ÿþ <HTML><HEAD><TITLE>Duitse tanks</TITLE> <META http-equiv=Content-Type content="text/html; charset=iso-8859-1"> <META content="MSHTML 6.00.2800.1479" name=GENERATOR></HEAD> <BODY text=#660000 vLink=#660000 aLink=#ffffff link=#ff0000 bgColor=#cccc66 <TABLE cellSpacing=5 cellPadding=1 width="100%" align=center border=0> <TBODY> <TR vAlign=top align=left> <TD width="33%"> <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=1 width="100%" border=0> <TBODY> <TR> <TD bgColor=#660000><FONT face="Arial, Helvetica, sans-serif" size=7><I><B><FONT color=#ffffff> <CENTER><FONT color=#ffcc00>DUITSE TANKS <br>& PANTSERVOERTUIGEN</FONT></FONT> </B></I></CENTER></FONT><B> <TABLE height="100%" cellSpacing=0 cellPadding=3 width="100%" border=0> <TBODY> <TR> <P></P> <DIV align=center><B></DIV> <TD bgColor=#cccc99><FONT face="Arial, Helvetica, sans-serif" color=#660000 size=2><B><FONT size=4><B><FONT face="Gill Sans Condensed"><FONT color=#800040></FONT></FONT> <DIV></DIV> <P><B><FONT size=4><B><FONT face="Arial, Helvetica, sans-serif"><FONT color=#660000><BR> <P> <CENTER><IMG height=319 alt="" src="./stug09.jpg" width=590></CENTER> <P> <CENTER><FONT size=5><FONT color=#0000ff>Inleiding</FONT></FONT></CENTER> <P>Het staat buiten kijf dat de Duitse tanks buitengewone wapens waren. Dik pantser en zwaar geschut deden de Geallieerde tanks op hun grondvesten trillen. De schrik zat er zo in bij de tankbemanningen dat bijna iedere Duitse tank voor een Tiger tank werd aangezien. Cijfers tonen aan dat er in juni 1944 'slechts' 62 van dit type zich in Normandië bevonden (samen met 26 Königstigers) en de rest bestond voor het merendeel uit de Panzerkampfwagen IV (ook niet te onderschatten) en de formidabele PzKpfw V 'Panther'. <P> <CENTER><IMG height=450 alt="" src="./t01.jpg" width=625></CENTER> <P>Toen Hitler in 1935 zich niet langer aan het Verdrag van Versailles wenste te houden werd opdracht gegeven het 'Panzerwaffe' uit te breiden. In het najaar van 1935 vertoonde hij tijdens een wapenschouw zijn tanks aan het Duitse volk. Deze bestond toen nog voornamelijk uit de Panzerkampfwagen IA (Pz.Kpfw.IA), waar Duitsland toen zo'n 300 van bezat. Op 15 oktober 1935 worden de eerste drie Panzerdivisione opgericht. Om de nodige gevechtservaring op te doen gingen tussen 1936/37 vier tank bataljons naar Spanje als onderdeel van het Kondor Legion. <P> <CENTER><IMG height=400 alt="" src="./m01.jpg" width=300 border=0> <IMG height=400 alt="" src="./g01.jpg" width=300 border=0></CENTER> <p><CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B>Erich von Manstein en Heinz Guderian<br> Bedenkers van de Panzer legers en de <i>Blitz Krieg</i> strategie</B></FONT></CENTER> <P>Iedere Duitse tank die eind jaren dertig werd ontwikkeld kreeg in eerste instantie een 'VK' (Versuchs Konstruktion) aanduiding. Hierachter stonden vier cijfers, de eerste 2 waren het prototypenummer en de volgende het aanmaaknummer (bijvoorbeeld voor de latere Pz.Kpfw.VI; VK.4501). Ging de tank in productie dan kreeg het een Sonderkraftfahrzeug nummer toegewezen (bv. Sd.Kfz.181). De type aanduiding werd aangegeven in Romeinse cijfers en modificaties (Ausfürung) werden met een letter aangegeven (bijvoorbeeld voor de 'Tiger' zag het er dan zo uit: Pz.Kpfw.VI <i>Tiger</i> Ausf.E, Sd.Kfz.181). <P> <CENTER><IMG