82nd Airborne
Division
(In de
Tweede Wereldoorlog)
De 82nd Infantry Division, van origine een eenheid uit de
Eerste Wereldoorlog, staat bekend als de 'All American',
vanwege het feit dat uit alle staten van de Verenigde Staten
manschappen dienden bij deze eenheid. Het wordt in maart 1942
heropgericht in Camp Clairborne, Louisiana. Op 16 augustus van
dat jaar wordt de 82ste opgesplitst om de eerste Amerikaanse
luchtlandings divisie te vormen, samen met het 101st 'Screaming Eagles' Airborne
Division. De 82ste vertrekt direct naar het
opleidingskamp Fort Bragg, North Carolina. Het te Fort
Benning, Georgia opgerichte 504th Airborne Infantry Regiment
wordt opgenomen in de 82th Airborne Division. De eerste inzet
van de Divisie is op 10 mei 1943 als de Amerikanen landen in
Noord Afrika. Onder het commando van generaal Mattew B.
Ridgway gaan de mannen aan land in Casablanca. Hiervandaan
vertrekken de manschappen naar Tunesië voor de invasie van
Sicillië. 'Operation Husky' gaat in de nacht van 9 op 10 juli
1943 van start als onderdelen van het 82nd Airborne Division,
bestaande uit het 505th Airborne Regiment en het 3rd Battalion
van het 504th Airborne Regiment, zich gereed maken voor de
sprong boven Sicillië.
Training van het 505th PIR in Ierland, 1942
Terwijl de C-47's het eiland naderen wordt
het vuur vanaf Amerikaanse marine schepen op hen geopend. Deze
dachten van doen te hebben met de Luftwaffe. Ondanks dat
verschillende C-47's worden neergeschoten met het verlies van
vele manschappen aan boord, weten toch de andere 'All
American' de drop zone te bereiken. Tien dagen later wordt
deze voorhoede terug getrokken. Als de geallieerde landing
nabij Salerno, Italië dreigt te mislukken wordt in rap tempo
de 82nd Airborne Division ingezet op 13 september 1943. Hier
weten de manschappen een doorbraak naar Napels te
bewerkstelligen. Het 504th Parachute Infantry Regiment onvangt
in Bagnoli, uit handen van Major-General Mark Clark, het
Presidential Unit Citation voor hun inzet tijdens de Anzio
campagne.
Presidential
Unit Citation
Nu Napels veilig gesteld is vertrekt de 82ste per schip
naar Liverpool, waar ze op 22 april 1944 aankomen. De divisie
gaat zich gereed maken voor D-Day.
6 JUNI 1944, D-DAY
Het doel van de 82nd Airborne Division op 6 juni 1944 was
te landen ten westen en zuiden van
Ste-Mere-Eglise. Hier
moesten over de rivier Douve twee bruggen worden opgeblazen en
een brug over de Merderet veilig gesteld worden. Dit ter
voorkoming dat Duitse versterkingen het landingstrand konden
bereiken. Als eerste wordt een groep paratroepers gedropt om
als 'Pathfinder' te fungeren. Deze groep moet bakens uitzetten
waar de C-47 piloten op moeten vliegen. Helaas zijn slechts 38
van 120 op hun werkelijke doel terechtgekomen om de
noodzakelijke bakens uit te zetten. Na deze eerste sprong
wordt de Duitse luchtafweer intenser. Dit doet de piloten
hoger vliegen en sneller vliegen. Dit maakt het springen er
niet gemakkelijker op. Eén voordeel was dat de Duitse
luchtafweer inaccuraat vuurde vanwege het gebrek aan radar en
het slechte weer was ook een bescherming voor het
troepentransport. Van de 805 vliegtuigen die paratroepers
vervoerden, boven het Cotentin schiereiland, worden die nacht
'slechts' 20 neergehaald. Het 82ste onder commando van
Major-General Matthew B Ridgway had geluk. Het eerste regiment
onder leiding van Lieutenant-Colonel Krauze komt als een
verrassing uit de lucht gevallen en 75% van de manschappen
komt neer binnen enkele mijlen van hun doel (dropping zone,
DZ). Om 04.00 uur, twee uur nadat de hoofdmacht is neergekomen,
valt Ste-Mere-Eglise.
