Op deze pagina’s vindt u het vervolg van de strijd in Normandië. Het is het logische vervolg op mijn pagina’s aangaande ‘Operation Overlord’, D-Day, 6 juni 1944. Bent u daar nog niet geweest, dan raad ik aan mijn introductie-pagina te bezoeken. Op deze homepage wordt u vanaf de landing in Normandië meegenomen langs de objecten zoals die daar nu nog te vinden zijn.

Op de komende pagina’s gaat de strijd verder naar Cherbourg (naar het westen), de strijd rond Caen, Operation Cobra (naar het zuiden) en het slot van de operaties, de insluiting van de Duitse troepen in ‘De Zak van Falaise’.

Terwijl het Britse 2de Leger zich opmaakte om Caen te veroveren, was het Amerikaanse 1ste Leger de drie weken na de landing druk bezig de bruggenhoofden tussen Utah-en Omaha Beach te verstevigen en het schiereiland Cotentin te zuiveren van Duitse troepen. Cruciaal punt was daarbij de verovering van Carentan. Met onder andere het 506th para-infantery, 101st Airborne Division werd de aanval op Carentan ingezet op 12 juni (later verfilmd voor de tv-serie 'Band of Brothers'). Ondanks de tegenaanvallen van de Duitsers, behielden de Amerikanen de stad.

Doorbreken voor het 5de Korps naar het zuiden en oosten bleek door gebrek aan munitie en de moerassen erg te vertragen. Het 7de Korps trok het noord-westen in op weg naar Cherbourg. Het terrein was glooiend en overal omzoomd door heggen. Het gaf de verdedigende Duitsers een geweldige dekking. De Amerikanen vorderen maar langzaam, ook door de gebrekkige aanvoer van munitie en materieel, de kust van Utah werd nog steeds door Duitse batterijen bestookt. De commandant van het 7de Korps, generaal J. Lawton Collins, besluit met een bliksemactie (die hem de bijnaam 'Lightning Joe' opleverd) het 82ste Airborne Division en de 9th Division in te zetten om het schiereiland over te steken.

Door een toeval, de Duitse troepen in dit gebied trokken toevallig weg, ging deze actie zeer voorspoedig. Op 18 juni werd de westkust bereikt en was het noorden van het schiereiland afgesloten. De Duitsers konden alleen nog maar terugtrekken op Cherbourg. De volgende dag werd via een breed front opgerukt naar het noorden, naar Cherbourg.

7 Kilometer na Ste-Mère-Eglise, aan de N13 ligt de stad Montebourg. De stad werd voor het eerst door de Amerikanen op 10 juni aangevallen door het 505th para-infantery batalion. Maar de tegenstand was zo heftig dat op 12 juni nog steeds Montebourg niet gevallen was. Toen Collins de aanval op Cherbourg inzette op 19 juni werd de stad dan eindelijk bevrijd. Meer dan 90 procent van Montebourg was vernietigd.

9 Kilometer ten noorden van Montebourg ligt Valognes. Dit was het hoofdkwartier van de Duitse commandant, generaal Von Schlieben tot deze terug trok op Cherbourg op 20 juni. Valognes werd zeer zwaar getroffen en is na de oorlog geheel herbouwd.

Op 21 juni begon het Amerikaanse 8ste en het 12de Infanterie Regiment met de aanval naar het noorden richting Cherbourg. Eerste doel was het vernietigen van een V1 lanceerinstallatie nabij Le-Mesnil-au-Val. De betonnen resten van de lanceerbaan zijn nu nog steeds daar te vinden.

Vanaf de N13, tussen Valognes en Cherbourg, rechts de D56 op. Na enkele kilometers zijn dan tussen de struiken de betonnen resten te zien. Helaas is er slecht bij te komen, het is nu opgenomen in een boerenbedrijf.

Op 21 juni werd aan de Duitse commandant, generaal Von Schlieben, gevraagd om de verdediging op te geven van Cherbourg, deze weigerde. Het gevolg was dat op 22 juni een zwaar bombardement Cherbourg trof. Door het slechte markeren en de rook werden ook veel eigen Amerikaanse troepen getroffen. Op 25 juni 1944 ondernamen de Amerikaanse slagschepen Nevada, Texas en Arkansas en de kruisers Tuscaloosa, Quincy, Enterprise en Clasgow met hun geschut een drie uur durend bombardementen op de kustverdediging ten oosten en westen van Cherbourg, de zogenaamde ‘Osteck’ en ‘Westeck’. Vooral het gebied ten oosten van Cherbourg, Val de Saire, was een doorn in het oog van generaal Collins. De Osteck basis nabij Fermanville, met veertig blockhauses, krachtig artillerie geschut met een bereik van 25 kilometer bleef de haven van Cherbourg bedreigen.

Tijdens de laatste aanval op Cherbourg, op 26 juni, werd de aanval ingezet op dit gebied door het 22ste US Infantery Regiment. De Duitsers bliezen de plafonds uit hun geschutsbunkers zodat het geschut landinwaarts kon schieten. Maar op 28 juni was het voorbij toen Majoor Küppers zijn garnizoen overgaf aan de Amerikanen.

Ondertussen was op 26 juni de laatste slag om Cherbourg gestreden en voorbij met de overgave van generaal Von Schlieben aan generaal Collins. Het laatste verzet van het schiereiland Cotentin werd op 30 juni gebroken met de verovering van het uiterste noord-west puntje Cap de la Hague.

Cherbourg is na de oorlog geheel herbouwd. De haven was door de Duitsers compleet vernietigd. Ook al hadden de Geallieerden de stad in handen, de haven bleef nog 8 weken onbruikbaar en men bleef afhankelijk van de aanvoer via de stranden. Het belangrijkste museum aangaande de strijd om Cherbourg is gevestigd in het Fort du Roule. Vanaf de N13 volg de borden vanaf de Thémis rotonde. In het museum zijn orginele kaarten, posters en foto's te vinden. Verder liggen rond de haven enorme bunkers, evenals nabij het Hotel Mercure. Aan de kust links en rechts van Cherbourg zijn enkele opvallende Duitse objecten te vinden. Acht kilometer ten westen van Cherbourg, ter hoogte van Landemer, liggen enkele bunkers op het strand. Deze zijn uit de duinen gespoeld en liggen als enorme dode schedels in het zand.

Iets verder nog naar het westen is een enorm bunkercomplex te vinden nabij Rocher du Castel-Vendon. Dit is totaal vernietigd door de Amerikaanse Genie. Maar het is een bezoek waard als men toch in de buurt is.