GEORGE S. PATTON
'Old Blood and Guts' (2)

’ Sure,… we want to go home. We want this war over with. The quickest way to get it over with is to go get the bastards who started it. The quicker they are whipped, the quicker we can go home. The shortest way home is through Berlin and Tokyo. And when we get to Berlin,… I’m personally going to shoot that paper hanging son-of-a-bitch Hitler. Just like I’d shoot a snake!’

George S. Patton, June 5, 1944

Juli, 1943, Patton landt op Sicilië

'Veldheer' Patton poseert voor de camera met Gela op de achtergrond

Op 10 juli 1943 begon de landing aan de zuidkust van Sicilië. Montgomery zijn Achtste Leger landde in het zuidoosten, terwijl Patton zijn Zevende Leger centraal in het zuiden aan land ging met de plaats Gela als middelpunt. De landingen verliepen redelijk goed en als er een bruggenhoofd is gevormd, gaat Patton de volgende dag aan land.

Bewaard gebleven 'Pillboxes' nabij Gela

Ondanks dat Montgomery snel Syracuse ingenomen had, werd hem ook snel de pas afgesneden om door te breken naar Messina. Op 17 juli zat de zaak muurvast tegen de Duitse verdediging. Er was maar een kleine corridor waar het Achtste Leger door kon breken vanwege de natuurlijke hindernis, de vulkaan de Etna. Patton daarentegen liet zich niet ophouden en denderde het binnenland van het eiland binnen. De voornaamlijk uit Italianen bestaande tegenstand was geen partij voor de goed uitgeruste Amerikanen. Patton zag opeens zijn kans schoon, als hij Palermo veroverd had kon hij met een omtrekkende beweging Montgomery ‘helpen’ en doorstoten naar Messina. Hij ontmoette de algemeen bevelhebber Alexander en legde zijn plan voor. Deze stemde toe omdat deze wel inzag dat montgomery vast zat. Patton gaf direct opdracht aan generaal Truscott, commandant van de 3de Infanterie Divisie, om in vijf dagen Palermo binnen te trekken.

In een ongelooflijke snelle actie over een afstand van 160 kilometer werd Palermo ingenomen op 22 juli waarbij 44.000 gevangen gemaakt werden. Snel werd er opgestoomd naar het oosten. Maar ten westen van de Etna, nabij Troina liep de zaak vast in de hardnekkige tegenstand van de Duitsers. Patton trachtte met enkele amfibische landingen om de Duitse verdediging te trekken. De eerste kleine landing ging goed, maar de volgende op bataljon sterkte faalde en hij verloor een derde van de ingezette strijdmacht. Patton kreeg steeds meer kritiek die hij afschoof op zijn ondergeschikten, generaal Truscott en zijn plaatsvervanger generaal Roosevelt, die hij liet ontheffen van hun commando. Deze tegenslag kreeg een naar vervolg dat zijn verdere loopbaan zou beïnvloeden.

14 Augustus 1943

Patton bezoekt gewonden in het 12th Evacuation Hospital
Een soortgelijkende situatie liep uit de hand

Patton bracht op 14 augustus 1943 een bezoek aan een veldhospitaal. Dit zogenaamde evacuactiehospitaal lag dicht aan het front. Met veel eerbied sprak hij met enkele gewonden en prees hun inzet en dapperheid.

Toen hij bij een ogenschijnlijk gewonde soldaat aankwam die in een veldbed lag, vroeg Patton hem wat er met hem aan de hand was. De soldaat barste in snikken uit en snotterde dat hij er niet meer tegen kon. Patton ontstak in woede; ‘wat zeg je daar?’ De soldaat klaagde niet meer tegen het granaatvuur te kunnen en dat zijn zenuwen hem parten speelden. De generaal begon te schreeuwen,… ‘You’r nervous,… Godamn it, your just a fuckin’ coward, you son-of-a-bitch! Patton gaf de soldaat een klap in het gezicht en orderde de soldaat te stoppen met grienen omdat hij niet wilde dat deze ‘slapjanus’ voor de ogen van al die gewonden deze verdomde lafaard moesten aanzien. Hij gaf de man nog een klets om de oren en gaf opdracht aan de dienstdoende officier van het veldhospitaal om de ‘lafaard’ de tent uit te gooien. Hij wende zich wederom naar de soldaat en vertelde hem dat hij terug ging naar het front, om te vechten, wellicht gewond te raken of gedood. Als hij zou weigeren dan zou hij hem laten doodschieten. Patton greep naar zijn revolver: ‘Ik zou je eigenlijk zelf moeten neerschieten’,… Vloekend en tierend verliet Patton de tent. Ondanks een rapport over het incident deed Alexander, nog Bradley iets met de zaak.

