Robert Capa
DE BEROEMDE FOTO'S VAN OMAHA BEACH

Klopt het wat je ziet,...?

Robert Capa haalde dus het strand en nam verschillende foto's, waarvan vooral frame 35 redelijk uit het laboratorium kwam. Het is een foto welke in veel publicaties werd en nog steeds wordt gebruikt ter illustratie van de landing op Omaha Beach. Meestal is het onderschrift hetzelfde,.. we zien vier mannen die zich proberen in leven te houden door achter een 'hedgehog' te schuilen. Links zien we een helm met een witte halve cirkel. Dit is een Engineer die waarschijnlijk met één van de eerste LCVP's naar Omaha Beach kwam. Hij zou eigenlijk, in plaats van te schuilen achter de hindernis, deze moeten opblazen, zodat bij hoog water de andere landingschepen ongehinderd het strand op kunnen schuiven.

Niet één Engineer, maar minimaal twee liggen achter de hedgehog

Maar is wat men hier beweert wel de waarheid? Bij uitvergroten en het bekijken van de details vallen enkele zaken op. Er ligt niet één Engineer achter de hedgehog, maar minimaal twee Engineers zijn zichtbaar (let op de halve 'witte cirkels' op de helmen, in de gele kaders). Van de andere twee zijn geen helmdetails te zien. De lichaamshouding van de figuur naast de meest linkse Engineer lijkt mij van een gesneuvelde, zijn hoofd lijkt naar voren te liggen (aangegeven door de lage stand van de schouders), in het water (zie foto hieronder, in het rode kader en lager op deze pagina).

Wat zijn dat voor draden die in het zand liggen?...
(onder en boven in witte kaders,...Primacord?)

Twee mannen liggen achter de andere hedgehog
(ook hier is de Primacord te zien)

Zoals te zien in bovenstaande vergrotingen, zijn draden in het natte zand te zien. Deze lijken verbonden met de twee hedgehogs op de foto. Naar mijn mening is dit 'Primacord'. Deze koorden werden gebruikt om springladingen met elkaar te verbinden, en gelijktijdig te laten springen. Hier zijn dus naar alle waarschijnlijkheid niet mannen aan het schuilen, maar juist bezig waar ze voor opgeleid zijn, het opruimen van strandhindernissen.

In het rode kader zijn opblaasbare drijvers te zien,
waaraan attributen verbonden waren voor de Engineers.
In de blauwe kaders is duidelijk te zien hoe hoog de stuurman van een LCVP stond.
In de gele kaders zijn LCVP's te zien die een nieuwe lading mannen gaan halen.
In het witte kader zijn mannen te zien die het strand proberen te bereiken.

Op de bovenste detailfoto vallen ook enkele zaken op die aangeven dat de Engineers aan het werk zijn. Op de voorgrond liggen opblaasbare drijvers die attributen boven water moesten houden. Hieraan konden palen voor springladingen (pole charge) verbonden zijn, of andere wapens. De drijvers zijn leeg, dus de attributen zijn in gebruik.

Ook op de laatste foto van Capa is te zien hoe hoog, en kwetsbaar, de stuurman van een LCVP boven de romp uitstak. Terwijl er van de manschappen niets te zien is, deze schuilen binnenboord, moet de stuurman zijn koers houden en proberen de hindernissen te omzeilen en niet over mannen in het water te varen.

Ga nu terug naar de oorspronkelijke frame 35, en kijk nu met andere ogen. Is dit de paniek en de chaos waar Omaha ook bekend om is geworden? De LCVP's varen ordentelijke in linie naar de kust en weer vanaf de kust. Ook zijn de Engineers 'rustig' aan het werk. Dit zijn foto's in het eerste half uur geschoten van de landing door de 1st Infantry Division op Omaha Beach.

Huston Riley?

Er is iets vreemds aan de hand met de nummering op de negatieven. De bewaarde stroken dragen nummers vanaf frame 29 tot en met 38. Maar er ontbreekt één frame, nummer 37. Men gaat er vanuit dat dit de foto is van de 'Man in de Branding'. Maar dit negatief schijnt zoek te zijn, dus daar is geen bewijs voor. De volgorde van het nemen van de foto's spreekt tegen dat de foto van de 'Man in de Branding' in dezelfde periode is geschoten als foto's tussen de houten obstakels (waartussen ook de engineers foto's zijn genomen). Naar mijn mening is negatief 37 'om één of andere reden' verwijderd uit de reeks, en uit de overgebleven negatieven is de 'Man in de Branding' nog gered (letterlijk en figuurlijk).

