Robert Capa haalde dus het strand en nam verschillende foto's, waarvan vooral frame 35 redelijk uit het laboratorium kwam. Het is een foto welke in veel publicaties werd en nog steeds wordt gebruikt ter illustratie van de landing op Omaha Beach. Meestal is het onderschrift hetzelfde,.. we zien vier mannen die zich proberen in leven te houden door achter een 'hedgehog' te schuilen. Links zien we een helm met een witte halve cirkel. Dit is een Engineer die waarschijnlijk met één van de eerste LCVP's naar Omaha Beach kwam. Hij zou eigenlijk, in plaats van te schuilen achter de hindernis, deze moeten opblazen, zodat bij hoog water de andere landingschepen ongehinderd het strand op kunnen schuiven.

Maar is wat men hier beweert wel de waarheid? Bij uitvergroten en het bekijken van de details vallen enkele zaken op. Er ligt niet één Engineer achter de hedgehog, maar minimaal twee Engineers zijn zichtbaar (let op de halve 'witte cirkels' op de helmen, in de gele kaders). Van de andere twee zijn geen helmdetails te zien. De lichaamshouding van de figuur naast de meest linkse Engineer lijkt mij van een gesneuvelde, zijn hoofd lijkt naar voren te liggen (aangegeven door de lage stand van de schouders), in het water (zie foto hieronder, in het rode kader en lager op deze pagina).

Zoals te zien in bovenstaande vergrotingen, zijn draden in het natte zand te zien. Deze lijken verbonden met de twee hedgehogs op de foto. Naar mijn mening is dit 'Primacord'. Deze koorden werden gebruikt om springladingen met elkaar te verbinden, en gelijktijdig te laten springen. Hier zijn dus naar alle waarschijnlijkheid niet mannen aan het schuilen, maar juist bezig waar ze voor opgeleid zijn, het opruimen van strandhindernissen.

Op de bovenste detailfoto vallen ook enkele zaken op die aangeven dat de Engineers aan het werk zijn. Op de voorgrond liggen opblaasbare drijvers die attributen boven water moesten houden. Hieraan konden palen voor springladingen (pole charge) verbonden zijn, of andere wapens. De drijvers zijn leeg, dus de attributen zijn in gebruik.

Ook op de laatste foto van Capa is te zien hoe hoog, en kwetsbaar, de stuurman van een LCVP boven de romp uitstak. Terwijl er van de manschappen niets te zien is, deze schuilen binnenboord, moet de stuurman zijn koers houden en proberen de hindernissen te omzeilen en niet over mannen in het water te varen.

Ga nu terug naar de oorspronkelijke frame 35, en kijk nu met andere ogen. Is dit de paniek en de chaos waar Omaha ook bekend om is geworden? De LCVP's varen ordentelijke in linie naar de kust en weer vanaf de kust. Ook zijn de Engineers 'rustig' aan het werk. Dit zijn foto's in het eerste half uur geschoten van de landing door de 1st Infantry Division op Omaha Beach.

Er is iets vreemds aan de hand met de nummering op de negatieven. De bewaarde stroken dragen nummers vanaf frame 29 tot en met 38. Maar er ontbreekt één frame, nummer 37. Men gaat er vanuit dat dit de foto is van de 'Man in de Branding'. Maar dit negatief schijnt zoek te zijn, dus daar is geen bewijs voor. De volgorde van het nemen van de foto's spreekt tegen dat de foto van de 'Man in de Branding' in dezelfde periode is geschoten als foto's tussen de houten obstakels (waartussen ook de engineers foto's zijn genomen). Naar mijn mening is negatief 'om één of andere reden' verwijderd uit de reeks, en uit de overgebleven negatieven is 'Man in de Branding' nog gered (letterlijk en figuurlijk).

Wie is die 'Man in de Branding'? Lowell L. Getz ontdekte wie de man was. Bovenstaande foto, laat Huston 'Hu' Riley, 1st Infantry Division, 16th Regiment, Company F, zien die zichzelf in veiligheid probeert te brengen. Company F landde om 06.40 uur De kogels vliegen hem hier om de oren, en eer hij veilig buiten het schootsveld van de Duitsers is, is hij reeds verschillende keren getroffen. Riley kon zich herinneren dat hij wellicht een half uur in het water had gelegen, toen er een sergeant en een fotograaf hem uit de branding sleurden, en in veiligheid brachten onderaan de heuvel. Riley werd opgelapt om zes maanden later, tijdens de Slag om de Ardennen weer gewond te raken. Hierop werd hij naar huis gestuurd.

Als bovenstaande klopt,... Dan kunnen we terugrekenen. Riley kwam rond 06.40 uur aan bij Omaha Beach. Hij verbleef rond een half uur in het water, voor hij werd gered, dus ongeveer 07.10 uur. Er vanuit gaande dat Capa toen al verschillende foto's had genomen, vanaf de klep van de LCVP, en de Engineers, moeten we aannemen dat Capa dus ook al enige tijd zijn werk deed. Mijn idee is dat Capa met de laatste golf van Company E aan land kwam, direct voor Company F.

