|
101st
Airborne Division
(In de
Tweede Wereldoorlog)
De 101st Airborne Division komt voort uit de 101st
Infantry Division, dat een geschiedenis kent dat terug voert
tot de Amerikaanse Burgeroorlog. Als luchtlandings divisie
wordt het actief op 16 augustus 1942 onder het commando van
Major-General William Carey Lee, met als assistent
Brigadier-General Don F. Pratt. Opleidingen worden gedaan in
onder andere Toccoa, Georgia. Hier zijn slopende marsen de
heuvel Currahee op. Deze indiaanse naam zal de strijdkreet
worden van de manschappen van het 506th Parachute Infantry
Regiment (PIR), wat zoveel betekend als; 'We Stand Alone'.
Als verdere gevechtseenheden naast het 506th PIR van de 101st, zijn
ondergebracht het; 501st en 502nd PIR. Als ondersteuning worden het 327nd
Glider Infantry Regiment, het 81st Airborne Anti-Aircraft and Anti-Tank
Battalion en
vier artilleriebataljons (377th en 463rd Parachute Field Artillery en het
907th en 321st Glider Field Artillery) toegevoegd. In Fort
Bragg wordt samen met de 82nd Airborne Division getraind
in het parachute springen. In juni 1943 verplaatst het 101st
zich naar Tennesee. Hier wordt geoefend in massasprongen en
met zweefvliegtuigen.
THE SCREAMING
EAGLE
(S.R.Loboda)
We have a rendez-vous with destiny. Our strength and
courage strike the spark, That will always make men
free. Jump right down through the skies of blue, keep
your eyes on the job to be done. We're the men of the
hundred first, we'll fight till the battle is
won. Screaming Eagles diving from the sun, striking
boldly from the air. Now is it time to jump. Look out
below ! Stand up ! Hook up ! Screaming Eagles, go !
In augustus 1943 is de 101st uitgegroeid tot een
formidabele gevechtsmachine. Via New York vertrekt de eenheid
dan naar Liverpool. Na aankomst in Engeland is het met de
trein naar Newbury, hun basis en hoofdkwartier. Hier worden de
manschappen verder getraind in voorbereiding op de invasie van
Europa.
6 JUNI 1944, D-DAY
Samen met de 82nd Airborne zal de 101st landen op het
schiereiland Cotentin. Taak van de 101st is het bewaken van
de flanken naar UTAH Beach en voorkomen dat
Duitse versterkingen de kust kunnen bereiken, tevens is het
taak om artillerie geschut in het achterland uit te schakelen.
Vlak voor vertrek naar Normandië wordt, door ziekte, generaal
Lee vervangen door Brigadier-General Don Pratt. Deze zal naar Normandië vliegen
in een WACO zwever genaamd The Fighting Falcon.
General Don Pratt staat 2de van links voor de WACO The Fighting Falcon
Op 5 juni bezoekt de
Opperbevelhebber Dwight Eisenhower de manschappen van de
101st Airborne Division, en motiveert de 'Eaglemen' door hen
op het hart te drukken dat het welslagen van D-Day afhangt van
de inzet en vastberadenheid van de luchtlandingstroepen.
Eisenhower wenst de 'Eaglemen' van 502nd PIR succes
(De para met '23' is Lt. Wallace C. Strobel)
In de avond van de 5de juni gaan de manschappen van de
101st aan boord van hun C-47 of zweefvliegtuig. Bij het
naderen van de Normandische kust is een gordijn van
afweervuur. Vele transportvliegtuigen moeten hun zwever los
laten als hun C-47 getroffen wordt. Zwevers en C-47's storten in het
kanaal en in de landerijen van Frankrijk. Maar de meeste
piloten vliegen volhardend door op zoek naar hun dropping zone
(DZ) en landing zone (LZ). Door het intens afweervuur worden
de formaties verbroken en gaan de piloten hoger en sneller
vliegen. De berekende corridor wordt van enkele kilometers,
geleidelijk 20 kilometer breed. De troepen springen in
verspreide 'sticks' over een enorm uitgestrekt gebied.
Screaming
Eagles met een trofee.
Het is onmogelijk een grote eenheid na de landing te
groeperen. Overal vechten kleine groepjes van verschillende
onderdelen met Duitsers, vaak in man tot man gevecht.