Op 17 augustus trok generaal Truscotts 3de Divisie Messina binnen, slechts minuten voor Montgomery’s Achtste Leger de stad introk. Enkele uren later werd Patton door de Britse brigadegeneraal Currie gefeliciteerd met ‘een verdraaid mooie race’.

George S. Patton in gesprek met Lt Col. Bernard in Messina
(17 augustus, 1943)

Ondertussen was Eisenhower op de hoogte gebracht van het incident tussen de Patton en de soldaat. Deze liet een onderzoek instellen en gaf opdracht aan Patton om zijn verontschuldigingen aan te bieden aan de betrokken mannen van het hospitaal en de afgevaardigde leden van zijn commando. Maar daarmee was de kous niet af. Drew Pearson vertelde het verhaal over de radio en een ware regen aan protesten was er de oorzaak van dat Patton op Sicilië achterbleef terwijl zijn leger de laars van Italië binnentrok. In Amerika riepen sommige senatoren dat Patton voor de krijgsraad moest worden gedaagd. De zaak sleepte zich maanden voort. Maar de publieke opinie was over het algemeen gunstig gestemd voor Patton.
Begin januari 1944 werd hij ontheven over het commando van het Zevende Leger en kreeg te horen dat hij niet betrokken zou zijn bij Operatie Anvil, de landing in Zuid-Frankrijk. De grote invasies in Europa dreigden voor George Patton verloren te gaan. Maar op 22 januari, 1944 kreeg Patton de opdracht zich in het Verenigde Koninkrijk te melden voor een nieuw commando.

Op 28 januari, 1944 kwam Patton in Londen aan waar hij enige tijd later een ontmoeting had met Eisenhower. Deze deelde Patton mede dat hij het commando zou krijgen over de fictieve First United States Army Group. Deze Group was onderdeel van Operation Quicksilver dat in het leven was geroepen om de Duitsers te laten geloven dat de Geallieerde landingen zouden gaan plaatst vinden bij Calais.

Het gefingeerde insigna van First United States Army Group

De fictieve First United States Army Group werd groots aangepakt met een 'hoofdkwartier' met volledige staf in Dover. Het 'onderdeel' kreeg zelfs een eigen insigna. Eisenhower beloofde verder aan Patton dat hij vervolgens een echt leger zou gaan commanderen, namelijk het Amerikaanse Derde Leger. Ondanks dat hij ook moest vernemen dat Omar Bradley niet langer zijn plaatsvervanger was, maar algemeen opperbevelhebber van de Amerikaanse landstrijdkrachten zou worden, accepteerde Patton met graagte zijn ondergeschikte positie. Het Derde Leger, bleek uit de plannen voor Operation Overlord, zou niet gelijk landen in Normandië op 6 juni, maar enige tijd later. Patton moest zo vaak op zijn lippen bijten om zijn teleurstelling te verbergen dat er letterlijk en figuurlijk een gezwel op zijn lip vormde. Toen het onschuldig bleek, kreunde hij nors; ‘After all the butt-kissin’ I did around here, it’s no wonder I have a sore lip’.

Patton terug in Frankrijk

Op 6 juli, een maand na de landingen, kwam Patton aan in Normandië. Zijn hoofdkwartier werd gevestigd nabij Néhou in de Cotentin van Normandië. Hier constateerde hij dat het 8ste Legerkorps, onderdeel van het Amerikaanse Eerste Leger, onder leiding van Middleton maar zeer traag vorderde. De heggen in de bocage hinderden de voortgang. Met grote verliezen werd niet meer dan zes kilometer in drie dagen afgelegd. Met de ‘gung-ho’ instelling die Patton ten toon spreidde was Bradley niet blij, maar hij wist wel dat Patton met zijn agressie wel eens de doorbraak zou kunnen forceren naar het zuiden van Normandië.

Een M4A1 staat als monument in Néhou waar Patton zijn eerste hoofdkwartier had

Op 26 juli 1944 werd Operation Cobra gestart door het Eerste Leger om op te rukken naar Avranches dat op 29 juli ingenomen werd.

