De D-Day landingen van 6 juni 1944 op de stranden van Normandië zijn vastgelegd door foto-en filmcamera's. In documentaires op tv zien we die met regelmaat opduiken. Voor de Britse secties, Sword-en Gold Beach, was de No.5 Army Film and Photographic Unit (AFPU) aangewezen om deze vast te leggen. De Canadian Army Film and Photo Unit (CFPU) moest de landingen op Juno Beach voor hun rekening nemen. Voor Utah- en Omaha Beach was de U.S.Army Signal Corps aangewezen om de foto's te maken,... Ook waren er filmcamera's aanwezig om het bewegende beeld te bewaren voor de geschiedenis. Net als bij de Britse en Canadese filmers, waren de camera's van de Amerikanen alleen voor het bewegende beeld, er werd geen geluid opgenomen. Aangezien de films ook een propaganda doel hadden, werd vooral bij de cameramannen aangedrongen niet teveel slachtoffers in het beeld te vangen. Vooral omgekomen soldaten waren niet bepaald opbeurende beelden in het bioscoopjournaal.

Van alle stranden waar de landingen plaats vonden zijn veel filmbeelden beschikbaar, maar van Omaha Beach zijn het er opvallend weinig. De beelden die in documentaires worden getoond, zijn van slechts enkele seconden lang. En juist op deze spaarzame beelden zijn, voor de oplettende kijker, waterfonteinen te zien die opspringen van inslagen van Duitse projectielen. Ook zijn uiteraard wadende mannen, onderweg naar het strand, in het water te zien,... maar ook dobberend en levensloos in de branding. Maar de meeste beelden zijn vanaf vaartuigen geschoten. Een voorbeeld staat hierboven. Het leek het Amerikaanse leger een goed idee om, naast hun eigen Signal Corps cameramensen, ook Hollywood regisseurs aan te trekken om de oorlog vast te leggen. George Stevens, één van deze regisseurs, trok met zijn kleuren camera's mee op met de landingstroepen. Maar, alle shots van de landingen waren vanaf de vaartuigen,...

Maar er is een beroemde uitzondering. Een shot, van onderaf de iets van bescherming biedende heuvel, richting de zee. De vloed is duidelijk opkomende, de stalen 'hedgehogs' hindernissen zijn al onder water verdwenen. De houten palen met hier en daar een 'Tellermine' op de kop staan nog fier overeind. Enkele mannen trachten met hun doorweekte kleding en zware bepakking uit de branding te klauteren, en ook de veiligheid van de heuvel te bereiken. Op het stevige zand krijgen ze eindelijk grip om te gaan rennen. nog maar net uit de branding gekomen worden twee man, bijna gelijktijdig, getroffen door Duits vuur. De linker man valt direct neer, maar de rechtse tracht nog staande te blijven, maar valt dan toch ook achterover,...

Deze beroemde beelden zijn geschoten door Richard Albert George Washington Taylor. Richard Taylor, geboren in 1907, ging met de Third Wave (Derde Golf) mee als onderdeel van de 165th Signal Photo Company, richting het strand. In de LCA filmde hij de mannen van het 16th Infantry Regiment, L-Company (zie hieronder), welke onderdeel waren van de 'Support Boat Teams' (SBT). Op één van de mannen zijn schouder is het embleem van de 1st Infantry Division te zien. Ook is te zien, aan de 'platte' helmen, dat de bemanning van de Landing Craft Assault (LCA) Britten zijn.

