Een klein beetje over
PIETER JUTTE

De Tweede Wereldoorlog neemt zeer veel van mijn tijd in beslag (nu al langer dan de oorlog duurde). Waar de interesse voor die periode vandaan komt, daarvoor moet ik terug naar de boekenkast van mijn vader en zijn verleden. Mijn vader ontviel me op te jonge leeftijd om hem echt te hebben leren kennen en naar zijn geschiedenis te vragen. Mijn vader heeft een groot gedeelte van de oorlog in Duitsland gezeten waar hij verplicht te werk was gesteld door de Duitsers en waar hij nooit over wenste te spreken (Ö'te erg voor woorden'). Maar het hield hem de rest van zijn leven wel bezig en verschillende boeken werden verslonden (was hij op zoek naar het antwoord van waarom,..?).

Niet uit 'Band of Brothers', maar mijn eerste bivak, januari 1977

Mijn diensttijd bij het 12de Pantser Infanterie Bataljon, Garde Regiment Jagers bracht me in de omgeving van Arnhem waar ik meer leerde over 'Market-Garden' (de luchtlanding-grondoperatie om de brug van Arnhem te bereiken in september 1944). Dit kwam mede omdat in onze kazerne, de Oranje kazerne te Schaarsbergen, de speelfilm 'A Bridge Too Far' vertoond werd tijdens de landelijke premiere. Mijn aanleg voor het herkennen van typen tanks en vliegtuigen, bracht me zelfs eens voor de klas 'Tank-herkenning' en mijn tekentalent leverde iedere twee weken de 'tank-op-het-prikbord' op.

Voor iets meer over mijn diensttijd,
klik hier

Op een DAF YP408 speel ik even de commandant,...

Jaren was mijn wens eens NormandiŽ te bezoeken, het gebied waar de bevrijding van West-Europa in 1944 was ingezet. In 1995 was het pas zover,Ö het voelde als een 'thuiskomen'. Ik raakte besmet met het virus dat 'Overlord' heette. Elk jaar dat daarop volgde bezochten en bezoeken ik en mijn vrouw, Corry, NormandiŽ om te zoeken naar het verleden. Gelukkig is mijn echtgenote ook enthousiast om geschiedenis te ondergaan (afgewisseld met een heerlijke strandwandeling, het liefst op Utah Beach).

Mijn ervaringen opgedaan in NormandiŽ leidde tot het schrijven van een rondtrip voor een collega en zijn schoonvader. De beschrijving kreeg ik niet meer terug (was een mooi boekie!). Maar mijn collega stelde voor dat ik er een website aan moest wijden. Door schade en schande (vooral 'schande') verscheen langzaam een tour door NormandiŽ op het web wat zeer veel positieve reactie opriep. Een 'menneke' uit BelgiŽ, 'Max' Horemans, nam contact op met het voorstel dat hij ruimte had op zijn server om mijn site op onder te brengen (die tot dan op een van 'reclame-vergeven-gratis-provider-site' zat). Dankzij Max, (een zeer beminnelijke Belg!) kreeg ik spelenderwijs veel tips en uitleg hoe de zaak te verbeteren. Ik trok de stoute schoenen aan en ging ook 'professioneel' op een eigen server. Nu is 'www.strijdbewijs.nl' een begrip onder de geÔnteresseerden voor de Tweede Wereldoorlog. In april 2012 ontmoette ik Max voor het eerst in Steenbergen, waar Max een tour had gemaakt rond de hier omgekomen vlieger Guy Gibson. Nog geen maand later op 13 mei 2012 overleed Max plotseling en wordt tot op de dag vandaag deerlijk gemist.

Met 'Max' Horemans in Steenbergen (bij het graf van Guy Gibson), april 2012

Maar het zou niet bij NormandiŽ blijven, een weekje Ardennen en ik was daar weer bezig,Ö een weekje Duitsland,Ö ook weer op zoek naar sporen en resten. Waar we nu ook in Europa rondreizen, altijd zijn we op de uitkijk naar de geschiedenis 1939-1945. Er staat nog veel op ons verlanglijstje, zoals Berchtesgaden, Auschwitz. Maar ook veel lokaties die op het lijstje stonden zijn onderwijl al bezocht. Een project dat al jaren broeide was Operation Market-Garden te behandelen. In 2008 was het eindelijk zover en kon deze 'Bridge Too Far' eindelijk on-line. Verder bezochten we Colditz, het voormalige krijgsgevangenen kasteel, in het voorjaar van 2014, een wens sinds de TV serie ging toen in vervulling. Naar aanleiding van de pagina's over Oradour-sur-Glane werd ik door Eva Jinek geÔnterviewd voor het radioprogramma 'Met Het Oog Op Morgen', in 2013. Een nieuw groot project is in de maak over Denemarken, welke ik hoop te kunnen publiceren voor het einde 2018.