(Stel u even voor; Tot en met getraind, je hebt net een
helse tocht meegemaakt, in een rammelend vliegtuig dat aan alle kanten
beschoten werd, en nog nooit een mens gedood,... en
plotseling is daar de confrontatie. En nu ben je eenzaam en
alleen in een nachtelijke hel terecht gekomen. Tegenover jou
staat een Duits soldaat, en je hebt alleen nog je mes of
bajonet, je vuurwapen is verloren gegaan in de sprong. Het is
jij of ik, twee mannen, waarvan één voor $ 50 per maand extra,
besloot parachutist te worden, de ander die tot vandaag een
vrij kalm bestaan als bezetter had in Normandië. Twee mannen
die elkaar niet kennen en geen persoonlijke vete hebben. Maar
wel een vader en moeder, wellicht een vrouw en kind die ver weg op hen wachten.
Het is jij of ik die anoniem zal sterven in een
rumoerige en verwarrende nacht in opdracht van hogere
ongrijpbare machten.)
De paratroepers van de 82nd en
101st doorstaan die nacht vele doodsangsten. Verschillende verdrinken
in ondergelopen gebieden of komen om door Duits vuur terwijl
ze nog in het vliegtuig zitten of aan hun parachute hangen.
Monument voor General Pratt, en Major-General
Maxwell Taylor
Generaal Pratt die nog maar net het commando voert over de
101st komt om als zijn zweefvliegtuig neerstort. Nabij de crashplaats wordt een monument
geplaatst, welke te vinden is
op de kruising van de D 129 (richting Turqueville) en de D329 (richting Hiesville) nabij La Croix Pan. Zijn plaats
wordt ingenomen door Major-General Maxwell Taylor.
Het wrak van de zwever van General Pratt.
Heldenacties
Er zijn ontelbare heldenacties die dagen. Twee opvallende acties in de eerste dagen na D-Day mogen
niet onvermeld blijven. Bij het krieken van de dag op de 6de
juni blijkt een batterij nabij Ste-Marie-du-Mont, op het
landgoed Brécourt Manor, Utah Beach te bestoken met vier 105
mm kanonnen. Easy Company, onderdeel van het 506th PIR, 101st
Airborne Division krijgt de opdracht deze kanonnen uit te
schakelen.
Brécourt Manor, Toen en Nu.
Elf man onder leiding van Lieutenant Dick Winters
nemen in een strakke actie drie kanonnen in en blazen deze op.
De vierde wordt onschadelijk gemaakt door Lt. Speirs, van Dog
Company, en 5 extra man. Bij de actie zijn 15 Duitse
paratroepers (die de wapens bedienden) gedood, verschillende
gewond en 12 krijgsgevangen genomen. Winters zijn eenheid
heeft vier gesneuvelde mannen en twee gewonden. De plaats is te vinden aan de eerste afslag
links op de D 14, iets ten noorden van Ste-Marie-du-Mont
(zie voor het
hele verhaal: 'Band of Brothers', door Stephen E. Ambrose,
pagina 78 t/m 86.)
De plaats van de vier 105mm kanonnen, Toen en Nu.
Via Wilco Gaal ontving ik in 2008 bericht dat er op de binnenplaats van Brécourt Manor
nog steeds enkele restanten bewaard zijn gebleven van de kanonnen. Hieronder is de foto van deze bewuste
restanten, twee affuitsteunen, te zien.
Eigenlijk zouden de restanten in een museale collectie moeten worden opgenomen.
Bewaard gebleven
restanten van de kanonnen
(foto; Wilco Gaal)
De andere actie betrof de aanval op Carentan. Deze aanval door het
502nd Parachute Infantry Regiment wordt op de millimeter
uitgevochten. Lieutenant-Colonel Robert Cole leidt in een
frontale aanval zijn manschappen Carentan binnen. Met een
bajonet aanval in man tot man gevecht weten zijn mannen de
slag te winnen. Het is de eerste Amerikaanse aanval met de
bajonet uitgevoerd tijdens de Tweede Wereldoorlog. Cole deed
op 6 juni al van zich spreken door met een aantal manschappen
van het 3rd battalion, 502nd PIR, 'Exit 3' van Utah Beach te
bezetten. Tijdens een vuurgevecht werden 75 terugtrekkende
Duitsers gedood op de weg die nu 'Blair Road' heet.
Een para van
de 101st ziet er op toe dat Duitse gevangen graven delven voor de soldaten die omkwamen
tijdens de gevechten om de Cotentin
Ook
Lieutenant Winters is met zijn Easy Company in de voorste
aanval op Carentan aanwezig, waarbij Winters licht gewond
raakt aan zijn been. Winters en Cole worden voorgedragen voor het
Congressional Medal of Honor. Daar er maar één man per divisie
voor deze hoge onderscheiding in aanmerking kan komen, wordt
gekozen voor Lt.-Col. Cole.
v.l.n.r. de Medal of Honor, Robert G. Cole en zijn
graf te Margraten (foto Mark
Handels)
Op 18 september komt Lieutenant Colonel Robert Cole om
tijdens operatie Market-Garden. De Medal of Honor heeft hij
dan nog niet in ontvangst mogen nemen. Zijn moeder neemt deze
postuum in ontvangst op 30 oktober 1944 uit handen van
Major-General Jonathan W. Anderson. Het graf van Cole is te
vinden op de begraafplaats Margraten in Limburg.