Tussen de vier Britse bemanningsleden van de LCA staat een officier, de 'Boat Team Leader'. Op het bewegende beeld van enkele seconden is het niet opvallend, maar de 'Boat Team Leader' spreekt hier in een walkie-talkie. Waarschijnlijk heeft hij hier contact met de Eerste-of Tweede Golf op Omaha Beach. Of hij er überhaupt iets van verstaat, is maar de vraag. Alles om hem heen is een storende factor, de bonkende landingsboot, de opspattende golven, het gebrom van de motor van de LCA,... Verder valt het witte 'wiebertje' op welke alleen gevoerd werd op landingsvaartuigen die Omaha Beach als doel hadden. Uw reporter heeft hierover contact gezocht in de VS, maar elk onderzoek van het waarom dit teken juist op vaartuigen voor Omaha zaten, bleef onduidlijk. Het was niet nieuw, want tijdens de landingen op Sicilië het jaar ervoor waren ook enkele schepen uitgerust met het 'wiebertje'.

Verderop de dag filmt Sergeant Taylor, aan de voet van de opvallende rotswand, in de sector FOX-Red, eenheden van 16th RCT en 116th RCT die daar schuilen tegen het Duitse vuur. Ook dit shot is zo kort dat het niet dirct opvalt, maar onderaan het beeld zit een soldaat in een walkie-talkie te spreken. Kan het zijn dat dit de man aan de wal was die de officier hoorde aan boord van de LCA? We zullen het nooit weten,...

De LCA kwam ongeschonden aan in de sector FOX-Red van Omaha Beach, globaal onder Wn 60. De mannen renden van boord naar de veilige onderzijde van de hoge heuvel om aan het Duitse vuur te ontkomen. Ook Sergeant Taylor volgde hen op de voet. Een klap tegen zijn linkerarm, hij was getroffen door een Duitse scherf of iets dergelijks. Maar hij wist onderzijde van de heuvel te bereiken. Taylor nam zijn camera weer ter hand om toch wat beelden te schieten. Ziet men meestal alleen het shot van de 'vallende mannen die het strand op rennen', het blijkt dat hij niet alleen onder aan de heuvel is. Verschillende mannen staan of lopen door zijn beeld. Wat opvalt, geen van deze rondkijkende mannen hebben een wapen in de handen.

Hier, in de sector FOX-Red, waren reeds tientallen soldaten aan het schuilen. Ze bleken van verschillende eenheden, zelfs van de 29th Infantry Division die kilometers naar het oosten waren afgedreven en hier van boord gegaan uit hun landingsvaartuigen. Naast dat Taylor hier filmde maakte hij ook foto's welke net zo bekend zouden worden als zijn filmbeelden,...

Op de filmbeelden is goed waar te nemen dat veel soldaten weinig puf meer vertonen en wachtten op wat er ging gebeuren. Hier onder de rotsen werden de gewonden verzorgd,... zelfs Duitsers die zich hadden overgegeven en gewond waren werden door de Amerikaanse hospikken opgelapt.

Op een gegeven moment kwam het water zo hoog dat de mannen onder rotspartij daar weg moesten. Op de filmbeelden is dit kort in beeld. Later op de dag maakt Taylor meer beelden. Het water trekt zich al terug, het wordt weer eb. De houten obstakels worden weer beter zichbaar. Opvallend in het beeld is de Landing Craft Infantry (LCI), is dit de USS LCI(L) 93? De LCI(L) 93 liep op een mijn waarbij de motor onklaar werd. Herkenbaar is de loopplank aan bakboord, waar de loopplank aan stuurboord duidelijk te kort is. De stuurboord zijde werd zeker door tien granaten getroffen waarbij de loopplank zware schade opliep. Ook op het strand een LCVP. Aan de horizon een Destroyer. De torpedobootjagers bleken van onschatbare waarde vanwege de vuursteun deze gaven aan de landingstroepen.

Zodra het veilig en mogelijk was werd Taylor gerepatrieerd naar Engeland om opgenomen te worden in het US Army hospitaal in Malvern, Worcestershire. Hier werd hij behandeld aan zijn verwonding aan zijn linkerarm. Hier schreef hij zijn eerste brief, na D-Day, naar huis, "I got in quite early one one of the landings but was winged slightly in left arm. Don't worry as it's not bad. It was somewhat rough on the others though." Hij schreef er maar niet over dat het pure horror was dat zich op Omaha Beach had afgespeeld,...