Volgens de meeste bronnen verbleef Capa 90 minuten op het strand voor hij weer werd opgepikt. Om 07.47 uur liep LCI(L) 94 in de sector FOX-Green binnen. Nadat de troepen van boord waren, werd geprobeerd weer los te komen van het strand. Dat ging moeizaam, vanwege slechts één schroef in werking omdat er een draad in de andere was geraakt. Toch wist de *LCI(L) 94 los te komen na 50 minuten. Aan boord was onderwijl Capa genomen en kon in veiligheid worden afgevoerd. 08.37 uur min 90 minuten maken 07.05 uur als de landingstijd van Capa. Capa was dan misschien niet steeds op het strand te vinden gedurende die negentig minuten, maar was wel vastgepind op Omaha Beach.

* In dit verslag wordt geen melding gemaakt dat Capa aan boord van de LCI(L) 94 zou zijn geweest, maar dat wordt in andere verslagen wel duidelijk gemaakt. Belangrijk in dit geval zijn de aankomst en vertrektijd van de LCI(L) 94. (In dit artikel komt wel ter sprake dat Capa aan boord kwam van LCI(L) 94).

Deze tijden stroken allemaal met elkaar. Volgens Chief Bill Freeman van een genie eenheid, die om 06.33 uur landde, werden de eerste obstakels bij FOX-Green om 06.55 uur opgeblazen welke een 'laan' van 50 tot 90 meter breed blies. Maar ze moesten stoppen na 07.00 uur, omdat de vloed op kwam. De Navy Engineers stopten eerder dan de Army Engineers die op het 'droge' deel van het strand obstakels opbliezen, rond 07.10 uur. Het werken aan hedgehogs is vastgelegd door Capa, rond 07.00 uur,... Ook Ensign Lawrence Stephen Karnowski spreekt over hetzelfde tijdslot dat hij moest stoppen met werken aan de obstakels,... na 07.10 uur

In augustus 2015 nam Chuck Herrick, een gepensioneerde Lt. Colonel vanuit Amerika contact met mij op. Onbewust van mijn bevindingen had hij ook een onderzoek gestart naar wat er op de foto's van Capa is te zien. Ook hij bleek nagenoeg tot dezelfde conclusies te komen. Tijdens de mailwisseling bleken we op enkele punten verschillend te denken. Chuck denkt bewijs te hebben dat Capa pas na 07.40 uur aan land kwam, welke ik bestrijd. Een ander punt is bovenstaande twee details uit twee foto's. Naar Chuck zijn mening is deze man in het kader niet gesneuveld, maar is juist bezig de ontsteking te plaatsen voor de springlading. Persoonlijk vind ik dat hij daar wel heel lang over doet, gezien de tussenpose waarin beide foto's zijn genomen. Maar ik geef Chuck hier het voordeel van de twijfel.

Een ander punt dat Chuck aanhaalt, is dat de landingstijden van Capa niet stroken met de feiten die 'nu bekend' zouden zijn. Hierbij haalt Chuck schema's aan en tabellen van schepen en verklaringen van mensen die aan boord zouden zijn geweest met of zonder Capa. Het probleem is dat het steeds om een uur later gaat in Chuck zijn schema's, dat Capa aan land kwam, na 07.40 uur. Naar mijn bescheiden mening (en zeker niet bewezen op alle feiten), ligt de oorzaak in de Engelse tijd en de Franse tijd. De eerste rapporten van onder andere reporters/journaals hanteerden de Engelse Greenwich tijd. Stel dat het horloge van een rapport opmaker nog op 06.30 uur stond, Engelse tijd, dan was het Franse tijd 07.30 uur. Deze 'fout' is meermalen gemaakt in de eerste dagen van en na D-Day. Deze tijden verschenen dan per abuis vaak in publicaties welke vervolgens een eigen leven gingen leiden, welke tot op de dag van vandaag nog steeds voor verwarring zorgt. Maar de foto's en de verklaringen van Engineers ter plekke zijn voor mij net iets meer van doorslag.

Als laatste wil ik nog graag aanwijzen waar de plaats is waar deze beroemde foto's zijn genomen. De plaats blijkt nagenoeg tegenover de Normandy American National Cemetery & Memorial van Colleville-sur-Mer te liggen. Easy Company, van de 16th Infantry Regiment, moest veel meer naar rechts landen, maar de stroming deed hen op deze plek, nog juist binnen de sector EASY-Red landen, op slechts honderd meter vanaf Wn 62 (links buiten beeld).

Op de originele foto is een opvallende vlakke ovale plek tegen de heuvel te zien, aan de linkerkant. Tegenwoordig is deze plek geheel begroeid, en men moet dus rekening houden met de hoogte van de struiken en andere vegetatie. Maar die plek is dus een belangrijke houvast. Als men de details goed bekijkt vallen nog enkele lijnen op die nu nog steeds zichtbaar zijn. In het zwarte kader in de originele foto hierboven loopt de grond iets omhoog, maar dit kan aangepast zijn in latere stadia vanwege de aanleg van de American Cemetery.

In 2014 verscheen er een alleraardigst boekje bij de uitgeverij © Dupuis, in Frankrijk. Naar een idee van Clément Saccomani en Jean-David Morvain, schreef de laatste, samen met Séverine Tréfouël een scenario voor een stripverhaal. Voor het tekenwerk werd Dominique Bertail aangetrokken.

Het boekje in hard kaft telt 55 pagina's met striptekeningen, en dan 45 pagina's met natuurlijk de 11 beroemde foto's, extra informatie en andere foto's van Robert Capa. Tot op heden is het boekje helaas alleen in de Franse taal verschenen, waarmee de Franse uitgeverij in mijn ogen toch wel arrogant de wereld een slechte dienst bewijst, want het is werkelijk van een grote schoonheid.