Voor meer info over Operation Cobra:
'KLIK HIER'.

Een M4A3E2 Jumbo van het Eerste Leger tijdens Operatie Cobra

Op dinsdag 1 augustus, 1944 werd Patton zijn Derde Leger eindelijk geactiveerd. Het Derde Leger bestaat dan uit het het XXste Legerkorps (dat het zuiden van Bretagne moest intrekken), het XVde Legerkorps (dat richting Le Mans in het oosten zou gaan) en het XIIde (dat het gat rond Avranches moest vergroten) en uit het Eerste leger toegevoegde, VIIIste Legerkorps (dat naar het westen van Bretagne en Brest moest oprukken en naar Rennes).

Een borstbeeld van Patton is te vinden in Avranches

De eerste daad die Patton stelt is de opdracht aan generaal Grow om op zaterdag (binnen vijf dagen) Brest binnen te trekken. Hij had een weddenschap om vijf pond afgesloten met Montgomery. Brest lag 350 kilometer van Avranches, een onmogelijke taak. Terwijl Grow zijn 6th Armored Division naar Brest oprukt, zakte de 4th Armored Division (Patton zijn latere elite divisie) onder leiding van generaal Wood richting Rennes.

General Troy Middleton (VIII Army Corps) en General Wade Haislip (XV Army Corps)

Patton’s strategie was die van een diepe penetratie zonder aan zijn flanken te denken. Generaal Troy Middleton, commandant van het VIIIste Legerkorps en oprukkende naar het zuiden van Bretagne beklaagde zich hierover bij Bradley. Middleton vreesde afgesneden te worden als de Duitsers in het offensief zouden gaan vanuit het oosten. Bradley stuurde persoonlijk de 79ste Divisie als versterking van de flanken en onderhield Patton over zijn strategie die alles wegwuifde. Toen Patton zich realiseerde dat Bretagne zonder veel tegenstand geen strategische doel bleek, doemde het visioen om Parijs te ontzetten op. Terwijl de opmars door Bretagne doorliep, werden elementen van het XVde Legerkorps onder leiding van Haislip naar Le Mans gestuurd.

Op 19 september viel Brest pas en waren de verliezen onder het Derde Leger al 10.000 man. Eisenhower gaf opdracht om de havens van St. Nazaire en Lorient geen prioriteit meer te geven (deze vielen ook pas aan het eind van de oorlog). Maar in september 1944 zat het grootste deel van Patton zijn Leger al tegen de Duitse grens richting Saarbrücken. De eerste aanval op het sterk verdedigde Metz (de vesting die de doorbraak naar de Rijn in de weg zat) begon op 7 september onder leiding van generaal Walker zijn XXste Legerkorps.
Voor meer info over Operation Thunderbolt en de zware strijd;

'KLIK HIER'

761st Tank Battalion 'The Black Panthers'

"Men, you're the first Negro tankers to ever fight in the American Army. I would never have asked for you if you weren't good. I have nothing but the best in my Army. I don't care what color you are as long as you go up there and kill those Kraut sons of bitches. Everyone has their eyes on you and is expecting great things from you. Most of all, your race is looking forward to you. Don't let them down and damn you, don't let me down!"

Deze woorden werden door Patton uitgesproken op 2 november 1944 en waren gericht aan de mannen van het 761st Tank Battalion. Dit geheel uit Afro-Amerikanen bestaande bataljon was opgericht op 15 maart 1942. Vanwege hun huidskleur kregen ze de bijnaam ’The Black Panthers’. De tweedeling die toen nog volop aanwezig was in het Amerikaanse leger zorgde er voor dat deze mannen extra inzet toonden om zich te bewijzen niet onder te doen voor hun blanke collega’s.

Lt. Gen. George Patton geeft de Silver Star aan Pvt. Ernest A. Jenkins

Het bataljon landde op 10 oktober 1944 op Omaha Beach, Normandië. Het bataljon werd ondergebracht bij de 26th Division van XII Corps, Third Army. Het bestond toen uit 30 zwarte- en zes blanke officieren, en 676 manschappen. Het 761st TB onderscheidde zich gedurende de gevechten als één van de beste eenheden aan het front. Ondanks hun geweldig presteren werd dit pas in 1978 erkend met een Presidential Unit Citation onderscheiding;
"Throughout this period of combat, the courageous and professional actions of the members of the "Black Panther" battalion, coupled with their indomitable fighting spirit and devotion to duty, reflect great credit on the 761st Tank Battalion, the United States Army, and this nation."