Na mijn eerste vliegles op 30-03-1991
(met de Piper PA.28 181 Cherokee Archer II, PH-SWM)

Geboren in 1956 was ik eigenlijk net iets te laat om de overgang mee te mogen maken dat het militaire vliegtuig van de propeller overging in de straalmotor. Nog levendig staat me bij dat men zo af en toe de ramen kon horen rinkelden als er weer een Starfighter de geluidsbarriŤre doorbrak. Waar het luchtvaartvirus vandaan komt, ik zal het wel nooit achterhalen. Een stimulans was het starten van een verzameling modelvliegtuigjes die op vrije dagen in elkaar werden geplakt. Ook begonnen luchtvaartblaadjes te verschijnen. Helaas waren de betere altijd in het engels geschreven. Langzaamaan begon ik die taal me meester te maken en durfde ik boeken aan te schaffen die de luchtvaarthobby nog meer aanwakkerde. Verschillende boekenkasten werden gevuld met naslagwerken, die ik nu dankbaar gebruik om strijdbewijs te vullen.

Ik heb een overmatige dorst naar Spitfires en haar randverschijnselen!

Onderwijl heb ik reeds enkele malen een tour mogen verzorgen langs de stranden van NormandiŽ. De eerste maal was een dagje met Nederlands militair personeel die ik mocht rondleiden langs de stranden van Omaha Beach en Pointe du Hoc. Dit smaakte beslist naar meer, en zo organiseerde ik samen met Idee Tours, gerund door de buurtjes Ingrid en Dirk Gorter (de buschauffeur) in een echte touringcar tweemaal een zeer succesvolle rondtrip door NormandiŽ.

Met Dirk de touringcar chauffeur en in mijn speciale poloshirt

Twee keer heb ik mee mogen doen aan de 'beste historische website van Nederland', en eindigde ik in de hogere regionen (respectievelijk 26ste en 15de). Enkele jaren geleden besloot ik dat strijdbewijs.nl ook een Facebook pagina verdiende,... in 2016 staat de teller bijna op 2000 volgers! Ook is sinds december 2015 de website www.strijdbewijs.nl opgenomen in de Koninklijke Bibliotheek, een feit waar ik best trots op ben.

Geboren in Friesland (Anjum) kwam ik op mijn vijfde in Enkhuizen. Hier ging ik voor het eerst naar (kleuter)school, een Fries jongetje dat geen woord 'Hollands' sprak. Na enkele ruzies met klasgenootjes over onbekende woorden, maakte ik mij het lokale dialect snel meester, het 'Enkhuzers' is nu mijn voertaal. Op de LTS probeerde men mij om te bouwen tot een timmerman. Hier was ik de eerste van mijn klas die een brommer had. Het was een afzichtelijk ding, lekte olie, maar iedereen wilde wel even achterop. Na het behalen van het diploma, op mijn 16de begonnen in de bouw.

In Enkhuizen las ik alleen serieuze literatuur

Na enkele jaren mocht ik een jaar lang meewerken aan de restauratie van de houten klokkentoren van de Westerkerk, een geweldige job. Maar de economie was niet best, en ik verloor mijn baan. Vervolgens bij een klein bedrijfje twee jaar van alles 'betimmerd' in en rond Amsterdam, van grachtenpanden, winkels, bioscopen, tot hotels.

Toen werd mijn vader ziek, longkanker. Ik keerde terug naar mijn oude baas, en werkte weer in Enkhuizen. Op woensdag 21 januari 1976 stierf mijn vader na een ziekbed van slechts enkele maanden. Een jaar later in januari 1977 begon mijn diensttijd waar mij respect, dicipline en kameraadschap (lees; elkaar helpen) werd bijgebracht, al had ik dat naar mijn mening niet echt nodig. Toen zag ik het als verloren tijd, maar achteraf, ben ik blij en trots dit hebben moeten ondergaan. Ik heb mijn dienst verhaal op de site geplaatst, waar het ondekt werd door schijvers. Zodoende heb ik voor twee boeken een bijdrage mogen leveren.

Na mijn diensttijd werd mijn 'expertise' als timmerman gebruikt tijdens de opbouw van het Buitenmuseum (onderdeel van het Zuiderzeemuseum). Na voltooiing kon ik blijven in een andere functie en ben als zodanig nog steeds werkzaam bij het Zuiderzeemuseum . In Enkhuizen leerde ik mijn vrouw Corry kennen waarmee ik op 7 februari 1980 trouwde. In 1993 trokken we naar Andijk waar wij nog steeds wonen.

Met groeten,
Pieter Jutte, Andijk

In 2013 werd de speurtocht naar mijn vaders verleden serieus opgepakt met een bezoek aan Duitsland.
Hoe dit tot stand kwam, en welke zaken we terug vonden wordt duidelijk gemaakt op deze pagina's:

Jan Jutte, een voortdurende speurtocht,....

ga terug