Het monument te Best voor Lt.Col. Cole
(foto; Guus Slenders)
Van Guus Slenders ontving ik enkele foto's van het monument voor Lt.Col. Cole
aan de schietbaanweg in Best, welke werd onthuld op 18 september 2009.
Er worden na de verschillende acties in de Cotentin medailes uitgereikt aan
individuele para's. Verder ontvangen de meeste onderdelen van de 101st
Airborne Division de Presidential Unit Citation voor de inzet
om Carentan in te nemen.
Presidential
Unit Citation
17 SEPTEMBER 1944,
MARKET-GARDEN
Na een korte rustperiode, na D-Day, in Engeland wordt het
101st versterkt en getraind voor ‘Operation Market-Garden’. De
DZ voor de 101st is Veghel, nabij Eindhoven. Als onderdeel
van de 1st Allied Airborne Army, zou dit de grootste
luchtlanding operatie tot dan worden. Terwijl de eerste
‘sticks’springen boven Nederland, vertrekken de laatste
vliegtuigen Engeland. Anders dan in de nacht van 5 op 6 juni
1944, D-Day, blijven de piloten met hun transporttoestellen nu
strak op koers ondanks het Duitse afweervuur. De drie
Parachute Infantry Regiments, 501st, 502nd en 506th hebben als
doel de bruggen bij Eindhoven, Son en St Oedenrode. Het 506th
is net te laat bij de brug bij Son, deze is opgeblazen, maar
de brug bij Eindhoven valt wel in hun handen. Ook de andere
bruggen vallen in de handen van de para’s van de 101st
Airborne Division.
Burgers in Eindhoven wijzen de 101st de weg
Op de derde dag na de landing verschijnen
Duitse bommenwerpers die Eindhoven treffen waarbij 200 burgers
omkomen. Veghel wordt ook zwaar getroffen door Duitse
artillerie. ‘Hells Highway', de huidige N265, wordt een paar
maal afgesneden door de Duitsers, maar de para’s weten iedere
keer de vijand terug te dringen. Het is een lange en
uitputtende strijd.
Herinneringsboekje uit Veghel,
1959
Een opvallende actie is op 29 oktober 1944, als 6 man van
het 501st PIR een patrouille uitvoeren. In twee rubberboten
steken ze de Rijn over nabij Renkum. Overdag houden de mannen
zich schuil langs de weg tussen Arnhem en Ede. De nacht daarop
worden 32 Duitse manschappen krijgsgevangen gemaakt en
meegenomen de Rijn over. Voor het observeren van Duitse
stellingen en het gevangen nemen van de Duitsers, ontvangt
Captain Hugo Sims jr. het Distinguished Service Cross.
Het
Distinguished Service Cross
Van de op 17 september gedropte 13.112 para's van de 101st, zijn er 2356
uitgeschakeld op 27 september. In 10 dagen zijn 373 gedood,
1436 gewond en 547 vermist. Er worden 3511 Duitse
krijgsgevangenen gemaakt. Als de 101st op 28 november 1944
wordt terug getrokken, hebben ze een doorbraak door de
Duitsers naar Antwerpen voorkomen. Nog onwetend wat hen te
wachten staat in de Ardennen, gaan de manschappen voor hun
rust en versterking naar Mourmelon, Frankrijk.
’THE BATTLE OF THE
BULGE’
Terwijl de 101st Airborne Division tot rust komt in
Mourmelon, nabij Reims, breekt het Duitse leger half december
door de Belgische Ardennen, in de hoop door te stoten naar
(wellicht) Antwerpen. Op 18 december wordt de 101st met
11.000 man naar Bastogne gezonden. Deze weten
omsingelt door acht Duitse divisies stand te houden. Het is
een op en neer gaand gevecht. Door het personeel tekort bij
de 101st worden zelf de koks en klerken ingezet om te
vechten. In de bevroren ruďne van Bastogne worden de para’s
gehinderd door loopgraaf-voet en andere
bevriezingsverschijnselen, maar de mannen houden stand. De
101st is zo verbeten dat Brigadier-General Anthony C.