Al snel bleek dat Taylor de enige was die bewegende beelden had van soldaten die het strand opkomen. Naast het Purple Heart, voor zijn verwonding, ontving hij voor zijn moedige gedrag, zijn enige wapen was de camera, de Silver Star Medal. Zodra hij genezen was van zijn wond, vertrok Taylor weer naar Normandië om zich aan te sluiten bij het oprukkende Amerikaanse leger. Taylor was getuige van de gevechten rond Mortain, de gevechten in het Hürtgenwald, het Ardennen Offensief waarbij hij beelden had gemaakt van het 'Bloedbad van Malmedy'. Deze zouden als bewijs dienen tijdens de rechtzaak rond deze moordpartij door de Duitsers waarbij 84 Amerikaanse soldaten werden omgebracht.

Richard Taylor filmde op Omaha Beach met de 35mm Bell & Howell Eyemo 70-M. Taylor leverde drie filmdozen in met elk 100 feet (30 meter) film. Volgens het ontvangstbewijs was er ook een vierde film, belicht, maar niet in een filmdoos, waarschijnlijk zat deze nog in de camera toen Taylor in Engeland terugkeerde. Daarnaast maakt hij ook foto's, twee rollen van 35mm. Ook deze foto's zijn net zo bekend als zijn filmbeelden.

In mei 1945 werd de Tweede Wereldoorlog beeindigd en keerde Richard Taylor terug naar de Verenigde Staten. Hij trouwde met zijn geliefde Dot, waarmee hij een dochter kreeg. Maar het huwelijk hield geen stand en midden jaren 1950 scheidden hun wegen. Taylor zou driemaal in het huwelijksbootje stappen. Taylor sprak nooit over zijn 'werk' in de Tweede Wereldoorlog. Zijn dochters ondekten pas na zijn dood, op 6 april 2002 (95), hoe belangrijk hun vader zijn werk was geweest, en nog steeds is,...

In juni 2026 werd in het Normandy Victory Museum in Catz, Normandië, een exclusieve tentoonstelling ingericht. Hier zijn naast enkele persoonlijke objecten in vitrines, ook de beroemde Omaha Beach filmbeelden op een doek te bewonderen. Een voice-over verteld in de ik-vorm de geschiedenis van Richard 'Dick' Taylor. Deze speciale tentoonstelling is tot november 2027 te bezoeken,...

Waarom zijn er zo weinig bewegende beelden van de landingen op Omaha Beach? Lange tijd ging het gerucht dat er nog heel veel beelden opgeslagen waren in de kluis van de Library of Congress of de National Archives, Verenigde Staten. Deze zouden zulke gruwelijke beelden bevatten dat deze nooit openbaar gemaakt zouden worden. Dit blijkt dus een volhardende mythe te zijn. Alles wat er op film is, is gepubliceerd. Wat wel een oorzaak is dat er beperkte beelden zijn, is een ongeluk,... Een officier, majoor W.A. Ullman, had als taak om een tas vol geschoten films naar naar Groot-Brittannië te brengen. Op volle zee stapte hij over naar een andere boot waarbij de tas van zijn lichaam gleed en in het water viel en hij deze direct naar de bodem zag verdwijnen. Het doet denken aan de foto's die fotograaf Robert Capa had geschoten op Omaha Beach, waarbij de meeste negatieven door een ongeduldige fototechnicus werden vernield door ze te heet te drogen. Alsof het lot bepaalde dat de geschiedenis niet bewaard mocht blijven voor het nageslacht,...

(foto: Robert Capa, became after 2024 public domain)

OF

---

VOOR CONTACT MET AUTEUR PIETER JUTTE
KLIK HIER © www.strijdbewijs.nl 2001-2026

GA TERUG

---