De achtste foto (frame 37?) waarop Huston Riley vastgelegd is

Wie is die 'Man in de Branding'? Lowell L. Getz ontdekte wie de man was. Bovenstaande foto, laat Huston 'Hu' Riley, 1st Infantry Division, 16th Regiment, Company F, zien die zichzelf in veiligheid probeert te brengen. Company F landde om en nabij 06.40 uur. De kogels vlogen hem hier om de oren, en eer hij veilig buiten het schootsveld van de Duitsers was, was hij reeds verschillende keren getroffen. Riley kon zich herinneren dat hij wellicht een half uur in het water had gelegen, toen er een sergeant en een fotograaf hem uit de branding sleurden, en in veiligheid brachten onderaan de heuvel. Riley werd opgelapt om zes maanden later, tijdens de Slag om de Ardennen weer gewond te raken. Hierop werd hij naar huis gestuurd.

Als bovenstaande klopt,... Dan kunnen we terugrekenen. Riley kwam rond 06.40 uur aan bij Omaha Beach. Hij verbleef rond een half uur in het water, voor hij werd gered, dus ongeveer 07.10 uur. Er vanuit gaande dat Capa toen al verschillende foto's had genomen, vanaf de klep van de LCVP, de Engineers, en van zaken die later in de doka verloren gingen, moeten we aannemen dat Capa dus ook al enige tijd zijn werk deed. Mijn idee is dat Capa met de laatste golf van Company E aan land kwam, bijna gelijk met Company F, ergens tussen 06.45 en 07.00 uur.

Volgens de meeste bronnen verbleef Capa 90 minuten op het strand voor hij weer werd opgepikt.

Om 07.47 uur liep LCI(L) 94 in de sector EASY-Red binnen.

Volgens deze bron landde *LCI(L) 94 meer naar het oosten; 'so he turned east to between Saint Laurent and Colleville sur Mer on the boarder of Dog Red and Easy Green where the Colleville Cemetery currently is located. ... At 7:45 the crew of 94 were called to their beaching stations and at 7:47 they crunched on the beach (einde quote)'.
Maar de Amerikaanse begraafplaats ligt tegenover EASY-Red, en dit laatst past stukken beter in het verhaal,...

Aan boord van de LCI(L) 94 waren 36 man van de 29th MP's, 101 manschappen van 112th Combat Engineers en 42 man van B company, 104th Medical Battalion, 29th Division, 179 man in totaal. Vanaf de niet al te stabiele LCI vertrokken 8 man per minuut. 80 man hadden dus 10 minuten nodig, 160 man 20 minuten. In het gunstigste geval heeft het lossen dus tussen de 20 á 25 minuten in beslag genomen, maar waarschijnlijk iets langer om de 179 te lossen. Aan de wal werd direct begonnen gewonden te verzorgen en verschillende gewonden werden naar de #94 gebracht door de hospikken.

Foto genomen door Robert Capa aan boord van LCI(L) 94

Toen de laatste van de manschappen van boord gingen, kwam er, volgens overlevering, opeens een fotograaf door het water gewaad, met zijn fototoestellen hoog boven zijn hoofd gaf hij aan boord te willen. Schipper Lt. Gene 'Popeye' Gislason gaf toestemming. Deze was op dat moment druk doende de #94 los te krijgen, maar dit ging moeizaam, vanwege slechts één schroef in werking, omdat er een draad in de andere was geraakt, en waar een LCVP mee verbonden was. Toch wist de *LCI(L) 94 los te komen om 08.37 uur. Dus als Robert Capa rond 08.15 uur aan boord kwam, en tussen 06.45 en 07.00 uur op Omaha Beach arriveerde, dan nadert het aardig de beweerde 90 minuten.

* In dit verslag wordt geen melding gemaakt dat Capa aan boord van de LCI(L) 94 zou zijn geweest, maar dat wordt in andere verslagen wel duidelijk gemaakt. Belangrijk in dit geval zijn de aankomst en vertrektijd van de LCI(L) 94. (In dit artikel komt wel ter sprake dat Capa aan boord kwam van LCI(L) 94).

Een helm gedragen door een Engineer die landde op Omaha Beach
(Deze behoorde toe aan 1st Sgt. Windel W. Byers, Company B, 149th Engineer Com.Bat.)
(Foto's: Ed Hicks)

Deze tijden stroken allemaal met elkaar. Volgens Chief Bill Freeman van een genie eenheid, die om 06.33 uur landde, werden de eerste obstakels bij FOX-Green om 06.55 uur opgeblazen welke een 'laan' van 50 tot 90 meter breed blies. Maar ze moesten stoppen na 07.00 uur, omdat de vloed op kwam. De Navy Engineers stopten eerder dan de Army Engineers die op het 'droge' deel van het strand obstakels opbliezen, rond 07.10 uur. Het werken aan hedgehogs is vastgelegd door Capa, rond 07.00 uur,... Ook Ensign Lawrence Stephen Karnowski spreekt over hetzelfde tijdslot dat hij moest stoppen met werken aan de obstakels,... na 07.10 uur

Nog eenmaal over de man in het rode kader. We weten dat er twee foto's van de
Engineers zijn genomen bij de hedgehogs. Op beide foto's zijn duidelijk de
verplaatsing van de Egineers te zien, met name bij de linker hedgehog. Maar één
persoon niet, die ligt lange tijd roerloos, zelfs als een golf hem heeft overspoeld.