Toen eindelijk de doorbraak was gerealiseerd rond Metz op 25 november, werd de aanval voortgezet richting Saabrücken en Trier. Maar Patton zijn leger had te lijden onder het uitblijven van voldoende voorraden, zoals munitie en brandstof. Montgomery in het noorden eiste zeer veel van Eisenhower zoals voorraden (en die ook steeds toegaf) en om het Derde Leger in de verdediging te laten gaan, dat Patton verzuchtte; ‘Eisenhower is de beste generaal die de Britten hebben’. Ook het slechte weer en de modder werkten vertragend tot grote ergernis van Patton. Terwijl er plannen werden gemaakt om op 19 december de 10de Pantserdivisie het Saargebied aan te vallen, ging op 16 december de telefoon in het hoofdkwartier van Patton in de Rue Auxerre 10 te Nancy. Patton zijn leger was nodig om naar Bastogne te gaan, de ‘Battle of the Bulge’ was begonnen.

Het Ardennen Offensief

Patton had niet meer de beschikking over het VIIIste Legerkorps van Middelton, deze was weer een onderdeel van het Eerste Leger onder Hodges. Deze had het VIIIste Legerkorps over een afstand van 100 km door de Ardennen verdeeld. En nu stonden de Duitsers op doorbreken door deze zwakke linies. Patton realiseerde zich direct dat er haast geboden was. Voor hij een order kreeg van het opperbevel had hij zijn staf al opdacht gegeven om het Derde Leger pas op de plaatst te maken in het Saargebied en zich op te maken om een kwart slag naar het noorden te maken. Diezelfde ochtend spoedde hij zich naar Verdun voor een conferentie met Eisenhower, Bradley en verschillende andere hoge officieren waaronder van de Britse legerleiding. Eisenhower gaf opdracht aan Patton om direct op Luxemburg af te gaan, en vroeg wanneer hij dacht te kunnen oprukken. Tot ieders verbazing kon Patton antwoorden dat hij op de 22ste december kon vertrekken. Vol overtuiging sprak hij tot Bradley; ‘Brad, deze keer hebben de moffen hun kop in de gehaktmolen gestopt,… en ik heb de slinger’. Patton beloofde voor Kerstmis in Bastogne te zijn. Terwijl overal het geallieerde leger zich opmaakte voor defensieve taken, was het Derde Leger van Patton het enige dat in het offensief ging.

5 februari, 1945, Patton (r) ontmoet Bradley en Eisenhower in Bastogne

Het doorbreken van het beleg van Bastogne door de 4de Pantserdivisie was het keerpunt voor Patton, die al zo lang bezig was geweest zich te bewijzen. Bradley sprak openlijk zijn waardering uit aan Patton zijn adres voor zijn geweldige logistieke succes. Onder Patton zijn commando werden 133.178 motorvoertuigen verplaatst van het Saargebied naar de besneeuwde velden van de Ardennen. De stoot naar Bastogne was niet de beslissende factor dat de Duitsers versloeg, het was een onderdeel. De logistieke problemen van de Duitsers gekoppeld aan het slechte weer, de enorme verliezen en het verzet van volhardende geallieerde soldaten, ook dat droeg bij aan het doorbreken en stoppen van het Ardennen Offensief.

Voor meer info over het Ardennen Offensief klik
'HIER'
.

Patton speldt het DSC op bij generaal McAuliffe, verdediger van Bastogne

Patton was de grote winnaar onder de generaals. Hij stond onder commando van Bradley, terwijl het Eerste Leger van Hodges diende onder Montgomery. Montgomery had al zeer veel kritiek te verwerken gehad, waaronder het falen van Operatie Market-Garden en nu zijn defensieve houding in de Ardennen, dat men zou denken dat deze minder te zeggen zou krijgen. Na het debacle van de Ardennen keerde het Eerste Amerikaanse leger terug onder commando van generaal Bradley en zijn 12de legergroep, maar het Negende Amerikaanse leger bleef onder commando van Montgomery en zijn 21ste legergroep. Met de terugkeer van Patton hadden de Amerikanen aan het thuisfront weer een ‘held’ met een gezicht en een stem.

Op de volgende pagina de uiteindelijke val van Patton
'Klik' op Patton zijn Colt .45 en u 'schiet' er naar toe!