Maar dan beginnen de problemen. Van de 52 zwevers met zware wapens en
versterkingen, weten slechts 22 hun landing zone (LZ) te
vinden. De bruggen die ingenomen moeten worden blijken zwaar
verdedigd. Ook zijn nog grote groepen para's afgezonderd van
hun eenheden. Verdwaald zitten ze tussen de rivier Merderet en
het ondergelopen land. De Duitse bezetter in de Cotentin had
een landing voorzien in dit gebied en had het gebied over
enorme gebieden laten onderlopen waardoor een ondoordringbaar
moeras ontstond. Tegen de zwevers waren overal in de weilanden
hindernissen geplaatst zoals hoge staken, de zogenaamde
'Rommels-asperges'. Door het verspreid neerkomen over het
gebied onstonden overal kleine schermutselingen. Voor de
Duitse verdediging was het een nachtmerrie. Overal doken
kleine groepjes para's op. In het gebied was het 91ste
Infanterie Regiment gelegerd, speciaal opgeleid te vechten
tegen paratroepers, maar er zat geen lijn in de aanval van de
82ste. In het daglicht van de 6de juni komen dan eindelijk de
noodzakelijke versterkingen per zwevers of worden per
parachute gedropt. Rond de klok van 10.00 uur die morgen wordt
het contact gelegd met de troepen die op Utah Beach zijn
geland. Er is een sterk bruggenhoofd gevormd van 12 kilometer
diepte. Na deze consolidatie wordt de 82nd Airborne Division
ingezet als speerpunt om het Cotentin af te sluiten, zodat
vier Amerikaanse divisies op kunnen stomen naar Cherbourg. Op 18 juni wordt
Barneville bereikt door de 82nd en zitten 30.000 Duitse
soldaten in de val die terug trekken op Cherbourg.
Lees hier hoe een kleine eenheid van het 507th PIR tegenover een overmacht
aan Duitsers zich staande hield in het dorpje Graignes, 'KLIK HIER'
'They don't like it
up'm, the cold steel!'
Turqueville, 6 juni 1944
Na 33 dagen non-stop vechten wordt de 82ste geëvacueerd en
naar Engeland terug gebracht. De verliezen bedragen dan 40%
van de sterkte van de divisie. In Normandië hadden de
manschappen tegenover vijf Duitse divisies gevochten, het
77ste, 353ste, 243ste, 91ste en het 265ste, waarbij de laatste
twee nagenoeg vernietigd werden. Tevens zijn dan 62 tanks en
44 artillerie en anti-tank kanonnen vernietigd.
17 SEPTEMBER 1944,
MARKET-GARDEN
Gedurende de periode in Groot Brittannië worden de 82nd en
101st weer op sterkte gebracht en klaargestoomd voor de
operatie Market-Garden. Het doel, de verovering van
verschillende bruggen, met als hoofddoel, de brug bij Arnhem.
En van hier uit wil Montgomery doorstoten naar het oosten,
Duitsland binnen. De Britse 1st Airborne Division zal landen
ten westen van Arnhem, met ondersteuning van de Poolse
Parachute Brigade. De 101st Airborne Division krijgt als DZ
een gebied tussen Veghel en Son, ten noorden van Eindhoven.
De 82nd Airborne Division zal landen tussen de Waal en de
Maas, ten zuiden van Nijmegen. Onder leiding van Major-General
James Gavin moet de 82ste een aantal bruggen veilig stellen,
waaronder de (toen) langste in Europa, de brug over de Maas
bij Grave. Op zondag 17 september 1944 vliegen meer dan 1000
transporttoestellen en bijna 500 zweefvliegtuigen naar
Nederland. De Amerikanen die neerkomen in het
Eindhoven-Nijmegen gebied ondervinden weinig tegenstand. De
Britse troepen nabij Arnhem hebben het vanaf de landing zwaar
te verduren. Een bataljon van de 82ste nabij Grave weet de
brug aldaar binnen het uur te veroveren. Voor het donker wordt
is ook de route die Nijmegen binnen gaat, door ook hier één
van de bruggen in te nemen, veilig gesteld. De volgende
morgen, 18 september, komt een tegenaanval van Duitse troepen
vanuit het Reichswald. Dit valt samen met de te verwachtten
aanvoer van versterkingen voor de 82nd Airborne. Vanuit
Engeland waren reeds 12.03 zwevers onderweg, al waren die laat
vertrokken in verband met de slechte weersomstandigheden
aldaar. De aanval van de Duisters levert hen de DZ voor de
zwevers op. Generaal Gavin geeft opdracht om met alle middelen
het gebied van Duitsers te ontdoen. Met slecht dertig minuten
speling lukt het om de Duitsers terug te dringen. Maar de
zwevers landden onder vuur. Ondanks dat vallen er weinig
slachtoffers. Waren de zwevers op tijd vertrokken, dan waren
ze midden in het veroverde gebied neergekomen. Maar het houdt
ook in dat het nu te laat op de dag is om de brug van Nijmegen
in het bezit te krijgen.