In augustus 2015 nam Chuck Herrick, een gepensioneerde Lt. Colonel vanuit Amerika contact met mij op. Onbewust van mijn bevindingen had hij ook een onderzoek gestart naar wat er op de foto's van Capa is te zien. Ook hij bleek nagenoeg tot dezelfde conclusies te komen. Tijdens de mailwisseling bleken we op enkele punten verschillend te denken. Chuck denkt bewijs te hebben dat Capa pas na 07.40 uur aan land kwam, welke ik bestrijd. Een ander punt is bovenstaande twee details uit twee foto's. Naar Chuck zijn mening is deze man in het kader niet gesneuveld, maar is juist bezig de ontsteking te plaatsen voor de springlading. Persoonlijk vind ik dat hij daar wel heel lang over doet, gezien de tussenpose waarin beide foto's zijn genomen. Maar ik geef Chuck hier het voordeel van de twijfel.

Een ander punt dat Chuck aanhaalt, is dat de landingstijden van Capa niet stroken met de feiten die 'nu bekend' zouden zijn. Hierbij haalt Chuck schema's aan en tabellen van schepen en verklaringen van mensen die aan boord zouden zijn geweest met of zonder Capa. Het probleem is dat het steeds om een uur later gaat in Chuck zijn schema's, dat Capa aan land kwam, na 07.40 uur. Naar mijn bescheiden mening (en zeker niet bewezen op alle feiten), ligt de oorzaak in de Engelse tijd en de Franse tijd. De eerste rapporten van onder andere reporters/journaals hanteerden de Engelse Greenwich tijd. Stel dat het horloge van een rapport opmaker nog op 06.30 uur stond, Engelse tijd, dan was het Franse tijd 07.30 uur. Deze 'fout' is meermalen gemaakt in de eerste dagen van en na D-Day. Deze tijden verschenen dan per abuis vaak in publicaties welke vervolgens een eigen leven gingen leiden, welke tot op de dag van vandaag nog steeds voor verwarring zorgt. Maar de foto's en de verklaringen van Engineers ter plekke zijn voor mij net iets meer van doorslag.

Waar zijn de foto's genomen?

Als laatste wil ik nog graag aanwijzen waar de plaats is waar deze beroemde foto's zijn genomen. De plaats blijkt nagenoeg tegenover de Normandy American National Cemetery & Memorial van Colleville-sur-Mer te liggen. Easy Company, van de 16th Infantry Regiment, moest veel meer naar rechts landen, maar de stroming deed hen op deze plek, nog juist binnen de sector EASY-Red landen, op slechts honderd meter vanaf Wn 62 (links buiten beeld).

In het witte kader ziet men de bomen van de American Cemetery

Op de originele foto is een opvallende vlakke ovale plek tegen de heuvel te zien, aan de linkerkant. Tegenwoordig is deze plek geheel begroeid, en men moet dus rekening houden met de hoogte van de struiken en andere vegetatie. Maar die plek is dus een belangrijke houvast. Als men de details goed bekijkt vallen nog enkele lijnen op die nu nog steeds zichtbaar zijn. In het zwarte kader in de originele foto hierboven loopt de grond iets omhoog, maar dit kan aangepast zijn in latere stadia vanwege de aanleg van de American Cemetery.

Foto's van Robert Capa © MAGNUM PHOTO'S


In 2014 verscheen er een alleraardigst boekje bij de uitgeverij © Dupuis, in Frankrijk. Naar een idee van Clément Saccomani en Jean-David Morvain, schreef de laatste, samen met Séverine Tréfouël een scenario voor een stripverhaal. Voor het tekenwerk werd Dominique Bertail aangetrokken.

Het stripboekje in hard kaft, © Dupuis, © Morvain-Bertail

Het boekje in hard kaft telt 55 pagina's met striptekeningen, en dan 45 pagina's met natuurlijk de 11 beroemde foto's, extra informatie en andere foto's van Robert Capa. Tot op heden is het boekje helaas alleen in de Franse taal verschenen, waarmee de Franse uitgeverij in mijn ogen toch wel arrogant de wereld een slechte dienst bewijst, want het is werkelijk van een grote schoonheid.

Ter illustratie twee bladzijden uit het boekje,...

Voor meer over de roemruchte foto's van Robert Capa
op Omaha Beach en het uitlichten van details,
en dan met name de DD-tanks op de foto's;
KLIK HIER

GA TERUG