height=378 alt="" src="./pii.jpg" width=700 border=0> </CENTER> <p><CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B>Een PzKpfw II Ausf L <i>Luchs</i>, (VK1303) SdKfz 123 </B></FONT></CENTER> <P> <HR color=#ff0000 SIZE=5> <P> <CENTER><FONT size=7><i><FONT color=#0000ff>Panzerkampfwagen III<br> SdKfz 141</i></FONT></FONT></CENTER> <P>Waren de PzKpfw I en II eerder lichte pantservoertuigen, de PanzerKampfwagen III was duidelijk een tank. De onwikkeling begon in 1936. De Ausf A tot D waren in feite prototypen. Hier vielen vooral bij de Ausf A de vijf grote loopwielen op. De Ausf C en Ausf D zou zelfs uitgerust worden met acht loopwielen (later ook toegepast bij de PzKpfw IV). Vanaf de Ausf E werd dit gestandaardiseerd naar zes loopwielen. <P> <CENTER><IMG height=309 alt="" src="./p02.jpg" width=600 border=0> </CENTER> <p><CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B>Een PzKpfw III Ausf A met de vijf grote loopwielen</B></FONT></CENTER> <p>Na vele wijzigingen aan de motor, ophanging en overbrenging ging in 1939 de productie van start met de Ausf D en E. In eerste instantie geleverd met een 37mm kanon werd tijdens de eerste proefnemingen al snel duidelijk dat dit te licht geschut was. De motor, een Maybach HL 120 met een vermogen van 300 pk, bleek wel afdoende. Deze bleek trouwens zo goed te bevallen dat die later ook gebruikt zou worden voor de Panzerkampfwagen IV. <P> <CENTER><IMG height=433 alt="" src="./p01.jpg" width=640 border=0></CENTER> <P> <CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B>PzKpfw III Ausf F met de zes standaard loopwielen</B></FONT></CENTER> <p>Reeds in 1939 werd de Ausf F besteld met een 5cm Kwk kanon. Maar de ervaringen in Polen lieten al zien dat de bewapening te licht was, net als de bepantsering. In 1942 werd de PzKpfw III Ausf G geintroduceerd met het 50mm kanon in een aangepaste koepel. Dit 5 cm KwK (Kampfwagen Kanone) 38L/42 was naar de mening van Heinz Guderian (oprichter van het Duitse Panzer leger) en Hitler van te kort kaliber (42) en wenste een 5 cm KwK 39L/60. Ausf G was ook de eerste versie die de zogenaamde 'Rommelkiste' (extra opslagruimte) achter aan de koepel kreeg. Prototypes van de Ausf G/H werden uitgerust met de overlappende wielen (Schachtellaufwerk) die later standaard werden op de <i>Panther</i> en <i>Tiger</i>. Ausf H was nagenoeg indentiek aan de 'G' versie. Grootste verschil was dat latere modellen van de 'H' een 39L/60 kanon kregen. <P> <CENTER><IMG height=501 alt="" src="./k02.jpg" width=700 border=0></CENTER> <P> <CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B>PzKpfw III Ausf J, vroeg model, als oorlogsbuit van de Russen</B></FONT></CENTER> <p>Uit de Ausf H ontstond de Ausf J die eind 1941 verscheen. De eerste modellen waren nog uitgerust met het 50mm KwK 38 L/42, maar latere modellen kregen het standaard 50cm 39 Lang 60 kanon. Ausf J kreeg als eerste de 'Kugelblende 50', het machinegeweer in een bal in de frontplaat. Van de succesvolle Ausf J werden tot juli 1942 2616 gebouwd. Het gewicht was onderwijl opgelopen van 19 naar 22 ton, ook vanwege de dikkere bepantsering van 30mm naar 50 mm. <P> <CENTER><IMG height=366 alt="" src="./k01.jpg" width=640 border=0></CENTER> <P> <CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B>PzKpfw