De brug bij
Nijmegen
In de nacht van 19/20 september brengen de Duitsers
versterkingen, in de vorm van de gevechtsgroep 10de
SS-Pantzer Division over de Rijn naar Nijmegen. De
woensdag staat in het teken van het opruimen van Duitse
verzetshaarden in Nijmegen en om de oever van de Waal schoon
te maken. Dit is nodig omdat het 504th Parachute Regiment met
boten de Waal zal oversteken om de spoorbrug en eventueel de verkeersbrug aan de
noordzijde in te nemen. Om 15.00 uur gaan de mannen in
de roeiboten onder dekking van een rookgordijn. Helaas
verwaait de rook snel en in de snelstromende rivier is het
maar slecht vooruit komen. Slechts de helft bereikt de
overkant, de rest drijft stuurloos af of worden door Duits
vuur vernietigd. Maar ongeveer 200 man bereiken op één of
andere manier de overkant en weten met versterkingen de spoorbrug
aan de noordzijde in te nemen. Geen medaille is goed genoeg
voor deze heldendaad. Een snelstromende rivier van 400 meter
breed in het volle daglicht over te steken onder vijandelijk
vuur. Generaal Dempsey tegen generaal Gavin: "I'm very proud to meet the commander of the
finest division in the world today". Alle Britse
officieren stemden van harte in met deze mening, die op deze
dag de 82nd Airborne Division zagen vechten.
Links,
lieutenant-general 'Boy' Browning in gesprek met major-general
'Jumping Jim' Gavin, rechts, Gavin in
1958
Helaas zou Arnhem niet bevrijd worden en moesten de Britse
paratroepers de brug aldaar opgeven en was een doorbraak, voor
de winter, naar het oosten niet meer mogelijk.
VAN BELGIË NAAR
BERLIJN
Als de 82nd en de 101st Airborne Division terug zijn
getrokken uit Nederland en op adem komen in Frankrijk, breekt
het Ardennen Offensief uit in België. Terwijl het 101st naar
Bastogne wordt gedirigeerd, neemt de 82nd op de linkerflank
positie in. Terwijl de 101st totaal geïsoleerd strijd levert,
weten de manschappen van de 82nd, met hulp van de 17th
Airborne Division, de aanvallen ten noorden van Bastogne af te
slaan. Als eindelijk de laatste wanhopige poging van de
Duitsers is afgeslagen wordt, na de Rijn oversteek, door de
geallieerden haast gemaakt om naar Berlijn te gaan. De 82nd
steekt de Elbe over samen met Britse eenheden en 50 kilometer
verder, in Ludwiglust worden handen geschud met de Russen. Op
de weg daar heen is het concentratiekamp Wobbelin bevrijd en
wordt de overgave van 145.000 Duitse troepen aanvaard van het
21ste Leger dat onder leiding stond van General-Leutnant von
Tippelskirch. Na VE-Day (Victory Day-Europe) krijgt de 82nd
Airborne Division de taak van administrateur en politie in de
Amerikaanse sector van Berlijn.
HET SCHOUDEREMBLEEM
Het originele schouderembleem van de 82nd Infantry
Division stamt uit de Eerste Wereldoorlog en wordt
geaccepteerd op 21 oktober 1918. Het bestaat uit een rood
vierkant met en blauwe cirkel waarin de witte letters ‘AA’
aangebracht zijn. Als op 31 augustus 1942 de 82nd Airborne
Division wordt opgericht wordt ook het embleem weer
geïntroduceerd waarbij tevens in een halve cirkel het woord
‘Airborne’ wordt toegevoegd boven het schouderembleem.
Naar de 101st 'Screaming Eagles' Airborne
Division.
|