffen werd door verschillende mortieren en granaten. De overlevenden
wisten toch de 27 meter hoge steile klif te beklimmen.
Om
07.00 uur, met hulp van een LCA met troepen van de B Company
116th RCT werd de aanval ingezet op het zogenaamde
‘versterkte huis’ dat een bedreiging vormde voor de sector
‘Dog’. Hier werden de DD tanks rechtstreeks op het strand
gezet toen bleek dat in de sector van de 1st Division nagenoeg
daar alle DD's verloren gingen in de ruwe zee. Ook de tweede
golf, om 07.00 uur, kwam niet op de goede plaats aan en raakte
ook verspreid.
Luitenant-generaal Omar Bradley (2de van links)
aan boord van de USS Augusta overwoog rond 09.00 uur een terugtrekking van Omaha Beach.
Door miscommunicatie met Eisenhower, die het verzoek pas 7 juni zou krijgen, werd er niet teruggetrokken.
Om 07.30 uur landde Generaal Norman Cota in de sector ‘Dog’
White. Door de enorme aanvoer van voertuigen werd de chaos op
Omaha alleen maar verergerd. Om 08.30 werd de aanvoer van
voertuigen dan ook gestaakt. Het strand was nu ook te smal
geworden daar de vloed het strand tot een smalle streep had
terug gebracht. Generaal Cota constateerde dat het op fiasco
dreigde uit te lopen. Cota wist vele doodsbange soldaten van
het 116th Regiment te inspireren hun wapen ter hand te nemen
en de strijd aan te vangen. Met hulp van het 5th Rangers
Battalion, die geen 'kick in the butt' nodig had (volgens
eigen zeggen) werd rond 09.00 uur een doorbraak geforceerd met
de aanmoediging van Cota; ‘Rangers lead the way!'
General Norman Cota,
verantwoordelijk voor de doorbraak 'Dog'
White
Ook de 1st Division liet zich niet onbetuigd, daar waar nu
het American Cemetery ligt werd rond 09.30 uur een doorbraak
uitgevoerd door ‘E’ Company van de 16th RCT. Wn 65, de bekende
5cm KwK positie bij Les Moulins werd ingenomen om 10.30 uur. Er werden daarbij 20
Duitsers gevangen genomen.
Wn 65 met, nog steeds in de H667 kazemat, haar 5cm KwK.
Op de voorgrond Duitse krijgsgevangenen bezig met opruimwerkzaamheden
Toch mag niet de essentiële hulp van de Amerikaanse marine
vergeten worden. Toen bleek dat de infanterie vastgepind op
het strand zat, kwamen verschillende destroyers dicht naar het
strand om geschutsopstellingen onder vuur te nemen. Ook het
slagschip USS TEXAS draaide haar kanonnen na de beschieting op
Pointe du Hoc richting Omaha Beach om daar haar vernietigende
granaten te plaatsen.
Slagschip USS TEXAS,
verzorgde vuursteun voor Omaha Beach
Generaal Cota, die met zijn groep
Vierville naderde vanuit een omtrekkende beweging, moest weer
naar het strand om Exit D1 vrij te maken. In Vierville was een
enorme betonnen wegversperring aangebracht. De TEXAS beschoot
deze stelling, zonder veel succes, maar het hield de aanwezige
Duitse troepen in hun bunkers. Toen vijf lamgeslagen Duitsers
zich overgaven, gaf Cota hen de opdracht de mijnenvelden aan
te wijzen die naar het strand leidden. Het zou nog 14 uur
duren alvorens de betonnen wegversperring opgeblazen kon
worden door het 121st Engineer Battalion.
Versterkingen en
voertuigen worden aan land gebracht
Tegen de avond waren 34.250 man en 2870 voertuigen aan land
gebracht op Omaha Beach. Met ‘slechts’ 2000 Duitse
tegenstanders was het een bloedige strijd geweest. De Amerikanen verloren meer dan 4000 man op dit strand;
rond de 550 doden, 1900 vermisten en 1600 gewonden. 29th Division verloor 2440 man en de
1st Division 1744. 116th Regiment’s ‘H’ Company was nagenoeg
uitgeroeid. 16th Regiment verloor 935 man, waarvan alleen al
in ‘E’ Company 105 van de 180 manschappen. Er waren 79 tanks
vernietigd of gezonken. Sinds D-Day
wordt deze sector ook wel ‘Bloody Omaha’ genoemd.
7 juni, 1944, Wn 65 onder nieuw management, nu het US engineers HQ
Toen en Nu
Op de volgende pagina wordt iets dieper ingegaan op
de Duitse strijdkrachten die
Omaha Beach als de te verdedigen sector hadden.
GA TERUG
|