III Ausf L bewaard gebleven in Bovington, Engeland</B></FONT></CENTER> <P>Bij de Ausf L werd de bepantsering aan de voorzijde van de koepel verzwaard van 30 naar 57mm, waarbij ook het kanonmasker meer naar voren kwam. Ook werd de productie vereenvoudigd. De kleine kijksleuven aan de koepel vervielen. Ausf L was de eerste die een speciaal statief op de koepel kreeg voor een machinegeweer tegen vliegtuigen. Van de Ausf L werden er 653 gebouwd. <P> <CENTER><IMG height=400 alt="" src="./m02.jpg" width=604 border=0></CENTER> <P> <CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B>De PzKpfw III is een populaire bouwdoos, zoals deze Ausf M </B></FONT></CENTER> <p>Als in Rusland blijkt dat de PzKpfw III geen partij is voor de Russische T34 wordt de productie in augustus 1943 gestaakt met het laatste modellen, Ausf M en Ausf N. De Ausf M (250 gebouwd) wordt voorzien van <i>Schürzen</i> (schortbeplating tegen raketten, zoals van de bazooka). Ook was deze versie verbeterd om te kunnen waden tot 130 cm tegen de 90 cm van de vorige modellen. De laatste versie, Ausf N is een serie van 663 stuks. Deze werden voorzien van het 75mm KwK 37 L/24 kanon. Ausf N stond ook bekend als de Sturmpanzer III. <P> <CENTER><IMG height=402 alt="" src="./n.jpg" width=546 border=0></CENTER> <P> <CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B>PzKpfw III Ausf N</B></FONT></CENTER> <p>Aan het einde van de productie zijn dan 6260 PzKpfw III's in verschillende uitvoeringen gebouwd. Na 1943 bleef de PzKpfw III componenten leveren om het Sturmgeschütz III te produceren. In juni 1944 waren in het gebied van Normandië nog maar zes PzKpfw III in actie. <P> <HR color=#ff0000 SIZE=5> <P> <CENTER><FONT size=7><i><FONT color=#0000ff>Sturmgeschütz III<br> SdKfz 142</i></FONT></FONT></CENTER> <p>Het was iets waar de Duitsers patent op leken te hebben, de tankjager. De tank zonder koepel, maar met een krachtig kanon. De tankjager of aanvalstank was een goedkopere oplossing en snellere manier van bouwen dan de tanks met een koepel. Waren wellicht de Jagdpanther en Hetzer 38 de bekendste onder de koepelloze tanks, er was nog een belangrijke variant, de Sturmgeschütz III, beter bekend als de Stug III (en de latere opvolger, de Stug IV). <p>Aanvalstanks zouden op voorstel van kolonel Erich von Manstein, in 1935, toegevoegd moeten worden aan infanterie eenheden. Een aanvalskanon op rupsbanden moest de infanterie ondersteunen door machinegeweer nesten uit te schakelen, als anti-tank kanon te fungeren en voor het opruimen van andere obstakels. In 1936 werd aan Daimler-Benz AG opdracht gegeven om zo n voertuig te ontwikkelen. Deze waren reeds in de ontwikkeling en productie van de Panzerkampfwagen III verwikkeld en gebruikten dit chassis als basis om er een 75mm kanon met korte loop (de StuK, Sturmkanone) in onder te brengen. De prototypes werden uitvoerig getest en werden nog tot in 1942 als trainingsvoertuigen gebruikt. <P> <CENTER><IMG height=353 alt="" src="./stug01.jpg" width=550 border=0></CENTER> <P> <CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B>Een Stug III Ausf A</B></FONT></CENTER> <p>De eerste productie Sturmgeschqtz was gebaseerd op de Panzerkampfwagen III Ausf F en werd bij Alkett gebouwd als de  Gepanzerter Selbstfahrlafette