MacAuliffe het voorstel van Duitse zijde dat de 101st zich
maar overgeeft , dit afdoet met ‘Nuts!’. Als eindelijk op 26
december 1944 de Amerikaanse 4th Armored Division contact
maakt met de 101st, lijkt de zwaarste strijd gestreden. Vol
ongeloof zien de oorlogscorrespondenten de ravage aan en
noemen de chaos ‘Alamo of Europe’. Zelf geven de mannen van
de 101st zich de titel: ‘Battered Bastards of the Bastogne
Bastion’.
Herdenkingspunt in Bastogne
Vanuit de verdediging gaat de 101st in de aanval en
bestormen Foy en Noville en een aantal kleinere stadjes ten
noorden van Bastogne. 19 januari 1945 (de verliezen zijn dan
3460 man) ontvangt het 504th PIR een Presidential Unit
Citation Streamer en ontvangt de gehele 101st Airborne
Division de Distinguished Unit Citation voor hun inzet,
heldenmoed en vastberadenheid uit handen van generaal
Eisenhower. Uniek in de Amerikaanse krijgsmacht, daar meestal
een onderdeel van een regiment dit ontvangt.
NAAR HET ADELAARSNEST
Eind april 1945 stormt het 101st door de Beierse Alpen. In
Buchloe, nabij Landsberg wordt een werkkamp ontdekt met
strompelende lijken. Uitgemergelde mannen waar geen leven meer
in lijkt te wonen. Hier realiseren de mannen van de 101st
zich, waarom ze vechten in Europa. De divisie pakt ondertussen
verschillende kopstukken uit politiek-en militaire gezag van
het verschrompelde Derde Rijk, zoals; Robert Ley, Julius
Streicher, Xavier Schwartz, Luftwaffe Feldmarschall Albert
Kesselring en SS General Berger. Via Berchtesgarden (waar de
schatten 'van' Göring worden gevonden) gaat het naar Hitlers
zomersverblijf. Hier bereikt het 506th PIR als eerste van de
geallieerden het Adelaarsnest. Onderdelen van de 101st worden
daarna gestationeerd in de Oostenrijke Alpen, iets over de
grens met Duitsland. Op 1 augustus 1945 gaat de 101st naar
Frankrijk. Met de bedoeling weer de training op te pakken en
zich gereed te maken voor de strijd in Azië. Maar als Japan 10
dagen later capituleert is de oorlog eindelijk over voor de
101st Airborne Division.
HET
SCHOUDEREMBLEEM
Het originele schouderembleem werd geaccepteerd op 23 mei
1923 als de 101st een infanterie divisie is. Op een zwart
schild staat in profiel een schreeuwende ‘Bald Eagle’
afgebeeld. Op 28 augustus 1942 wordt boven het schild in een
halve cirkel, het woord ‘Airborne’ toegevoegd als de divisie
een luchtlandingseenheid wordt. Het originele 101st heeft een
geschiedenis die terugvoert naar de Amerikaanse Burgeroorlog.
Het zwarte schild herinnert aan de ‘Iron Brigade’ van Company
C, de ‘Eau Claire Eagles’ van het 8th Wisconsin Regiment. Deze
bezaten een mascotte, een adelaar genaamd ‘Old Abe’. De
legende wil dat een Chippewa indiaan, Chief Sky, een kuiken
ruilde voor een zak koren in 1861. Een ander kocht het dier
voor $5, en schonk het aan Company C, 8th Wisconsin Regiment.
De adelaar werd vervoerd op een schild en maakte als zodanig
36 veldslagen mee, waarbij het dier gewond raakte bij
Vicksburg en de Slag om Corinth. De 101st Airborne Division
adopteerde ook een adelaar en noemde het dier ‘Young Abe’. Als
de divisie op training is in Tennessee sterft de vogel helaas
in Fort Bragg.
Uit de
tv-serie 'Band of Brothers', let op de stencils op de
helm.
Wellicht zijn de symbolen, die de manschappen aan de
zijkant van hun helm droegen, u wel eens opgevallen op foto en
film. Wilt u meer weten wat deze 'stencils' inhouden, klik dan
'HIER'.
MARCH OF THE 101ST
AIRBORNE
DIVISION
(S.R.Loboda)
Go you Screaming Eagels Drop through the sky. Never
let your strenght and gourage fail, and as you hit, keep
going with that Bastogne spirit, wich has carried
freedom’s grail. Come on, let’s go, you Screaming
Eagles Fight for the right to be called a son of the
one-o-one ! So here we go. You know, the Eagles are
diving from the sun. Look out for the mightiest men of
Geronimo !
Naar de 82nd 'All American' Airborne
Division.
GA TERUG
|