fur Sturmgeschütz 7.5cm kanone Ausf A-E / Sd.Kfz.142 . Het frontpantser was van 30mm naar 50mm gebracht en de ontsnappingsluiken aan de zijkant waren vervallen. Er werden van de Stug III Ausf A dertig geproduceerd tussen januari en mei 1940. Deze zagen actie tijdens de campagne in Frankrijk. In deze periode waren de Stug III ondergebracht in zogenaamde Sturmartillerie Batteries (later Sturmgeschütz Abteilungen). De Ausf A werd opgevolgd door de Ausf B, C, D en E. Iedere nieuwe uitvoeringen had veranderingen en verbeteringen, maar het kanon bleef hetzelfde, de korte 75mm StuK 37 L/24. In totaal liepen er 822 van de band van de Ausf A tot de laatste Ausf E in maart 1942 werd geproduceerd. <P> <CENTER><IMG height=471 alt="" src="./stug03.jpg" width=700 border=0></CENTER> <P> <CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B> Een Stug III Ausf E</B></FONT></CENTER> <p> Verschillende vroege modellen keerden terug naar de fabriek om vernieuwingen te krijgen waardoor deze weer gestandaardiseerd werden. Had de standaard Panzerkampfwagen III een interne 7.92mm MG34 machinegeweer aan stuurboordzijde, deze was vervallen bij de eerste modellen van de Sturmgeschütz. Deze zou weer terug keren in Ausf E versie. <p>In maart 1942 verscheen de nieuwste versie van de Sturmgeschütz in de vorm van Ausf F. Dit was de eerste echte tankjager met het langere 75mm StuK 40 L/43 kanon en 31 stuks met de nog langere L/48. In totaal werden van de Ausf F 359 geproduceerd. Deze kreeg een subversie, de Ausf F/8 die specifiek alleen de L/48 als kanon kreeg. Hiervan werden 334 gebouwd. <P> <CENTER><IMG height=400 alt="" src="./stug05.jpg" width=600 border=0></CENTER> <P> <CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B>Een Stug III Ausf F</B></FONT></CENTER> <p>De laatste uitvoering was de Stug III Ausf G (de F, F/8 en G werden ook wel als Stug III(40) aangeduid in verband met het gevoerde 75mm StuK 40 kanon). In mei 1943 werden 10 Stug III Ausf F/8 omgebouwd tot vlammenwerpers die de aanduiding Sturmgeschütz III (Fl) kregen. Er werd mee getraind maar zouden later weer omgebouwd worden met het 75mm StuK 40 L/48 kanon. De Ausf G werd de meest geproduceerde Sturmgeschütz III met 7893 (waarvan 338 aangepaste Panzerkampfwagen III Ausf M s). Bij dit model werd ook, naast Alkett (Altmaerkische Kettenfabrik GmbH), MIAG (Muehlenbau-und-Industrie AG) ingezet. MIAG produceerde vanaf maart 1943 3000 voertuigen. Om de bemanning iets meer ruimte te geven was bij de Ausf G het dak iets verhoogd. Ook cupola van de commandant werd verbeterd met zeven periscopen. De lader kreeg een schild voor zijn machinegeweer boven op het dak. Om het verschil tussen een Ausf F en G te zien, kunt u kijken naar het frontpantser. deze ging van 50 naar 80mm en was van grote bouten voorzien. De latere modellen van de Ausf G kregen de zogenaamde Saukopf (of  Topfblende ) als kanonmasker. <P> <CENTER><IMG height=505 alt="" src="./g02.jpg" width=700 border=0></CENTER> <P> <CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B>Een Stug III Ausf G nabij Kursk</B></FONT></CENTER> <p> Sturmgeschütz eenheden werden gezien als elite eenheden en hadden een reputatie gevaarlijk te zijn, en terecht. Het lage silhouet van de Stug III was een moeilijk doelwit en hun score tegen vijandelijke tanks was hoog. In het voorjaar van 1944 hadden Stug III al 20.000 vijandelijke tanks uitgeschakeld. <p>Een kleine productie, 24 stuks, van de Stug III was de Sturm-Infanteriegeschütz 33. Dit type was voorzien van een 150mm L/11.4 kanon. Twaalf van deze voertuigen zagen actie rond Stalingrad in handen van Sturmgeschütz Abteilung 177 en 244. Alle twaalf gingen daar ook verloren. De andere 12 zagen dienst bij de Sturm-Infanteriegeschütz-Batterie Lehr Abteilung XVII als trainingsvoertuigen (later ondergebracht bij de 23ste Panzer Division. <P> <CENTER><IMG height=390 alt="" src="./st02.jpg" width=700 border=0></CENTER> <P> <CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B> Een bewaard gebleven Sturmhaubitze 42 (zonder mondingrem)</B></FONT></CENTER> <p>Nog een variant die uit de Sturmgeschütz III voortkwam, was de Sturmhaubitze 42. Deze was gebouwd op een Ausf F en F/8 chassis met een 105mm Stuh 42 L/28 (L/30) houwitser. Later werden er ook Ausf G chassis gebruikt voor deze conversie. Bij Alkett werden er 1212 stuks van gebouwd. De StuH 42 werd ingezet als ondersteuning voor de infanterie en de Stug III s. <P> <CENTER><IMG height=363 alt="" src="./st.jpg" width=700 border=0></CENTER> <P> <CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B> Detail van een Sturmhaubitze 42 (zonder extra pantser voor de bestuurder)</B></FONT></CENTER> <p>De Sturmgeschütz was ook een redelijk succesvol exportproduct. De Russen gebruikten veel buitgemaakte Stug III en Panzerkampfwagen III. In het geval van buitgemaakt PzKpfw III werden de koepels verwijderd en bij de Stug III de romp en kregen een nieuwe gelaste romp en werden voorzien van een 76.2mm kanon en stonden bekend als de SU-76i (inostranny-buitenland). Ook werden er varianten gebouwd met een 122 houwitser (de SU-122i). Er werden als zodanig 201 SU-76i s geproduceerd. De ironie wilde dat de Duitsers enkele van deze door de Russen buitgemaakte voertuigen terug vorderden en weer tegen de Russen inzetten. <P> <CENTER><IMG height=409 alt="" src="./stug04.jpg" width=625 border=0></CENTER> <P> <CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B>Een bewaard gebleven Stug III Ausf G in Saumur, Frankrijk</B></FONT></CENTER> <p>Er waren ook vrijwillige exporten van de Sturmgeschütz: Bulgarije (55 Ausf G), Finland (59 Ausf G), Hongarije (40 Ausf G), Italië (5 Ausf G), Roemenië (119 Ausf F/8 en G s) en Spanje(10 Ausf F/8 en G s). Na de oorlog vonden enkele Stug III hun weg naar Syrië (28 stuks) waar ze dienst deden tot 1967. Ook Noorwegen had er enkele in dienst, net als Tsjecho-Slowakije en Joegoslavië. <P> <CENTER><IMG height=340 alt="" src="./st01.jpg" width=600 border=0></CENTER> <P> <CENTER><FONT face=Arial color=#ff0000 size=4><B> Het roemloze einde van de meeste Sturmgeschütze</B></FONT></CENTER> <P> <HR color=#0000ff SIZE=5> <P> <CENTER>KLIK NU OP; <br><font size=5><A href="http://www.strijdbewijs.nl/tanks/duits/pag2.htm"><FONT color=#ff0000>'Het vervolg van de Duitse pantservoertuigen'</A></font></FONT></I></CENTER> <P> <CENTER> <DIV align=center><A href="http://www.strijdbewijs.nl/tanks/duits/pag2.htm" target=_self><IMG height=464 alt="" src="./sprong.jpg" width=700 border=0> <HR align=center width="100%" noShade SIZE=1> <BR></FONT> <DIV></DIV></BODY></HTML>